Κομμουνισμός, ἡ μήτρα τοῦ ναζισμοῦ.


Νὰ δημιουργηθῇ ἕνας νέος ἄνθρωπος…
Μία νέα φυλή… Ἕνα νέον εἶδος ἀνθρώπου ποὺ θὰ διαφέρῃ ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ φυσικὰ θὰ θεωρεῖται πὼς ἀνήκει στὴν ἀρία φυλή… Οὐσιαστικῶς νὰ δημιουργηθῇ μία ἀρία φυλή, καθαρή, ὄμορφη, γενετικῶς ἱκανὴ γιὰ ἀναπαραγωγή!
Τί εἴπατε; Αὐτά εἶναι ἐξαγγελίες τοῦ ναζισμοῦ καί τῆς χιτλερικῆς γερμανίας; Χά! Καλά… Συνέχεια

Θυμόμαστε γιατὶ ἐπιβιώσαμε!

Τὸ παρακάτω εἶναι ἀφιερωμένον σὲ κάθε ἠλίθιον, ἀμόρφωτον, ἀνθέλληνα…
Εἶναι κάποιες σκόρπιες μαρτυρίες ἐπιζησάντων, ποὺ δυστυχῶς γιὰ αὐτούς, μᾶς θυμίζουν τὴν Ὕβριν ποὺ διεπράχθῃ κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος γιὰ μίαν ἀκόμη φορά.
Εἶναι ἡ ἱστορία μας ποὺ ἀρνοῦνται κάποια νεοταξίτικα κτήνη, προσβάλλοντας καὶ τὴν νοημοσύνη μας ἀλλὰ καὶ ὅλη τὴν Ἀνθρωπότητα… Συνέχεια

Πάλι γέμισα μὲ θάνατο…

Ὀκτώ ἡμέρες… Κι ἀκόμη ὁ θάνατος δὲν λέει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν σκέψιν μου… Ἀπὸ τὸ εἶναι μου…
Πόσα χρόνια ἄρα γέ νά μετρήσω;
Πόσους νεκρούς; 
Πόσο πιά θά μένουν ἄταφα τά πτώματα; 
Πόσο πιό δυνατά θά οὐρλιάζουν οἱ νεκροί μας;
Πόσο νά ἀντέξουμε τόσες προδοσίες;
Πόσο γενναῖοι νά γίνουμε γιά νά συγχωρήσουμε; Συνέχεια

Ἡ Νέμεσις δὲν θὰ ἀργήσῃ..

 
Ήταν Ελληνίδα του Πόντου.
Της έκοψαν τα χέρια, την αποκεφάλισαν και την κρέμασαν ανάποδα,πιθανώς αφού πρώτα την βίασαν ομαδικά.
Τώρα ποζάρουν μπροστά από το θύμα τους, υπερήφανοι για το “κατόρθωμά” τους.
Θαυμάστε τη θηριωδία και την αποκτήνωση που αποπνέουν οι όψεις των θηρίων. Συνέχεια

Αὐτοὶ εἶναι οἱ Τοῦρκοι!

Καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξουν ποτέ!
Ἔτσι γεννήθηκαν ἀπὸ τὴν Φύσιν τους, πρὸ κειμένου νὰ παράγουν μόνον Ὕβριν!
Μιλᾶμα πάντα φυσικὰ γιὰ τοὺς Τούρκους! Τοὺς καθαρούς, καθαρόαιμους καὶ ἀμόλυντους Τούρκους!
Τὰ δισέγγονα τοῦ Τζέκινς Χᾶν καὶ τὰ πρωτοξάδελφα τῶν ἄλλων Ὑβριστῶν τοῦ πλανήτου, τῶν Κινέζων.
Ναί, ἄς τὸ πάρουμε ἀπόφασιν!
Αὐτοὶ ἦταν, εἶναι καὶ θὰ παραμείνουν ἔως ἔχουν…
Ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ ἡ ἴδια ἡ Φύσις θὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἀφανίσῃ κάθε παρὰ Φύσιν ἔργον… Συνέχεια

Δὲν ξεχνῶ τὴν γενοκτονία τῶν Ποντίων!

Διεκδικοῦμε διεθνῆ ἀναγνώρισιν καὶ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΙΝ  τῆς γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου!
Τὸ δικαιούμαστε!
Τεράστιες ἐκτάσεις σπαρμένες μὲ πτώματα!
Παιδιά, γυναῖκες, ἄντρες…
Ἄλλοι σφαγμένοι, δίχως κεφάλια, χέρια, πόδια, γεννητικὰ ὄργανα, αὐτιά, μαστούς…
Ἄλλοι ξεκοιλιασμένοι καὶ βιασμένοι μὲ τοὺς χειρίστους τρόπους ποὺ δύναται νὰ βάλῃ ὁ πιὸ διεστραμμένος ἀνθρώπινος νοῦς!
Ἄλλοι, λίγοι, ζωντανοί, τσακισμένοι, ῥημαγμένοι, ἄθλια ῥημάδια μίας πάλαι ποτὲ φυσιολογικῆς ζωῆς…
Κι ὅλα αὐτὰ διότι τοὺς ἠρνήθησαν τὸ δικαίωμα στὴν ζωἢ καὶ στὴν ἐλευθερία!
Τὸ δικαίωμα στὴν αὐτοδιαχείρισιν! Συνέχεια