Ἡ εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰν περνᾶ ἀπὸ τὴν Συρία.

Ἡ εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰν περνᾶ ἀπὸ τὴν Συρία.4Ἄς μὴν λησμονοῦμε πὼς στόχος, ἐπίσημος, εἶναι τὸ Ἰράν. (Ὁ ἀνεπίσημος εἶναι ἡ σύγκρουσις τῶν «γιγάντων»…)
Γιὰ νὰ φθάσουν ὅμως στὸ Ἰρὰν πρέπει νὰ τὸ κυκλώσουν.
Γιὰ νὰ τὸ κυκλώσουν πρέπει νὰ καταλάβουν κάθε πρόσβασι, πέρασμα, διαδρομή… Δῆλα δὴ πρέπει νὰ ἐλέγχουν τὰ πάντα…
Διότι, ἐξ ὅσων γνωρίζουμε ἀπὸ τὴν ἱστορία, οἱ πολιορκίες εἶναι ἀποτελεσματικὲς μόνον ὅταν ἀποκλειστῇ ἐν τελῶς ὁ πολιορκημένος…

 

Ο πόλεμος ενάντια στο Ιράν αρχίζει… στη Συρία

Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τις ευρωπαίους  και Ισραηλινούς συμμάχους της, ετοιμάζονται να ξεκινήσουν έναν ακόμη παράνομο επιθετικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή, η γεωπολιτική της στρατηγικής των ΗΠΑ δεν θα μπορούσε να είναι πιο εμφανής.

Παρά τα παχιά λόγια περί ανθρωπισμού, οι ΗΠΑ προωθούν μια διάφανη νεο-αποικιοκρατική ατζέντα που θα στοχεύει στη διασφάλιση της ηγεμονίας στην περιοχή, καταστρέφοντας ό, τι ελάχιστο παραμένει από την αντιπολίτευση.


Φώτα … κάμερα … πόλεμος!

Ἡ εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰν περνᾶ ἀπὸ τὴν Συρία.1Οι εικόνες και τα βίντεο που κατακλύζουν το διαδίκτυο από την περασμένη εβδομάδα, φιλοδοξούν να αναδείξουν την «απόδειξη» μιας χημικής επίθεσης που διαπράττονται από το καθεστώς Άσαντ. Η εξέλιξη αυτή όμορφα και τακτικά συμπίπτει με τη δήλωση από την κυβέρνηση Ομπάμα ότι η χρήση τέτοιων όπλων αποτελεί «κόκκινη γραμμή», που απλώς ένας ευφημισμός για το σημείο στο οποίο οι ΗΠΑ θα αισθάνονται θάρρος να επεμβαίνουν στρατιωτικά, εξ ονόματος των ανταρτών.

Και έτσι, καθώς προκύπτουν ‘νέα στοιχεία’ σχετικά με την «πιθανή χρήση χημικών όπλων» από τη Δαμασκό χωρίς οτιδήποτε άλλο εκτός από ανεξέλεγκτες φήμες και διφορούμενα βίντεο, τα τύμπανα του πολέμου γίνονται όλο και πιο ηχηρά.

Ένας καθαρόμυαλος και ορθολογιστής πολιτικός αναλυτή  θα είναι αμέσως ύποπτος για την επίθεση λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία των διεθνών ελεγκτών χημικών όπλων στη Συρία, καθώς και το γεγονός ότι η Δαμασκός κέρδιζε αναμφισβήτητα τον πόλεμο εναντίον των ανταρτών της Τζιχάντ σε πόλεις όπως Qussair, Χομς, Χαλέπι και αλλού. Ότι ο Assad θα σαμποτάριζε τις στρατιωτικές νίκες του για να παρέχει την τέλεια αφορμή για μια ξένη επέμβαση δεν είναι μόνο τραβηγμένο, αλλά έρχεται σε αντίθεση με το δικό του ιστορικό σε όλη αυτή τη σύγκρουση. Να θυμάστε ότι η Δαμασκός έχει δείξει αυτοσυγκράτηση στην αντιμετώπιση των διεθνών εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν εναντίον της από το Ισραήλ, την Τουρκία και άλλους περιφερειακούς παράγοντες οι οποίοι έχουν υποδαύλιση της σύγκρουσης στη Συρία για περισσότερο από δύο χρόνια.

 


 

Ἡ εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰν περνᾶ ἀπὸ τὴν Συρία.2

 

Και έτσι βλέπουμε για άλλη μια φορά ότι ζούμε σε αυτό που ο Γάλλος φιλόσοφος και πολιτιστικός κριτικός Guy Debord ονόμαζε « Η Κοινωνία του Θεάματος » – έναν κόσμο στον οποίο η αναπαράσταση της Αλήθειας είναι πιο σημαντική από ό, τι η ίδια η αλήθεια , όπου τα βίντεο άγνωστης προέλευσης και χωρίς έλεγχο παίρνουν τη θέση των αυθεντικών στοιχείων και την έρευνα , όπου οι πόλεμοι που θα καταστρέψουν εκατομμύρια ζωές και τις μελλοντικές γενιές, κατασκευάζονται από αμειβόμενους ηθοποιούς στην τηλεόραση που απλώς μεταμφιέζονται σε δημοσιογράφους .

Όλο αυτό οδηγεί πολλούς να αναρωτιούνται αν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πραγματικά τόσο ηλίθιες όσο δείχνουν. Θα μπορούσε η Ουάσιγκτον πραγματικά να πιστεύει ότι ένας πόλεμος στη Συρία θα ωφελήσει τις ΗΠΑ και τα συμφέροντά της; Θα μπορούσαν πραγματικά να είναι τόσο κοντόφθαλμοι και απρόθυμοι να μάθουν από τα λάθη του παρελθόντος; Παρά το γεγονός ότι αυτά τα ερωτήματα φαίνεται να ισχύουν στο ακέραιο, προϋποθέτουν ότι ένας πόλεμος με τη Συρία είναι στην πραγματικότητα ο στόχος ενός πολέμου με τη Συρία. Αντίθετα, αυτή η παράνομη επίθεση εναντίον της κυρίαρχης Αραβική Δημοκρατία της Συρίας είναι απλώς η φάση έναρξης ενός μεγαλύτερου περιφερειακού πολέμου με απώτερο στόχο να είναι η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν .

Χτύπημα στην σιιτική ημισέληνο

Στις δεκαετίες μετά την επανάσταση του 1979, η οποία δημιούργησε την σύγχρονη Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, η πολιτική των ΗΠΑ προς τη χώρα αυτή υπήρξε ανταγωνιστική και εμπόλεμη σε τέτοιο βαθμό που το Ιράν έχει υποχρεωθεί, από καθαρή ανάγκη, να στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό σε λίγους περιφερειακούς και διεθνείς συμμάχους. Και έτσι, με δεδομένη την πολιτική στάση του Μπασάρ Άσαντ, όπως και εκείνη του πατέρα του πριν από αυτόν, η Δαμασκός έχει θεωρηθεί ως βασικός πολιτικός εταίρος του Ιράν, παρέχοντας στο Ιράν ένα βασικό σύμμαχο κατά μήκος των συνόρων με το Ισραήλ και μια γέφυρα με την οργάνωση Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο . Επιπλέον μια πολυ – εθνική κοινωνία όπως η Συρία, με κυρίαρχο δημογραφικές σιιτών- Αλεβιτών παρουσιάζει τον εαυτό της ως μια φυσική φίλη για το σιιτικό Ιράν. Ωστόσο, η σημασία αυτής της σχέσης δεν σταματά σε απλές ομοιότητες.

Απ’ όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν δρακόντειες κυρώσεις κατά της Τεχεράνης, για το υποτιθέμενο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η οικονομική σχέση Ιράν – Συρίας έχει καταστεί ακόμη πιο σημαντική. Δεδομένου ότι η Τεχεράνη ολοένα και ξεκόβεται από τον κόσμο αγορών ενέργειας, λόγω αμερικανικών και ευρωπαϊκών κυρώσεων που καθιστούν δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να διευθετηθούν τα διεθνή χρέη με την Ισλαμική Δημοκρατία, έχει αναγκαστεί να βρει εναλλακτικές μεθόδους και υποδομές για την πώληση πετρελαίου και φυσικού αερίου για να διατηρήσει την εύθραυστη οικονομία της .

Ένα κεντρικό στοιχείο της στρατηγικής αυτής είναι η Συμφωνία για τον αγωγό φυσικού αερίου Ιράν – Ιράκ – Συρίας που υπεγράφη τον περασμένο μήνα. Προορίζεται να προμηθεύσει στο Ιράν με τη νέα διαδρομή παράδοσης στην ακτή της Μεσογείου,  δίνοντας εκ νέου πρόσβαση στην Ευρασία και τις αγορές, ο αγωγός είναι προφανώς ένα πλήγμα για ΗΠΑ-Ισραήλ που επιχειρεί να στραγγαλίσει το καθεστώς στο Ιράν οικονομικά. Η Συρία, είναι η κρίσιμη ακρογωνιαίος λίθος αυτής της συμφωνίας, με σημαντικό ρόλο στην ιρανική στρατηγική για την επιβίωση της από τις κυρώσεις, τόσο ώστε να απαιτείται η συμμετοχή του Ιράν στη σύγκρουση, έστω για να παρέχει την αναγκαία υποστήριξη στον Άσαντ που χρειάζεται για να διατηρήσει τον έλεγχο της ασφάλειας της χώρας .

 

Ἡ εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰν περνᾶ ἀπὸ τὴν Συρία.3

 

Όταν βλέπει κανείς τους παράγοντες που εμπλέκονται στον πόλεμο στη Συρία, καθίσταται σαφές ότι η σουνιτική μοναρχία – Σαουδική Αραβία και το Κατάρ κυρίως – έχουν δεσμευτεί για τον πόλεμο, προκειμένου να εξασφαλίσουν την συνέχιση της ηγεμονίας τους, ιδίως όσον αφορά στην παραγωγή ενέργειας. Το Κατάρ, που είναι μία από τις πλουσιότερες εξαγωγείς χώρες φυσικού αερίου στον κόσμο, θεωρεί ότι η ανάπτυξη της σχέσης μεταξύ του Ιράν και της Συρίας, ιδίως η συμφωνία αγωγού φυσικού αερίου, ως μια υπαρξιακή απειλή για τη δική του κατάσταση. Οι Σαουδάραβες, από καιρό θανάσιμοι εχθροί και αντίπαλοι των σιιτών Ιρανών, επίσης, βλέπουν τη Συρία απλά ως ένα πεδίο μάχης στο μεγαλύτερο πόλεμο με το Ιράν.

Και έπειτα, φυσικά, υπάρχει το Ισραήλ. Σκαρφαλωμένο άνετα στα σύνορα της Συρίας, το Ισραήλ έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στο να υποδαυλίζει τις εντάσεις και εξεγέρσεις στην άλλη πλευρά των Υψωμάτων του Γκολάν. Το Ισραήλ, όχι μόνο έχει πραγματοποιήσει μια σειρά από κατάφωρα παράνομες βομβιστικές επιθέσεις εντός των συνόρων της Συρίας, έχουν υπάρξει ντοκουμέντα, συμπεριλαμβανομένων βίντεο των ισραηλινών κομάντος στο εσωτερικό της Συρίας. Φυσικά, οι ισραηλινές προθέσεις είναι να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα, που επί δεκαετίες έχουν επικεντρωθεί στην καταστροφή του Ιράν, του κυριότερου περιφαρειακά ανταγωνιστή και αντίπαλο τους.

Επιπλέον, σύμφωνα με το γνωστό συγγραφέας και γεωπολιτικό αναλυτή F. William Engdahl, οι νέες ανακαλύψεις φυσικού αερίου του Ισραήλ στα ανοικτά των ακτών της Μεσογείου προσθέτουν μια νέα διάσταση στον αγώνα για την κυριαρχία στην περιοχή. Ο Engdahl γράφει, Τώρα το Ισραήλ αντιμετωπίζει ένα στρατηγικό και πολύ επικίνδυνο δίλημμα. Φυσικά, το Ισραήλ δεν είναι πολύ ενθουσιασμένο να βλέπει τη Συρία του Άσαντ, ‘κολλητό’ με τους μεγαλύτερους εχθρούς του Ισραήλ, το Ιράν και το Ιράκ και το Λίβανο, που θα παραγκωνίσουν τις ισραηλινές εξαγωγές φυσικού αερίου προς τις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η κυβέρνηση Netanyahu  του Ισραήλ έχει βρωμίσει το εσωτερικό της Συρίας με δυνάμεις κατά του-Assad.”

 

Ἡ εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰν περνᾶ ἀπὸ τὴν Συρία.4

 

Φυσικά, το Ισραήλ δεν είναι ένας εντελώς ανεξάρτητος παράγοντας. 
Στο ιμπεριαλιστικό σύστημα των ΗΠΑ, το Ισραήλ παίζει ως κακός μπάτσος αντί του καλού μπάτσου, την Ουάσινγκτον, στο παιγνίδι με το Ιράν. Ενώ οι πολεμοκάπηλοι στο Τελ Αβίβ διψούν για Ιρανικό αίμα, οι ΗΠΑ είναι σε θέση να υποκρίνονται για πυρηνικές διαπραγματεύσεις, για την επίλυση της σύγκρουσης και την άρση των κυρώσεων. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ, η ΕΕ και το Ισραήλ, υποθάλπουν εμφύλιο πόλεμο στη Συρία με στόχο τους Ιρανούς, που έχουν ήδη απομονωθεί πολιτικά και οικονομικά, δείχνοντας έτσι ότι όχι μόνο είναι αυτοί που αδιαφορούν για την ειρήνη με το Ιράν, αλλά έχουν σε εφαρμογή μια πολυφασική στρατηγική για να καταστρέψουν τη χώρα.

Προσθέτοντας την προσβολή στον τραυματισμό, η συνεχιζόμενη αστάθεια και βία στο Ιράκ έχει αποδυναμωθεί πολιτικά τον πρωθυπουργό Μαλίκι, βασικό σύμμαχο του Ιράν. Με τη Βαγδάτη και τη Δαμασκό στο χάος, η Τεχεράνη θα δυσκολευτεί να συνεχίσει να υποστηρίζει τη Χεζμπολάχ, ένα άλλο σημαντικό κομμάτι στη σκακιέρα. Έτσι, μπορεί κανείς να δει χωρίς μεγάλη δυσκολία ότι ο πόλεμος στη Συρία είναι, σε ένα θεμελιώδες επίπεδο, ένα μέσο για ένα σκοπό – ο στόχος είναι η ολική καταστροφή της σιιτικής ημισελήνου,  αφού είναι το εμπόδιο στα ηγεμονικά σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Αυτό που είναι όλο και πιο εμφανές τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες, είναι ότι η σύγκρουση στη Συρία είναι πολύ μεγαλύτερη από την ίδια τη Συρία. Όπως και τα Βαλκάνια, σχεδόν ακριβώς πριν από 100 χρόνια, η Συρία έχει γίνει η παροιμιώδης πυριτιδαποθήκη, όπου δυτικοί ηγέτες παίζουν με σπίρτα. Τραγικά, οι διπλωματικοί εγκέφαλοι των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων το 1914 εξαπέλυσαν ενάντια στον κόσμο μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία της ανθρωπότητας: τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες ετοιμάζονται να αρχίσουν έναν ακόμη πόλεμο, ας ελπίσουμε ότι ένας παγκόσμιος πόλεμος δεν είναι και πάλι το αποτέλεσμα.

του Eric Draitser ανεξάρτητου γεωπολιτικού αναλυτή στη Νέα Υόρκη

—————————–

Αναφορικά με τα πλαστά βίντεο και ντοκουμέντα να θυμίσουμε αφενός μεν την πασίγνωστη ταινία “Wag the Dog” καθώς και το περίεργο βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στο διαδίκτυο για το πως κατασκευάζονται διάφορες σκηνές διαδηλώσεων. 

 

 Δεν πρέπει επ’ ουδενί να εμπλακούμε σε μια πολεμική σύγκρουση εναντίον του Ιράν μαζί με το Ισραήλ. Μια τέτοια απόφαση θα πρέπει να ληφθεί αποκλειστικά από τις ΗΠΑ. Σε έναν τέτοιο πόλεμο δεν χρειάζεται η παρουσία δεύτερου εταίρου. Ολοι περιμένουμε να δοθεί λύση σε αυτό το ζήτημα διά της διπλωματικής οδού, όμως φοβάμαι πως ίσως να φτάσουμε στο σημείο όπου η Δύση θα πρέπει να τραβήξει μια γραμμή ως προς το τι -όσον αφορά στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν- είναι αποδεκτό και τι όχι.

                                                                                                      Χένρι Κίσινγκερ, Οκτώβριος 2012


Κι έτσι… την πληρώνει η Συρία και ποιος ξέρει ποιος ακόμα μαζί… μπορεί ακόμα κι εμείς…

ὅλα τὰ νέα

Καί μετά;
Μετά;
Μετὰ ἔχουμε νὰ δοῦμε πολλά…
Ἐὰν φυσικὰ δὲν μᾶς προλάβουν ἄλλες ἐξελίξεις…

Φιλονόη

(Visited 9 times, 1 visits today)




Leave a Reply