Ἐὰν οἱ μετοχὲς δὲν ἔχουν ἀξία, πρὸς τί ὁ διάλογος ποὺ ξεκίνησε;

 Πιάστηκαν σὲ κουβέντες Σώῤῥας κι Ἐθνικὴ τράπεζα… Καλὸ σημάδι; 
Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ φωτιά, καπνὸς δὲν βγαίνει. Γιὰ νὰ  μποῦν ἐτοῦτοι σὲ  κουβέντες, καὶ φωτιὰ καὶ καπνός καὶ ζουμί καὶ μετοχὴ καὶ χρῆμα μυρίζονται… Μόνον ποὺ τώρα πρέπει νὰ δόσουν… Κι αὐτὸ τοὺς ζορίζει…

    Άνοιξε ο διάλογος για την μετοχή “τέρας”

Συνέχεια

Ποῦ εἴπαμε πὼς χρωστᾶμε;

(Ἐκτὸς φυσικὰ ἀπὸ τὴν Μιχαλοῦ….)

Ποιες είναι τέλος πάντων αυτές οι “αγορές” που τους χρωστάει η ανθρωπότητα 40.000.000.000.000 $

ΑΤΤΑΛΟΣ 

Συνέχεια

Ἡ συνωμοσία τῶν ὑπαιτίων

Με την «βαρύγδουπη» δήλωση στην πρόσφατη συνέντευξή του σε Κυριακάτικη εφημερίδα: «Θέλω να στείλω ξεκάθαρα μηνύματα στη νέα γενιά: η Ελλάδα όπου το όνειρο ζωής ήταν η θεσούλα στο Δημόσιο χρεωκόπησε και τελείωσε. …» ο πρωθυπουργός μέμφεται και προσβάλλει για ακόμη μία φορά τους Έλληνες.

Η πραγματικότητα είναι ότι μέσα από μία άκρατη ψηφοθηρία της συντεχνίας των όμοιών του επαγγελματιών Βο(υ)λευτών και πολιτευτών, της δημιουργίας κομματικών μηχανισμών και συνδικάτων που ελέγχονταν και υποκινούνταν απ’ όλες τις παρατάξεις, της υποχώρησης στις απαιτήσεις καταβολής εξωφρενικών Συνέχεια

Πόρνη, σὲ ξέρω καλά!

Εσύ δεν είσαι που σε μια νύχτα υποτίμησες τη δραχμούλα 340 φορές και το πρώτο φως της ημέρας μας βρήκε πάμπτωχους;

Εσύ δεν είσαι που φώναζες σαν κράχτης σε σκυλάδικο να τρέξουμε για κάρτες και δάνεια στους επίσημους τοκογλύφους σου;

Πόσοι φρουροῦν τόν ἀκατονόμαστο;


Πόσοι φρουροῦν τόν ἀκατονόμαστο; Τήν ὥρα πού ἡ ἐγκληματικότης στήν Ἑλλάδα ἔχει χτυπήσει κόκκινο, τήν ὥρα πού ἀλλοδαπά, κυρίως – καί ἡμεδαπά – κτήνη, ἐγκληματοῦν στούς δρόμους,  εἰσβάλλουν στά καταστήματα, τά σπίτια, ἀκόμη καί τίς κρεββατοκάμαρες ἡλικιωμένων, γυναικῶν καί ἀνήμπορων συμπολιτῶν μας, (ἀλλά καί νέων καί ὑγειῶν), τήν ὥρα πού ἡ ἀστυνομία καταγράφει 2 ἔνοπλες ληστεῖες ἡμερησίως, μία διάρρηξι κάθε Συνέχεια

Σέ τί νά ἐλπίζουμε;

Γράφει ο  Ηλίας Σταμπολιάδης

Ζούμε σε μία  εποχή  όπου έχουν διαστρέψει τις έννοιες των λέξεων και των αξιών. Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός ανθρώπου που ξοδεύει περισσότερα χρήματα από όσα κερδίζει για να εξασφαλίσει κοινωνική καταξίωση με τη σπατάλη και την επίδειξη. Ο άνθρωπος αυτός για να ανταπεξέλθει στα έξοδα του δανείζεται χρήματα από τοκογλύφους, που επειδή γνωρίζουν την κακοδιαχείριση του και τον κίνδυνο αποπληρωμής, απαιτούν υψηλά επιτόκια.
Όταν έλθει ο χρόνος αποπληρωμής πηγαίνει σε άλλους τοκογλύφους,  τάχα φίλους και συγγενείς, που όμως συνεργάζονται με τους προηγούμενους και αυτοί προθυμοποιούνται να τον δανείσουν  με χαμηλότερα επιτόκια για να αποπληρώσει τα μη ενέχυρα, υψηλότοκα δάνεια ώστε να εξασφαλίσουν  τους συνεργάτες τους, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν κουμάντο στο νοικοκυριό και τα παιδιά του δανειζόμενου και θα βάλουν ενέχυρο το σπίτι του. Συνέχεια