Τί ἔπαθε ὁ Παπουτσής; Συνεκινήθη;

Ἢ φοβήθηκε; Ἔχω γελάσει ἔως δακρύων! 

Ἐδῶ καὶ τόσον καιρό γράφουν ἄπαντες καὶ τὸν κατηγοροῦν γιὰ τὴν ἄκρατη βία ποὺ ἔφερε στὴν Ἑλληνική κοινωνία.  (Μεταξὺ αὐτῶν κι ἐγὼ συχνότατα!) Τί νὰ πρωτοθυμηθοῦμε; Τὴν Κερατέα; Τὸ Σύνταγμα; Τὴν δολοφονία τῶν παιδιῶν τῆς ΔΙΑΣ; Τὸν Μανώλη; Ἢ μήπως  τὸ Σάμινα;  (Κι αὐτὸ βία τοῦ Παπουτσῆ εἶναι. Μὴν μπερδεύεστε. Ἀδιαφορία ποὺ ἔφερε τόσον θάνατο, εἶναι μία ἄλλης μορφῆς βία.)

Ὁ ὑπουργός ποὺ μαζί του σέρνει τὸν θάνατο καὶ τήν βία! 

Καὶ ξαφνικά φοβήθηκε; Θορυβήθηκε; Ἀναστατώθηκε; Ἐνοχλήθηκε; Τί στὰ κομμάτια ἔπαθε; Τοῦ ἔθιξαν αὐτοὺς ποὺ ἀγαπᾶ; Ἔχει κι αὐτὸς κάποιους ποὺ ἀγαπᾶ;

Συνέχεια

Καί ὅμως. Δέν ἔχουμε χούντα

Διαφορά δικτατορίας – δημοκρατίας: Στην πρώτη ο λύκος ηγείται δια της βίας, ενώ στη δεύτερη ηγείται δια της συναίνεσης των προβάτων

Συμμεριζόμενος την αγανάκτηση κυβερνητικών στελεχών για τις κακοήθειες περί «χούντας», θεωρώ χρέος μου να πω δυο λόγια επί του θέματος για να τους υποστηρίξω και, μέσα από αυτούς, την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όπως πολύ σωστά λένε.
Σύμφωνα με το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο λεξικό της εποχής μας (http://el.wikipedia.org/wiki/Δικτατορία):
«Ο όρος δικτατορία με την σύγχρονη χρήση της αναφέρεται στην απόλυτη εξουσία ενός ηγέτη ή ομάδας (δικτάτορα) που κυβερνά χωρίς να περιορίζεται από τους νόμους, το σύνταγμα, ή άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες του κράτους.»

Πασόκ ἤ τέφρα

Ψάχνοντας στό διαδίκτυο χθές τό βράδυ ( στό  «θάνος εὐη») ἀνεκάλυψα ἕνα ἰστολόγιο σκέτο τεφαρίκι. Ἡ πρώτη μου ἀντίδρασις ἦταν νά βάλω τά γέλια. Δέν μποροῦσα νά κρατηθῶ. Ὅμως….ἀναρωτιέμαι ἄν ὑπάρχουν ἀκόμη ἄνθρωποι, μετά ἀπό ὅλες αὐτές τίς προδοτικές κινήσεις καί τήν λεηλασία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ στήν ὁποίαν ἔχει προβεῖ τό πασόκ, πού στηρίζουν αὐτό τό κόμμα. Ἔριξα μιά ματιά στά γραφόμενα τῶν διαχειριστῶν τοῦ ἰστολογίου καί δέν πίστευα στά μάτια μου. Ἡ ἐπιτομή τῆς βλακείας καί τοῦ “προβατισμοῦ”( ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἡ ἔκφρασις). Ἐπικαλοῦνται,βεβαίως καί αὐτοί τό συμφέρον τῆς πατρῖδος. Συνέχεια

Τό ἄλλο μέ τόν Τοτό τό ξέρετε;

Φαίνεται ὅτι στήν χώρα μας δέν τά πᾶμε καλά μέ τήν ἀριθμητική. Παρά τό γεγονός ὅτι ἐδῶ καί 3.000 χρόνια οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἶχαν προχωρήσει τόσο πολύ στά μαθηματικά. Σήμερα οἱ νεοἐλληνες ὄχι στά μαθηματικά ἀλλά ἀκόμη καί στήν ἀριθμητική δυσκολευόμαστε. Γιατί πῶς νά ἐξηγηθῆ διαφορετικά τό φαινόμενο ὅτι ἐπί τόσους μῆνες ἡ κυβέρνησις μέ τόσα ὑπουργεῖα καί μέ τόσους ὑπολογιστές δέν ἔχει καταφέρει νά κάνη μιά ἁπλῆ  πρόσθεσι καί  μιά ἁπλῆ ἀφαίρεσι.

Γιατί τόσο ἁπλῆ ἀριθμητική χρειάζεται γιά νά Συνέχεια

Ὁ Φοίνικας ξαναγεννιέται μέσα ἀπό τίς στάκτες

Ἔχει νά πέση πολύ μάσσα. Δέν ἔξηγοῦνται ἀλλοιῶς τά γέλια, οἱ χαρές καί οἱ χειραψίες πού ἔγιναν μεταξύ τῶν μελῶν τῆς κυβερνήσεως τῆς συμφορᾶς, ἀμέσως μόλις ἔλαβε ψῆφον ἐμπιστοσύνης ἡ κατοχική κυβέρνησις τοῦ ἀμερικανοτραφοῦς πρωθυπουργοῦ. Καλέ αὐτοί ἔκαναν λές καί κέρδισαν τόν πρῶτο ἀριθμό τοῦ λαχείου. (τζόκερ καί νά μήν ἔχει 5 ἑβδομάδες νικητή). Μέ αὐτόν τόν τρόπο φέρονται οἱ ἄνθρωποί πού σέ λίγο καιρό θά ἐξαθλιώσουν (καί θά σκοτώσουν, μή σᾶς πῶ,  ὡρισμένους ἀπό τήν πείνα καί ἀπό τίς αὐτοκτονίες) ἕναν ὁλόκληρο λαό; Ὅταν μᾶς ἀνεκοίνωσε ὁ πρωθυπουργός ὅτι θά μποῦμε στό ΔΝΤ, εἶχε βγάλει ἕρπητα (σιγά πού τό πιστέψαμε). Καί τώρα; Ἀντί νά πάθη ἐγκεφαλικό ἤ ἔστω ἕνα ἐμφραγματάκι, μιά μικρή δύσπνοια,  βρέ παιδί μου, εἶναι Συνέχεια

Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸ 1981.

Αὐτὴν τὴν φορὰ δὲν γράφω ἐγώ ἀλλὰ ὁ Εὐριπίδης Μπίλης. Τὰ ξέρει καλλίτερα μία καὶ τὰ ἔζησε ἀπὸ κοντύτερα. Μία ἀκόμη ἀπάντησις στὸν «βαρύ παγκαλικό λόγο» ποὺ τελικῶς δὲν ἔχει καμμία βαρύτητα πολιτική παρὰ μόνον κομματική καὶ βολευτική.

Φιλονόη

 Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸ 1981.

Ὁ Αντρέας Παπανδρέου δολοφόνησε τις ελπίδες του Ελληνικού λαού για ένα χρηστό κράτος.

Επειδή, από έξω και χωρίς κομματικές παρωπίδες, γνωρίζω τι έγινε το 1974 και τι το 1981 οφείλω να σας πληροφορήσω σχετικά.
Είναι γνωστά όσα καταλόγισα πολλές φορές με στοιχεία στον «εθνάρχη». Συνέχεια