Ποιός εἶπε πώς οἱ ἀνεμοστρόβιλοι ἐμφανίζονται μόνον στούς ὠκεανούς;

 

Δὲν θὰ εἶχε δῇ φαντάζομαι αὐτὴν τὴν φωτογραφία, ἀπὸ τὴν Λυγουρία τῆς Ἰταλίας.
Οὔτε στὴν Κέρκυρα θὰ εἶχε πάῃ πιστεύω.
Οὔτε γενικῶς θὰ εἶχε περιδιαβῇ τὴν Μεσόγειο.
Διότι ὅσο κυλᾶ ὁ καιρός, τόσο μεγαλώνουν τὰ ἀνάλογα φαινόμενα καὶ τόσο πιὸ δύσκολα ἀντιμετωπίζονται.

Συνέχεια

Ἡ ἄνευ ὁρίου μόλυνσις τοῦ Καναδᾶ ἀπὸ τὶς ἐταιρεῖες χρυσοῦ.

Ἡ καταστροφὴ ἀτελείωτη.
Ἄνευ ὁρίων.
Ἄνθρωποι πεθαίνουν στὸν βωμὸ τῆς …ἀναπτύξεως!
Ὅπως πάντα δῆλα δή…
Τὸ κέρδος πρωτεύει…
Συνέχεια

Τί εἶναι τό πολυτιμότερον πού μᾶς δίδουν οἱ μέλισσες;

Τί; Ἔχουμε σκεφθῇ
Διότι τὸ μέλι εἶναι μὲν πολύτιμον, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ σημαντικότερον.
Τὸ σημαντικότερον εἶναι ἄλλο! Εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἐξακολούθησις τῆς ζωῆς ποὺ διασφαλίζουν!
Διότι δίχως τους δὲν θὰ ὑπῆρχε ἡ ἐπικονίασις. Καὶ δίχως ἐπικονίασι τὰ φυτὰ δὲν θὰ μποροῦσαν οὔτε κἄν νὰ ὑπάρξουν. Μὰ δίχως τους σπάει ἡ ἁλυσίδα. Καὶ δίχως τοὺς κρίκους τῆς ἁλυσίδος παύει ἡ ζωή.

Συνέχεια

Εἶναι νὰ μὴ σοῦ …κάτσῃ!

Τὸ μόνον ποὺ ἀκόμη δὲν κάναμε εἶναι νὰ ...ἐκδημοκρατίσουμε τὴν ...Οὐκρανία!2Τέτοιες εἰκόνες, σὰν τὶς παρακάτω, εἶναι γιὰ …ἀλλοῦ!
Πάντως ἐπεὶ δὴ τὴν ἔχουν πατήσῃ μὲ παμπόνηρες ἀλεποῦδες δικοί μου, ποὺ τελικῶς κατάφερναν νὰ εἰσέλθουν σὲ κοτέτσι …ὑπογείως, ἀλλὰ φεύγοντας …ἔκλειναν τὴν εἴσοδο, θὰ ἔλεγα πὼς καλὴ ἡ ἐξοχή, ἀλλὰ πρέπει πάντα νὰ λαμβάνουμε ὑπ’ ὄψιν μας τὸν ἀστάθμητο παράγοντα. Ἰδίως ὅταν ἡ Φύσις, ὅπως τώρα, Συνέχεια

Πλάκωσε ἡ πολλὴ μεγάλη «ἀνάπτυξις» στὴν Χαλκιδική!

Ἤθελα νὰ ἤξερα ἕνα πρᾶγμα μωρὲ πανηλίθιοι…
Αὐτό εἶναι τό κατούρημα στό ὁποῖον ἀναφερόταν ὁ ἐπί κεφαλῆς τῆς ἑλληνικός χρυσός;
Πολὺ ὡραῖο κατούρημα βρέ…
Τὴν ξέχεσες τὴν θάλασσα… Ἄλλην φορὰ νὰ μὴν κυκλοφορῇς μὲ διάῤῥοια.

Ὅσο γιὰ τοὺς κουδουνισμένους… Αὐτοὺς ντέ, μὲ τὴν «ἀνάπτυξί τους»…
Συνέχεια

Ἄς σταματήσῃ ἐπὶ τέλους ἡ Ὕβρις τοῦ πλαστικοῦ!

Ἡ χρήσις τοῦ πλαστικοῦ στὴν ζωή μας εἶναι κάτι ποὺ θεωροῦμε πολὺ φυσικό.
Ὅμως οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει ἀναρωτηθῇ γιὰ τὸ τί ζημίες καὶ καταστροφὲς προκαλεῖ στὸ παριβάλλον.
Τὰ πιάνουμε, τὰ βάζουμε στὸ στόμα μας, στὸ σπίτι μας, στὸν κῆπο μας… Οὐσιαστικῶς τὰ τρῶμε κανονικότατα… Τὰ δίδουμε στὰ παιδιά μας, ἐπιβαρύνοντας τὴν ὑγεία τους κάθε στιγμή. Τὰ πετᾶμε ἄσκεπτα, μὴ ἀναλογιζόμενοι πὼς οὐδέποτε θὰ ἀποῤῥοφηθοῦν ἐκ τοῦ περιβάλλοντος.
Καὶ μόνον αὐτὴ ἡ εἰκόνα,  Συνέχεια