Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς μελέτες

Ἀπόλλων Σαυροκτόνος…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ὁ Ἀπόλλων Σαυροκτόνος, 350-275 π.Χ., ποὺ ἀποδίδεται στὸν Πραξιτέλη. Μπροῦτζος, χαλκὸς καὶ ψηφιδωτὴ πέτρα. Διαστάσεις 150,00 x 50,30 x 66,80 ἐκ.

Ὁ χάλκινος Ἀπόλλων εἶναι τὸ ἔκθεμα στὸ ὁποῖο ἐστιάζει τὸ 2013, τὸ Μουσεῖο τοῦ Κλίβελαντ. Ἡ ἔκθεση θὰ διαρκέσῃ ἀπὸ τὶς 30 Σεπτεμβρίου 2013, ἔως καὶ τὶς 5 Ἰανουαρίου τοῦ 2014, ὅπως διαβάζουμε στὴν ἀνοιχτὴ πρόσκληση τῆς ἱστοσελίδος του. clevelandart.org/events/exhibitions/focus-apollo«Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πραξιτέλης ἦταν περισσότερο γνωστὸς γιὰ τὰ μαρμάρινα γλυπτά του, δημιούργησε πολὺ ὄμορφα ἔργα καὶ σὲ χαλκό . Ἒφτιαξε ἕναν νεανικὸ Ἀπόλλωνα ποὺ ὀνομάστηκε Σαυροκτόνος , νὰ ἐνεδρεύῃ μία ὑφέρπουσα σαύρα, μὲ ἓνα βέλος». -Πλίνιος ὁ Πρεσβύτερος, βιβλίο Φυσικῆς Ἱστορίας, 34.69ff, 1ος αἰῶνας μ.Χ.

Τὸ χάλκινο ἄγαλμα τοῦ Ἀπόλλωνα, ἴσως εἶναι τὸ ἄγαλμα ποὺ ὁ Ρωμαῖος συγγραφέας Πλίνιος ὁ Πρεσβύτερος παρατήρησε τὸν 1ο μ.Χ. αἰῶνα. Τὸ πλῆρες γλυπτὸ εἶναι πιθανὸν νὰ δείχνῃ τὸν νεαρὸ θεὸ νὰ τραβάῃ πρὸς τὰ πίσω ἕνα λεπτὸ δέντρο δάφνης μὲ τὸ σηκωμένο ἀριστερό του χέρι, καὶ κρατῶντας μὲ τὸ δεξὶ χέρι ἕνα βέλος στὸ ὕψος τῆς μέσης του, πιθανῶς γιὰ νὰ πλήξῃ τὴ σαύρα ποὺ σέρνεται στο δέντρο. Ἡ σύνθεση ἒχει διατηρηθεῖ σὲ δύο μαρμάρινα ρωμαϊκὰ ἀντίγραφα. Τὸ ἕνα βρίσκεται στὸ Λοῦβρο καὶ τὸ ἄλλο στὸ Βατικανό…

Συνέχεια →

Ἕνας φίξιον «ἀριστοκράτης ἀναρχικός».

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ πλοίαρχος Νέμος, ἐκ τῶν «Εἰκοσακισχιλίων Ὑποθαλασσίων Λευγῶν» καὶ τῆς «Μυστηριώδους Νήσου», τοῦ Ἰουλίου Βέρν, ἦτο:
1. Ἀριστοκράτης (Ἰνδὸς πρίγκηψ).
2. Φιλελεύθερος.
3. Ἀντιαποικιοκράτης.
4. Οἰκολόγος.
5. Φιλέλλην.
6. Μπὸν βιβέρ. Συνέχεια →

Καὶ οἱ πέτρες «ὁμιλοῦν» Ἑλληνικά.

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

Ἑλληνικὴ γλῶσσα!
Ἀμήτωρ! 
Μήτηρ γλωσσῶν!
Μέσον ἀπολύτως ἀκριβοῦς ἐπικοινωνίας διότι ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὁ μοναδικὴ γλῶσσα ποὺ δύναται νὰ ἀποδόσῃ μὲ μοναδικὴ σαφήνεια τὶς ἔννοιες. 
Γλῶσσα ἐπιστημῶν, διότι δὲν δύναται καμμία ἄλλη νὰ διευκρινίσῃ τελειότερα τὰ ἐπιστημονικὰ βήματα. 
Βιολογία, Γενετική, Φυσική, Μαθηματικά, Ἀστρονομία, Χημεία, Ἰατρική, Γεωλογία, Βιοχημεία… Καμμίαἐπιστήμη δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ ὁπουδήποτε, ἐὰν οἱ μετέχοντες αὐτῆς δὲν ἀντιλαμβάνονται ἔννοιες στὴν Ἑλληνική. Τόσο ἁπλᾶ καὶ ταὐτοχρόνως παρανοϊκά!

Συνέχεια →

Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ γραφή.

ἀπὸ τὸν/τὴν

5

Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὁ Ἕλλην λόγος, εἶναι κάτι ποὺ πολλοὶ ἐμίσησαν, ἀκόμη περισσότεροι πολέμησαν κι ἀκόμη περισσότεροι τὴν συκοφάντησαν. Γλῶσσα ἀμήτωρ, μήτηρ γλωσσῶν. Κι ἄς ξεβολεύῃ κάποιους αὐτό…
Μὰ ὅσο κυλοῦν τὰ χρόνια, ὅλος ὁ πλανήτης σιγὰ σιγὰ καταλήγει στὸ συμπέρασμα ποὺ προανέφερα. Ἀμήτωρ γλῶσσα, μήτηρ γλωσσῶν. Οἱ μόνοι ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ τὴν πολεμοῦν εἶναι ἤ αὐτοὶ ποὺ ἀναγνωρίζουν τὴν δυναμική της καὶ τὶς νοητικὲς ἐπιπτώσεις ποὺ θὰ φέρῃ ἡ ἀπόλυτος γνώσις της στοὺς κατέχοντες αὐτήν, ἤ, κάτι Συνέχεια →

Ἡ μεγάλη σφαγὴ τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἕνας λαὸς νομαδικός, ποὺ μισοῦσε κάθε μορφὴ ἐλευθερίας καὶ σκοπό του ἔκανε τὸ νὰ παύσῃ καὶ νὰ φιμώσῃ μὲ κάθε μέσον τὴν ἔκφρασίν της. Ἀπότοκον τούτου καὶ οἱ κάθε λογῆς ἀντεκδικήσεις, σφαγές, τιμωρητικὲς ἐκκαθαρίσεις, γενοκτονίες….  Συνήθως μὲ μανδύα …ἀλλοεθνὴ καὶ σπανίως μὲ τὸ πρόσωπό του. (Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Παλαιστινίους στὴν ἐποχή μας…!!!)
…κι ἔτσι, πανεύκολα (ὁ τρόπος τοῦ λέγειν) δὲν ἐδίστασε νὰ ἁρπάξῃ καὶ νὰ καταστρέψῃ ὅ,τι προσέδιδε αὐτάρκεια καί, κατ’ ἐπέκτασιν, βαθμοὺς ἐλευθερίας, στὸν …«ἀντίπαλο».

Οἱ ἐκτάσεις πού κατέχει σήμερα τόῦ ἀνήκουν δικαιωματικῶς ἤ τίς ὑφήρπαξε δολίως; (Καὶ τὸ δολίως τὸ τονίζω…!!!) Γιὰ σκεφθεῖτε… Ὄχι διότι στὸ πεδίον τῆς τιμῆς, τῆς ὅποιας μάχης τέλος πάντων, θὰ εἶναι ἀπαραιτήτος ἀξιόμαχος ἀντίπαλος ἢ ὄχι, ἀλλὰ διότι οὐδέποτε, στὸ παρελθόν, ἐπολέμησε σὲ κάποιον πεδίον τιμῆς ἐπὶ …τιμῇ. (Ἐὰν ἐξαιρέσουμε μάλιστα τὶς πολιορκίες τῆς Τύρου καὶ Σιδῶνος, μᾶλλον δὲν μποροῦσε νὰ πολεμήσῃ. Σήμερα ὑποχρεοῦται νὰ τὸ κάνῃ γιὰ ἄλλους λόγους…)

Στὸ πεδίον τῶν μαχῶν οἱ παπποῦδες μας  ἐσέβοντο τὸν ἀντίπαλον ποὺ πολεμοῦσαν καὶ δουλοποιοῦσαν (κακῶς ἢ καλῶς) ἐκεῖνον ποὺ τὸ ἔβαζε στὰ πόδια. Οἱ Ἑβραῖοι ὅμως οὐδέποτε ἐστάθησαν νὰ πολεμήσουν μὲ τοὺς Ἕλληνες. Σὲ κάθε σημεῖον τῆς ἱστορίας ποὺ συνηντήθησαν, μὲ δόλο πάντα ἐκέρδισαν ὅσα ἐκέρδισαν. Μὲ ἁπλὸ καὶ σαφῆ δόλο. Καί, ἐπὶ πλέον, ἐξηκολουθοῦσαν, σὲ ναρκωμένους, ἡμιθανεῖς ἀντιπάλους (ποὺ οἱ ἴδιοι ἐφρόντισαν νὰ ναρκώσουν ἢ νὰ δηλητηριάσουν) σφάζοντας ἀδιακρίτως. δολοφονῶντας, βιάζοντας καὶ καίγοντας κάθε ζωντανὸ ὄν, ἀκόμη καὶ τὰ ζῷα…
Δὲν εἶναι λοιπὸν νὰ μὴ τὰ λαμβάνῃς σοβαρὰ ὑπ’ ὄψιν σου. 
Συνέχεια →

Ὁ Πανεπιστήμων Ὅμηρος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ο Οδυσσέας σκοτώνει τους μνηστήρες της Πηνελόπης, οι δύο πλευρές ερυθρόμορφου αγγείου (σκύφου

Τὸ θέμα τῆς γνώσεως τοῦ Ὁμήρου ἐπὶ θεμάτων ἰατρικῆς, γεωγραφίας κι ἀστρονομίας, ἔχει ἐξετασθῇ ἀπὸ πολλοὺς ἐπιστήμονες ἀνᾲ τοὺς αἰῶνες. Τοὐλάχιστον παραδέχονται κι ἀναγνωρίζουν τὶς βαθύτατες γνώσεις τοῦ παπποῦ μας στὰ παραπάνω.  Ὅμως πάντα ἀναρωτιέμαι γιὰ ἕνα σημεῖον. Ἀπό ποῦ τά ἔμαθε; Σέ ποιόν δάσκαλο ἐβάσισε τίς γνώσεις του; Ξαφνικά, ἀπό τό πουθενά, μίαν ὡραίαν πρωΐα μᾶς προέκυψε γνώστης λόγῳ παρατηρήσεων προσωπικῶν του ἤ προϋπῆρχαν αὐτοῦ ἄλλοι, πολύ περισσότεροι, πού τοῦ ὑπέδειξαν βασικές ἐπιστημονικές γνώσεις;