Σᾶς εὔχομαι νὰ εἶσθε…

Ἀγαπημένοι μου φίλοι

Σᾶς εὔχομαι μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά μου αὐτὴ τὴν χρονιὰ νὰ εἶσθε ἀκλόνητοι σὰν ἔνα βουνὸ καὶ εὐέλικτοι σὰν τὸν ἄνεμο, νὰ διακρίνετε πάντα τις ἀπεριόριστες δυνατότητές σας, νὰ ἀκοῦτε τὴν μουσικὴ τοῦ πνεύματός σας, κάθε κύτταρό σας νὰ Συνέχεια

Νὰ παίρνῃς λίγα ἀπ’ τοὺς πολλούς.

Νὰ παίρνῃς λίγα ἀπ' τοὺς πολλούς.Ἡ σοφὴ συμμβουλὴ τοῦ Ὁμήρου «νὰ παίρνῃς λίγα ἀπ’ τοὺς πολλούς» θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται στὸν πυρήνα κάθε φορολογικῆς πολιτικῆς.
Homer’s wise words «take a little from the many», should always be in the core of any taxation policy. Συνέχεια

Ἄν τί νά δοῦμε εἰδήσεις νά …ἀσχοληθοῦμε μέ μερικούς κληρονόμους;

Καλὴν χρονιὰ νὰ ἔχουμε…
Πρωτοχρονιὰ σήμερα…
Κι ἐφ΄ ὅσον πρόκειται γιὰ μίαν ἑορτή, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ὄλα τὰ ἄλλα, ἐκτὸς τῆς τηλεοράσεως…
Ἐὰν ὅμως παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ἀντέχουμε χωρὶς τὴν τηλεόρασίν μας, τότε εἶναι σαφῶς προτιμότερον νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ μίαν ἄλλην θέασιν…
Ὅπως γιὰ παράδειγμα μίαν ἑλληνικὴ ταινία… Συνέχεια

Δὲν ἔχω καμμία ἐπιθυμία νὰ δῷ τὴν Εὐρώπη νὰ μπαίνῃ στὸ χρονοντούλαπο τῆς ἱστορίας.

«Φθάνει πια!». Δὲν ἔχει ἀπλῶς καμμία ἐπιθυμία νὰ δεῖ τὴν Εὐρώπη νὰ μπαίνῃ στὸ χρονοντούλαπο τῆς παγκοσμίου ἱστορίας. «Εἶμαι ἐδῶ μιλῶντας ὡς πολίτης…. ὅλοι πρέπει νὰ καταλάβουν ὅτι ἔχουμε κρίσιμες ἀποφάσεις μπροστὰ μας….Τὸ εὐρωπαϊκό σχέδιο δὲν μπορεῖ πλέον νὰ συνεχισθῇ σὲ αὐτὴν τὴν elite modus».

Φτάνει πιὰ! Ἡ Εὐρώπη εἶναι τὸ ἔργο του. Εἶναι τὸ ἔργο τῆς γενεᾶς του. Συνέχεια

Ἡ Αἰσιοδοξία.

Ἄλλοι αἰσιοδοξοῦν πρὸ μιᾶς αὐγῆς (οὐχὶ ἀπαραιτήτως χρυσόχροος). Ἄλλοι, πρὸ μιᾶς τραπέζης καταστολίστου καὶ ἐμφόρτου ἐκλεκτῶν τροφῶν.
Ἄλλοι, πρὸ κλίνης θερμῆς καὶ ἁρμοδίως ἠτοιμασμένης (οὐχὶ …ἠτιμασμένης).
Ἐγώ, ὁ κακόνους, ἀγαλιῶ καὶ αἰσιοδοξῶ ἐπὶ τῇ θέᾳ ἑνὸς κρανίου νωδοῦ, ἤτοι ξεδοντιασμένου. Συνέχεια

Οἱ φρουροὶ τοῦ ἐλάτου.

Ούτε ο πιο σουρεάλ καλλιτέχνης δεν θα μπορούσε να σκεφθεί την σκηνή του χριστουγεννιάτικου δέντρου και στην βάση του, αντί για φάτνη, να είναι μία διμοιρία των ΜΑΤ, έτσι στοιχισμένη που να μην αφήνει απροστάτευτη ούτε μία χριστουγεννιάτικη μπαλίτσα. Βλέπεις την σκηνή και θυμάσαι κάτι έλατα αιώνων που στέκαν στα βουνά της Αρκαδίας, της Εύβοιας και της Ηλείας χωρίς λαμπιόνια, χωρίς αστεράκια και χωρίς φρουρούς. Εκατομμύρια πράσινοι γίγαντες που δεν επισκεφθήκαμε ποτέ, που δεν απειλήθηκαν ποτέ από άγνωστους αλλά έγιναν το μεγαλύτερο πυροτέχνημα από τους γνωστούς. Συνέχεια