Φῶς μέσα… Φῶς κι ἔξω…

Φῶς μέσα... Φῶς κι ἔξω...Ὁ Ἄνθρωπος γιὰ νὰ ζήσῃ στὸν πλανήτη χρειάζεται ἐνέργεια.
Πολὺ ἐνέργεια.
Ἐνέργεια πού, κατὰ κύριον λόγο, λαμβάνει μὲ τὴν τροφή.
Ὅμως μόνον μὲ τὴν τροφὴ δὲν καλύπτουμε τὶς ἀνάγκες μας.
Χρειαζόμεθα ἐνέργεια ἀπὸ τὸν Ἥλιο…
Χρειαζόμεθα ἐνέργεια κι ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους…
Χρειαζόμεθα ἐνέργεια ἀκόμη κι ἀπὸ τὸν …ἴδιο μας τὸν ἑαυτόν!
Καὶ ἴσως σὲ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ σημεῖο ὀφείλουμε νὰ ἑστιάσουμε σιγὰ σιγά.
Διότι ἡ μόνη ἐνέργεια ποὺ παραμένει ἀστείρευτη, πάντα σὲ περίσσεια καὶ διαρκῶς διαθέσιμη εἶναι αὐτὴ ποὺ πηγάζει ἀπὸ μέσα μας.

Τὰ ἀναγκαῖα ἐνεργειακὰ ἐπίπεδα, γιὰ νὰ ἐπιβιώσουμε, τὰ γνωρίζουμε. Μᾶς τὰ ὁρίζει τὸ σῶμα μας. 
Τί γίνεται ὅμως ὅταν τά ὑπερβαίνουμε;
Διότι συχνά, μὲ διαφόρους τρόπους, μποροῦμε νὰ ὑπερβοῦμε τὰ ἀναγκαῖα, γιὰ τὴν ἐπιβίωσίν μας, ἐνεργειακὰ ἐπίπεδα.
Τότε, ἐὰν ξέρουμε, μοιράζουμε… Μοιράζουμε ἁπλόχερα…Ὅταν ἔχουμε περίσσευμα τὸ μοιράζουμε… Διότι ἐὰν δὲν τὸ μοιράσουμε, τότε αὐτὴ ἡ ἐνέργεια κάπου μέσα μας ἐγκλωβίζεται καὶ μᾶς …πνίγει. Τὸ σῶμα μας, ὅταν δὲν μποροῦμε νὰ μοιράσουμε τὴν ἐνέργεια, λειτουργεῖ σὰν …χύτρα δίχως …ἐκτονώσεις!!!
Καὶ σκάει!!!

Ὁ Ἄνθρωπος γιὰ νὰ ζήσῃ ἁρμονικῶς μὲ τοὺς ἄλλους χρειάζεται καθημερινῶς νὰ δίνῃ καὶ νὰ παίρνῃ ἐνέργεια.
Τὶς πηγὲς προσλήψεως αὐτῆς τὶς γνωρίζουμε.
Τόν τρόπο ὅμως νά τήν μοιράζουμε; Τόν γνωρίζουμε;

Ἄς ξεκινήσουμε λοιπὸν νὰ μοιράζουμε… Χαμόγελα, ὄμορφες σκέψιες, τρυφερὲς κουβέντες…
Διότι διαφορετικῶς θὰ …σκάσουμε…!!!
Καί ξέρετε ποιό εἶναι τό σπουδαιότερον;
Ὅταν λειτουργοῦμε ἐμεῖς ἔτσι, τότε ὅλη αὐτὴ ἡ ἐνέργεια ποὺ μοιράζουμε ἐπιστρέφει πάντα σὲ ἐμᾶς πολλαπλάσια.

Λέτε νά ἔχῳ δίκαιον;

Φιλονόη

Ὁ τίτλος ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὸ ποιῆμα «Πρωτομαγιὰ τοῦ ’43», τοῦ Γιάννη Ῥίτσου

φωτογραφία

(Visited 15 times, 1 visits today)




Leave a Reply