Στὴν ἀρχαία ἀθηναϊκὴ δημοκρατία τὰ κόμματα ἦταν δύο: οἱ δημοκρατικοὶ καὶ οἱ ὀλιγαρχικοί.
Δὲν κατέβαιναν στὶς ἐκλογὲς οἱ ὀλιγαρχικοὶ α΄, ὀλιγαρχικοὶ β΄, ὀλιγαρχικοὶ γ΄, οὔτε οἱ δημοκρατικοὶ α΄, δημοκρατικοὶ β΄κλπ.
Ἐὰν οἱ δημοκρατικὲς δυνάμεις διαχωρίζονται σὲ κόμματα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν εἶναι δημοκρατικές, διότι μὲ δημοκρατικὸ τρόπο πρέπει ΟΛΑ τὰ δημοκρατικὰ κόμματα νὰ βρίσκουν τὴν γραμμή τους καὶ νὰ κατεβαίνουν μὲ μία ὑποψηφιότητα. Συνέχεια
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι σὲ λίγο…
Κι ὅταν ἡ τηλεόρασις παίζει εἰδήσεις, ἐγὼ …μεταναστεύω σὲ ἄλλον πλανήτη!!! (Μεταφορικῶς!!!)
Κοινῶς; Ἀποκλείω τὸν ἑαυτόν μου ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ περιβάλλον. Ἰδίως τοὺς θερινοὺς μῆνες ποὺ τὰ παράθυρα εἶναι ἀνοικτὰ καὶ θέλουμε δὲν θέλουμε, ἀκοῦμε ἀκόμη καὶ τὴν …ἀνάσα τῶν διπλανῶν μας! Πολλῷ δὲ μᾶλλον τὶς εἰδήσεις τους… Συνέχεια
Γιά τήν ἐπίσκεψη τοῦ Γερμανοῦ Προέδρου στήν Ἑλλάδα:
«Φοβοῦ τούς Γερμανούς καί λόγους φέροντας». Συνέχεια
Δὲν ξέρω ἂν εἶναι καλὸ ἢ κακό πρᾶγμα ἡ ῥωσσικὴ «ἐπέμβασις», «ἀνάπτυξις δυνάμεων», «εἰσβολή», ἢ ὅπως ἀλλοιῶς καὶ κατὰ καιροὺς οἱ διάφοροι «δυτικοὶ» ὑποκριταὶ βαπτίζουν τὰ κερδοσκοπικὰ των σαφάρια.
Οὔτε μὲ ἐνδιαφέρουν αἱ συγκριτικαὶ (καὶ συγκρητικαὶ) θεωρίαι μὲ τὰ Κοσσυφοπέδια καὶ ἄλλα τινά.
Ἐδὼ καὶ ἀρκετὰ χρόνια, τέτοια θέματα τὰ βλέπω τελείως …«ἰσραηλινά». Συνέχεια
Ἔρχεται ὁ διαχειριστὴς μὲ τὰ κοινόχρηστα.
-Μπορὼ να σᾶς κανῷ μιάν ἐρώτησι; Συνήθως, ἅμα τοῦ πεῖς «ναί» κάνει δεκαπέντε, ἀλλὰ τέλος πάντων. Τοῦ ἔγνεψα νὰ προχωρήσῃ.
-Ἐδωσε ὁ Ἀλογοσκούφης στίς τράπεζες 28 δίς εὑρῶ;
Ναὶ τοῦ λέω, τὰ ἔδωσε! Συνέχεια
