Στὴν ἱστορία μας ὑπάρχουν πολλὲς οὐσιώδεις πτυχὲς ποὺ ἀγνοοῦμε. Πτυχὲς ποὺ θὰ μᾶς ἔκαναν νὰ αἰσθανόμεθα ὑπερήφανοι, νὰ ἀντλοῦμε δυνάμεις ἐξ αὐτῶν καὶ νὰ τὶς χρησιμοποιοῦμε ὡς παράδειγμα μιμήσεως. Ὅμως τὸ ἑλλαδικὸ μόρφωμα ἀρνεῖται ἀκόμη καὶ τὸ νὰ διδαχθοῦμε, σὰν πληροφορία μόνον, στὰ σχολικά του ἐκπαιδευτήρια-λοβοτομικά μας ἱδρύματα, τὴν ἀληθινή μας ἱστορία. Ἀκόμη κι ἐὰν κάποια πληροφορία …«διαφύγῃ» ὅμως, κάποιοι φροντίζουν νὰ τὴν παρουσιάσουν σὰν κάτι …ἀπεχθές!!! Συνέχεια
Ἀπὸ τὸν ἀξιολογότατο Ἱστορικό μας ἐρευνητή, Δημήτριο Μιχαλόπουλο, μὲ γενικὸ τίτλο: «Ἡ Ἑλλὰς στὸν στρόβιλο τῶν διεθνῶν κρίσεων, 1944-1974».
Τὰ μαθήματα, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ἀνοικτοῦ Λαϊκοῦ Πανεπιστημίου, θὰ γίνουν στὴν ὁδὸ Εὑριπίδου 12, στὸν 4ον ὄροφο (κοντὰ στὴν πλατεία Κλαυμῶνος), τὶς ἐξῆς ἡμέρες:
Ἰδιοτυπίες τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς σκέψεως τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ
Ὅπως εἶναι γνωστό, τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου μόνο φαινομενικῶς ὑπῆρξε φασιστικό. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, πράγματι, εἶχαν τονισθῇ οἱ -καθοριστικῆς σημασίας- διαφορές του τόσο μὲ τὸν ἰταλικὸ Φασισμὸ ὅσο καὶ μὲ τὸν γερμανικὸ Ἐθνικοσοσιαλισμό [1]· καὶ ἡ σημαντικότερη ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε τὸ ὅτι, σὲ κραυγαλέα ἀντίθεση μὲ τὸν Μουσολίνι καὶ τὸν Ἀδόλφο Χίτλερ, ὁ Μεταξᾶς προσπαθοῦσε ὄχι νὰ κινητοποιήσῃ, ἀλλὰ νὰ ἀποπολιτικοποιήσῃ τὶς λαϊκὲς μᾶζες [2]. Τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖο «συγγένευε» τὸ καθεστὼς τοῦ Μεταξᾶ ἦταν τὸ πολὺ στενὰ συνδεδεμένο μὲ τοὺς Βρεταννοὺς[3] «Νέο Κράτος» (Estado Novo) τοῦ Σαλαζὰρ στὴν Πορτογαλία[4]. Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡ ἐπίσημη ὀνομασία τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου ἦταν, ἀκριβῶς, «Νέον Κράτος»[5] – ὀνομασία ποὺ ἄλλωστε δόθηκε καὶ στὸ περιοδικὸ ποὺ ἐξέφραζε τὴν ἰδεολογία τοῦ Ἰ. Μεταξᾶ[6]. Καὶ βέβαια, αὐτὴ ἡ ἰδεολογικὴ ἑλληνοπορτογαλικὴ σύμπλευσις δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ὀφείλεται σὲ βρεταννικὴ παρέμβαση. Συνέχεια
Εἶχα ἕνα ἰδιαιτέρως ἐποικοδομητικὸ καλοκαίρι, ἀπὸ πλευρᾶς μελέτης. Ἕνα ἀπὸ τὰ βιβλία ποὺ (ξανά-) διάβασα ἦταν ὁ «Πόλεμος καὶ ὁ κόσμος» τοῦ Δημητρίου Μιχαλοπούλου. Μὲ ἀφορμὴ λοιπὸν αὐτὸ τὸ μικρὸ βιβλιαράκι, ἐπανέρχομαι στὶς βιβλιοπαρουσιάσεις μας, μὲ προσωπικὴ ἀντίληψιν τοῦ θέματος. Καὶ μάλιστα εἰς …διπλοῦν!!!
Κατ’ ἐμέ, ἂν καὶ μικρό, ἀπολύτως …θαυματουργὸ καὶ τεκμηριωμένο αὐτὸ τὸ βιβλίο, ὅπως ἐπίσης κι ἀναγκαῖον γιὰ κάθε ἕναν ποὺ ἐνδιαφέρεται νὰ μάθῃ τὰ παρασκήνια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρασκήνια ποὺ δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ ἀνακαλύψῃ ἐὰν δὲν «χωθῇ» μέσα στὰ διπλωματικὰ ἔγγραφα, δὲν μελετήσῃ σὲ βάθος τὶς τακτικὲς καὶ τὶς συνωμοσίες κι ἐὰν δὲν λειτουργῇ ἐξ ἀποστάσεως, μὲ καθαρὸ μυαλὸ καὶ δίχως «βαρίδια». Κι αὐτὸ ἔπραξε ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος.
Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ
Στὸ βιβλίο αὐτό, ποὺ προσφέρεται δωρεὰν σὲ ὅποιον ἐπισκεφθῇ τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἱστορίας Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, Γρ. Λαμπράκη 154, στὸν Πειραιά, ἀποδεικνύεται βάσει τοῦ ὁμηρικοῦ κειμένου καθὼς Συνέχεια
ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ
Στὸ μικρὸ αὐτὸ βιβλίο ἀποδεικνύεται, βάσει χωρίων ἀρχαίων συγγραφέων, ὅτι ἡ ἀμερικανικὴ ἤπειρος ἦταν πασίγνωστος ἤδη στοὺς Ἕλληνες τῆς ἀπωτέρου ἱστορικῆς περιόδου, οἱ ὁποῖοι -ἐξυπακούεται- Συνέχεια
