Ποιά Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εἶναι πολύ πιθανόν νά γίνῃ ἀφερέγγυα καί τί συμβαίνει μετά;

Στον απόηχο της ανακοινώσεως του προγράμματος ποσοτικής χαλαρώσεως (QE) της ΕΚΤ ένα θέμα έχει λάβει πολύ λιγότερη προσοχή από ό,τι  πρέπει: η απροσδόκητη κατάρρευση του επιμερισμού του κινδύνου σε ολόκληρο το σύστημα του ευρώ, ως προπομπός για την ποσοτική χαλάρωση.

Αυτό το θέμα  προκάλεσε τον «εμπειρογνώμονα του χρυσού» κο Willem Buiter της Citigroup να γράψει μίαν  ανάλυση με τίτλο «Ζώνη του ευρώ: Νομισματική Ένωση ή  σύστημα  νομισματικών επιτροπών (Κεντρικών Τραπεζών)», στο οποίο απαντά δύο απλές, αλλά ξαφνικά πολύ κρίσιμες ερωτήσεις, για την  ζώνη του ευρώ:

  • Ποιές νομισματικές επιτροπές, γνωστές και ως εθνικές κεντρικές τράπεζες, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να  γίνουν ξαφνικά αφερέγγυες;
    και
  • Αν τύχει να συμβεί  το χειρότερο σενάριο  και μία ή περισσότερες Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες  χρεωκοπήσουν, τι θα συμβεί στην συνέχεια;

Κατ’ αρχάς, ας δούμε πώς ο  Buiter υπολογίζει την ικανότητα απορροφήσεως ζημιών των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών (Οn- Balance -sheet Loss Absorbtion Capacity  ή σε συντομογραφία ΟBLAC).

Με άλλα λόγια, η χώρα της οποίας  η κεντρική τράπεζα έχει τον μικρότερο αριθμό OBLAC είναι εκείνη, που θα καταρρεύσει από την πρώτη στιγμή  που η ΕΚΤ θα χάσει τον έλεγχο.

Το πιο γενναιόδωρο  μέτρο της συνολικής συμβατικής ικανότητας απορροφήσεως ζημιών, η  ικανότητα απορροφήσεως ζημιών  με βάση  τα στοιχεία του ισολογισμού  (OBLAC), του συστήματος των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών του ευρώ, παρουσιάζεται στην τετάρτη στήλη του σχήματος 7.

Είναι το άθροισμα των κεφαλαίων  και των  Αποθεματικών, των λογαριασμών  αναπροσαρμογής και των Προβλέψεων.

Σημείωστε ότι οι Λογαριασμοί αναπροσαρμογής είναι αμφίβολοι πόροι  για  άνευ όρων κάλυψη ζημιών.
«Οι Λογαριασμοί αναπροσαρμογής περιλαμβάνουν  μη πραγματοποιηθέντα κέρδη, που σχετίζονται με κινήσεις τιμών, με  κινήσεις συναλλαγματικών ισοτιμιών και  διαφορές αποτιμήσεως της αγοράς, που συνδέονται με παράγωγα επιτοκιακού κινδύνου.
Περιλαμβάνονται επίσης τα μη πραγματοποιηθέντα κέρδη από τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες  της ζώνης του ευρώ, που θα προέκυπταν  λόγω της αλλαγής των εθνικών λογιστικών κανόνων, σε συμφωνία με τους  Εναρμονισμένους  λογιστικούς  κανόνες  για το σύστημα του ευρώ.»

Αυτό υποδηλώνει ότι  οι αξίες, των οποίων τα  μη πραγματοποιηθέντα κέρδη αναγνωρίζονται στους  Λογαριασμούς  αναπροσαρμογής,  θα μπορούσαν κάλλιστα να αξίζουν λιγότερο από την συνολική  εκτιμώμενη αξία τους, αν έπρεπε να πωληθούν βιαστικά.
Ένα  πιο συνετό μέτρο της συμβατικής  ικανότητας απορροφήσεως ζημιών, επομένως, θα αποτελείται  μόνο από τα ίδια  κεφάλαια και τα Αποθεματικά, καθώς και τις Προβλέψεις, με τους λογαριασμούς αναπροσαρμογής να εξαιρούνται από τον υπολογισμό. 

Σχήμα 7.  Με κίτρινο χρώμα σημειώθηκαν οι χώρες με το μικρότερο ονομαστικό και ποσοστιαίο OBLAC

Σχήμα 7.
Με κίτρινο χρώμα σημειώθηκαν οι χώρες με το μικρότερο ονομαστικό και ποσοστιαίο OBLAC

 

Σημειώστε ότι η ΕΚΤ και οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες της ζώνης του ευρώ ζουν σε έναν δικό τους κόσμο, όσον  αφορά στα λογιστικά πρότυπα, τις εκ του νόμου κεφαλαιακές απαιτήσεις, κ.λπ.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμμία εκ του νόμου κεφαλαιακή απαίτηση για την EKT.
Οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες τείνουν να έχουν (εθνικές) εκ του νόμου κεφαλαιακές απαιτήσεις.
Ούτε η ΕΚΤ, ούτε και οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες ακολουθούν τα λογιστικά πρότυπα IFRS  ή τα λογιστικά πρότυπα του IPSAS.14.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ έχει την νομική εξουσία να ρυθμίσει την εναρμόνιση των λογιστικών προτύπων και αρχών για το σύνολο των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών της ζώνης του ευρώ, καθιστώντας ευκολότερο για την ΕΚΤ να προσδιορίσει αν μία Εθνική Κεντρική Τράπεζα κάνει ό,τι μπορεί για να  ανταποκριθεί στην δέσμευσή της, εντός των ορίων των συνολικών πόρων της ΕθνΚΤ, για να κρατήσει την  ΕΚΤ κεφαλαιοποιημένη   με ικανοποιητικό τρόπο.

Τα συμβατικά στοιχεία για την ικανότητα απορροφήσεως ζημιών είναι σχετικά χαμηλά  για τις  περισσότερες ΕθνΚΤ, αν συμπεριλάβουμε τους  λογαριασμούς αναπροσαρμογής, και πολύ μέτρια, αν εξαιρέσουμε τους λογαριασμούς αναπροσαρμογής.

Για την Ιταλία, για παράδειγμα, η OBLAC ήταν  85,7 δισεκατομμύρια ευρώ στο τέλος του 2013.

Με την συμμετοχή στο βασικό κεφάλαιο της ΕΚΤ της  Ιταλίας στο  17,5%, το  ιταλικό  δημόσιο  χρέος,  που θα αγορασθεί  στο πλαίσιο του προγράμματος PSPP,  αξίας  950 δισεκατομμυρίων ευρώ,  θα είναι  166 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το συνολικό ποσό που θα διατεθεί στο πλαίσιο των σημερινών προγραμμάτων ποσοτικής χαλαρώσεως από τις ΕθνΚΤ, σε τίτλους του δημοσίου τομέα της ζώνης του ευρώ, με  δική τους ευθύνη, είναι 760 δισεκατομμύρια ευρώ.

Με βάση το ποσοστό συμμετοχής της Ιταλίας, της  αναλογεί  μερίδιο από  133 δισεκατομμύρια ευρώ..

Η αναλογία των γενικών OBLAC προς το σύνολο του ενεργητικού των ΕθνΚΤ βάζει τις  περισσότερες ΕθνΚΤ σε θέση μοχλεύσεως, πιο συνετή από εκείνη των εμπορικών τραπεζών, που σήμερα εποπτεύονται από την ΕΚΤ.
Η αναλογία των στενών  (Βroad) OBLAC (κεφάλαιο και αποθεματικά) προς το σύνολο του ενεργητικού των ΕθνΚΤ βάζει όλες τις ΕθνΚΤ σε θέση μοχλεύσεως, που δεν είναι καλλίτερη (και γενικότερα σε  χειρότερη θέση) από εκείνη των εμπορικών τραπεζών, που σήμερα εποπτεύονται από την ΕΚΤ.

Ωστόσο:
επειδή κάθε μεμονωμένη ΕθνΚΤ δεν έχει  κανέναν έλεγχο επάνω  στο  τρέχον  και μελλοντικό  νομισματικό εισόδημά της, είναι, όσον αφορά στον κίνδυνο αφερεγγυότητας, πολύ πιο παρόμοια με εμπορική  τράπεζα, από ό,τι μία κανονική  κεντρική τράπεζα, δηλαδή μία τράπεζα που  έχει τον έλεγχο των νομισματικών της έσοδων.
Οι αριθμοί για τα νομισματικά δικαιώματα  και για την  CLAC είναι μάλλον λιγότερο αποθαρρυντικά από εκείνους  για την OBLAC.
Η Ιταλία έχει μία CLAC  αξίας 625 δισεκατομμυρίων ευρώ, σε  σύγκριση με την  OBLAC για το 2013 ύψους  86 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η Ελλάδα πρέπει να  έχει OBLAC των  10 δισεκατομμυρίων ευρώ  και  100 δισεκατομμυρίων ευρώ  του CLAC.

Η Ισπανία διαθέτει μια CLAC των  407 δισεκατομμυρίων ευρώ,  αλλά σε OBLAC  μόνο  20 δισεκατομμύρια ευρώ.

* * *

Καταλήγουμε στο συμπέρασμα  ότι η αφερεγγυότητα μίας ΕθνΚΤ, έστω και υπό τον  γενναιόδωρο «όχι αρνητικό  CLAC» ορισμό  της φερεγγυότητας, είναι ένας κίνδυνος για μια σειρά από ΕθνΚΤ της ζώνης του ευρώ.
Ο κίνδυνος είναι σαφώς μεγαλύτερος,  αν εξαιρούνται οι  Λογαριασμοί αναπροσαρμογής, από τον ορισμό της άνευ όρων ικανότητας απορροφήσεως (συμβατικής) απώλειας.
Είναι ένας πραγματικός κίνδυνος, εάν οι  αναθεωρήσεις προς τα κάτω της μελλοντικής αναπτύξεως της δυνητικής παραγωγής στην ζώνη του ευρώ οδηγούν σε αναθεώρηση προς τα κάτω της καθαρής παρούσας αξίας (NPV)  των μελλοντικών εσόδων από το εκδοτικό προνόμιο (οι εκτιμήσεις στο σχήμα 7 βασίζονται στην υπόθεση της  αυξήσεως της παρούσας αξίας  του πραγματικού ΑΕΠ κατά 1% για όλο τον χρόνο στο μέλλον).
Εδώ ο  Buiter  ασχολείται  με το ζήτημα  «Τι θα συμβεί αν μία  ΕθνΚΤ χρεωκοπήσει;»  

Όπως σημειώσαμε παραπάνω, μια συνηθισμένη κεντρική τράπεζα, που  έχει εκδόσει μόνο μη συνδεμένες με δείκτη , ονομαστικές, στο δικό της  νόμισμα, εκφραζόμενες  υποχρεώσεις,  δεν μπορεί να χρεωκοπήσει με την έννοια ότι

  1. δεν μπορεί  να καλύψει  ποσό  την στιγμή που  οφείλεται,
  2. η συμπεριλαμβανομένη  καθαρή αξία της  είναι αρνητική.

Ωστόσο, ακόμη και μια παρόμοια  κεντρική τράπεζα μπορεί να υποστεί  ζημίες, που να  υπερβαίνουν  την  μη πληθωριστική συνολική ικανότητα απορροφήσεως ζημιών της  (NILAC), παρόλο που υπολείπονται από την απεριόριστη  (από τον πληθωρισμό) CLAC της, η οποία θα μπορούσε να είναι άπειρη σε ονομαστικούς όρους.
Σε μία παρόμοια  κατάσταση,  περιμένουμε κάποιον συνδυασμό των δύο (συσχετιζόμενες  εξελίξεις), εκτός αν η κεντρική τράπεζα έχει ανακεφαλαιοποιηθεί: μια εγχώρια και εξωτερική μείωση της αγοραστικής δυνάμεως του χρήματος, που εκδίδεται από την κεντρική τράπεζα (δηλαδή πληθωρισμό και υποτίμηση του νομίσματος) και μια αυξανόμενη απροθυμία από τους αντισυμβαλλομένους της κεντρικής τράπεζας να συναλλάσσονται με αυτήν, και συγκεκριμένα να δέχονται  μεγαλύτερη έκθεση σε υποχρεώσεις της κεντρικής τράπεζας,  που δεν επιφέρουν τόκο, ή ακόμη και σε υποχρεώσεις με  οποιοδήποτε σταθερό ονομαστικό επιτόκιο.
Οι αντισυμβαλλόμενοι μπορούν να είναι  αντισυμβαλλόμενοι του δημοσίου  τομέα (π.χ. άλλες κεντρικές τράπεζες) ή ιδιώτες  αντισυμβαλλόμενοι  (εγχώριες ή ξένες τράπεζες). 

Η κατάσταση δεν είναι και τόσο διαφορετική στην περίπτωση,  κατά την οποία η κεντρική τράπεζα έχει εκδόσει υποχρεώσεις  που εκφράζονται σε ξένο νόμισμα, ή  πραγματικές  ή  υποχρεώσεις συνδεδεμένες με δείκτη και έχει υποστεί μια μεγάλη απώλεια στα περιουσιακά στοιχεία της, τόσο μεγάλες που ακόμα  και η απεριόριστη  CLAC της  (και όχι μόνο η OBLAC ή η NILAC της) να  είναι αρνητική:

Σε  μία παρόμοια  κατάσταση,  θα περιμέναμε  μια άνοδο του πληθωρισμού, μια υποτίμηση του νομίσματος και αυξανόμενες δυσκολίες για την κεντρική τράπεζα, προκειμένου να βρει  προθύμους  αντισυμβαλλομένους.
Επιπλέον, είναι πιθανόν η κεντρική τράπεζα να αθετήσει  τις  υποχρεώσεις της  ή να  αναδιαρθρώσει το χρέος  της.
Είναι σαφώς δυνατό, με περιορισμένη κοινή χρήση κερδών και ζημιών (P & L), η ΕθνΚΤ να  καταλήξει με αρνητική OBLAC και ακόμη και με αρνητική CLAC, ακόμη και αν το ενοποιημένο σύστημα του ευρώ  δείχνει θετική OBLAC και CLAC.

Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο σε μεγάλο βαθμό,  εάν οι κανόνες βάσει των οποίων ΕθνΚΤ αγοράζει  δημόσιο χρέος,  με  δική της  ευθύνη, στο πλαίσιο των προγραμμάτων ποσοτικής χαλαρώσεως, απαιτούν  από κάθε ΕθνΚΤ να αγοράζει  μόνο το δικό  της  δημόσιο  χρέος (με δικό της  κίνδυνο).

Η ΕθνΚΤ μίας  χώρας με την κυβέρνηση της σε ουσιαστικό κίνδυνο αθετήσεως του χρέους της (Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιταλία, ίσως) θα μπορούσε  να καταλήξει  με σημαντικές συμμετοχές σε χρέος  υψηλού κινδύνου (μέχρι 33 τοις εκατό του συνόλου του εμπορεύσιμου κρατικού χρέους  και μέχρι 25% για κάθε επιμέρους έκδοση  ομολόγων).

Οι κανόνες που διέπουν τις επιχειρήσεις PSPP του συστήματος του ευρώ πράγματι απαιτούν από  κάθε ΕθνΚΤ να  αγοράζει μόνο το χρέος που έχει εκδοθεί στην δική της δικαιοδοσία (από την κυβένηση της  ή άλλους φορείς) στο πλαίσιο  μέρους των αγορών περιουσιακών στοιχείων  QE με «ίδιο κίνδυνο».

 Τι συμβαίνει  σε μία  ΕθνΚΤ στο σύστημα του ευρώ, που έχει αρνητική  CLAC;

Υπάρχουν τέσσερις δυνατότητες:

  1. Η ΕθνΚΤ μπορεί να ανακεφαλαιοποιηθεί  από την κυβέρνησή της.
  2. Μπορεί να διασωθεί από άλλους φορείς.
  3. Το χρέος που έχει εκδόσει η ΕθνΚΤ μπορεί να αναδιαρθρωθεί, αλλά να διατηρήσει  την πρόσβαση  στο σύστημα Target 2 για μελλοντική χρηματοδότηση.
  4. Μπορεί να χάσει την ικανότητα να συναλλάσεται  με το υπόλοιπο του συστήματος του ευρώ.

Σε μεταγενέστερο άρθρο  θα εξετάσουμε  λεπτομερώς και τις τέσσερεις πιθανότητες.

Η Περίληψη του  Buiter:

Μία μεμονωμένη  ΕθνΚΤ δεν ελέγχει  τα μελλοντικά έσοδα από το εκδοτικό προνόμιο της.

Δεδομένου  του  περιορισμένου  επιμερισμού του κινδύνου και της  απουσίας  διακριτικής ευχέρειας των νομισματικών  εσόδων της, οι μεμονωμένες ΕθνΚΤ μοιάζουν περισσότερο με  εμπορικές τράπεζες παρά σαν μια κανονική κεντρική τράπεζα.
Τα θέματα κεφαλαιακής επάρκειας, για κάθε ΕθνΚΤ χωριστά, έχουν σημασία, καθώς  μία ΕθνΚΤ θα μπορούσε  να καταστεί αφερέγγυα, ακόμη και αν το σύστημα του ευρώ ως σύνολο παραμένει φερέγγυο.
Η ανακεφαλαιοποίηση της  ΕθνΚΤ από την κυβέρνησή της  μπορεί να μην είναι εφικτή, ιδιαίτερα όταν η αιτία  για την αφερεγγυότητα της ΕθνΚΤ είναι η κυβέρνηση.
Η χρεωκοπία παραμένει πιθανή  σε μια χούφτα των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ.
Μία αφερέγγυα ΕθνΚΤ δεν είναι ένας αξιόπιστος αντισυμβαλλόμενος  για τον ιδιωτικό τομέα ή για το υπόλοιπο του συστήματος του ευρώ (μέσω του συστήματος Target 2).
Με  την μείωση  του επιμερισμού των κινδύνων, η ζώνη του ευρώ μπορεί  ουσιαστικά να γίνει ένα σύστημα νομισματικών  διοικητικών συμβουλίων (κεντρικών τραπεζών).

Είτε η  ΕθνΚΤ που θα γίνει  αφερέγγυα , αποτελεσματικά  θα αναγκασθεί να βγει από το σύστημα του ευρώ, είτε θα υπάρξει εκ των υστέρων  ένα σύστημα μερισμού των κερδών και των ζημιών.
Ήρθε η ώρα για την ζώνη του ευρώ να αναγνωρίσει  την ελάχιστη εκ των προτέρων δημοσιονομική κατανομή των βαρών, ως  προαπαιτούμενο  για την αποτελεσματική και μακροπρόθεσμη βιώσιμη νομισματική ένωση.

Μιλώντας για το Target 2, εδώ βρίσκεται το ενημερωμένο  διάγραμμα των ελληνικών ενδοσυστημικών  υποχρεώσεων:

 

Ποιά Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εἶναι πολύ πιθανόν νά γίνῃ ἀφερέγγυα καί τί συμβαίνει μετά;2

 Και εδώ είναι το συμπέρασμα του  Buiter:

Το να μοιράζονται τα κέρδη και  οι ζημίες  είναι απαραίτητο για μια βιώσιμη νομισματική ένωση.
Η σταθερή μετατόπιση του συστήματος του  Ευρώ, μακριά από τον καταμερισμό των κερδών και ζημιών, προσθέτει στον κατάλογο των υπαρξιακών κινδύνων,  που θα  αντιμετωπίσει η ζώνη του ευρώ, κατά την διάρκεια των προσεχών ετών.

Όπως ο Winston Churchill είπε κάποτε για την Αμερική, μπορείτε πάντα να βασίζεσθε στην ΟΝΕ, όπως και σε όλη την  ΕΕ,  ότι  θα κάνει το σωστό πράγμα, αφού έχει εξαντλήσει τις εναλλακτικές λύσεις.
Ελπίζουμε  ότι το σύστημα του ευρώ θα αναθεωρήσει τις  δυσλειτουργικές ρυθμίσεις, που βλέπουμε,  για συμμετοχή στα κέρδη και στις απώλειες, πριν προκαλέσουν πραγματική βλάβη.
Εάν το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ δεν μπορεί να αποκαταστήσει κάτι, κοντά στον πλήρη διαμοιρασμό  των κερδών και των ζημιών, για όλες τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές  των ΕθνΚΤ (εάν είναι απαραίτητο με εξάλειψη της ικανότητας των ΕθνΚΤ να συμμετέχουν σε συναλλαγές και να εκτελούν ρόλους, που δεν αποτελούν μέρος του σχεδιασμού και της εφαρμογής της κοινής νομισματικής και πιστωτικής πολιτικής, ή του ρόλου του  δανειστού υστάτης ανάγκης στο  σύστημα  του ευρώ), θα πρέπει να εξετασθεί η αναθεώρηση της Συνθήκης, ώστε να  επιβάλλει την  πλήρη μοιρασιά των κερδών και των ζημιών.

ΠΗΓΗ 

ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

Επιτέλους βρέθηκε και κάποιος επώνυμος διεθνής  αναλυτής για να μιλήσει για το θέμα ταμπού για την ζώνη του ευρώ.
Το συμπέρασμα της αναλύσεώς του είναι ότι θεωρητικά θα μπορούσε να χρεωκοπήσει μία τουλάχιστον Εθνική Κεντρική Τράπεζα (ΕθνΚΤ) και το σύνολο των υπολοίπων Κεντρικών Τραπεζών να μείνει  φερέγγυο.

Ο Buiter  δεν μιλάει για χρεωκοπία κυβερνήσεως, αλλά για χρεωκοπία Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας…
Χρησιμοποιεί για τον προσδιορισμό της EθνΚΤ  το θεωρητικό εργαλείο OBLAC.

Kαι λέει επί λέξει: 

«Με άλλα λόγια, η χώρα της οποίας  η κεντρική τράπεζα έχει το μικρότερο αριθμό OBLAC είναι εκείνη που θα καταρρεύσει από την πρώτη στιγμή  που η ΕΚΤ θα χάσει τον έλεγχο

Στον πίνακα 7 οι χώρες με το μικρότερο OBLAC είναι:

  • Η Μάλτα ( 0,3),
  • η Εσθονία (0,4),
  • η Λιθουανία (0,5),
  • η Λετονία (0,5),
  • η Κύπρος (1),
  • η Σλοβενία (1,3),
  • η Σλοβακία (1,3) και
  • το Λουξεμβούργο (1,4).

Πρόκειται για 8  μικρές χώρες, εκ των οποίων οι 7 έχουν πολύ μικρή σημασία.
Το Λουξεμβούργο όμως έχει ως ποσοστό των περιουσιακών στοιχείων της Εθνικής του Κεντρικής Τράπεζας το μικρότερο ποσοστό: Μόλις 1,2%
Σε σχέση με το ενσωματωμένο αντίστοιχο ποσόστο του Ευρωσυστήματος (22,2%) είναι η χώρα με την μικρότερη κεφαλαιακή επάρκεια με διαφορά.

Σε άλλο σημείο ο  Buiter λέει συνθηματικά: 

«Τα θέματα κεφαλαιακής επάρκειας για κάθε ΕθνΚΤ χωριστά έχουν σημασία, καθώς  μία ΕθνΚΤ θα μπορούσε  να καταστεί αφερέγγυα, ακόμη και αν το σύστημα του ευρώ ως σύνολο παραμένει φερέγγυο!»

To CLAC του Λουξεμβούργου είναι μόλις 10,3 δισεκατομμύρια ευρώ και αποτελεί το 22,7% του ΑΕΠ της και το 96,2% του χρέους της.
Αν λοιπόν το Λουξεμβούργο αντιμετωπίσει προβλήματα μεγαλύτερα των 10,3 δισεκατομμυρίων ευρώ και θελήσει να ανακεφαλαιοποιήσει την ΕθνΚΤ του, μπορεί να αντιμετωπίσει σ’ ένα έτος μέχρι και 22,7% έλλειμμα προυπολογισμού.

To Λουξεμβούργο δεν αντιμετωπίζει προβλήματα από την συμμετοχή του στο πρόγραμμα PSPP, καθώς αναμένεται να αγοράσει χρέος του με «ίδια ευθύνη»,  αξίας μόλις 20 εκατομμυρίων ευρώ.
Ζημιές όμως αξίας άνω των 10,3 δισεκατομμυρίων ευρώ μπορεί να προκύψουν εύκολα για τις τράπεζές του, καθώς ο τραπεζικός τομέας του αποφέρει το 36% του ΑΕΠ του.

Μία διεθνής τραπεζική κρίση θα μπορούσε να εξαλείψει τα τραπεζικά κέρδη και να δημιουργήσει ζημιές.
H οικονομική κρίση του 2008 διπλασίασε το χρέος του Λουξεμβούργου, ως προς το ΑΕΠ, από το 6,7% το 2008 στο 14,4% το 2009.

Ποιά Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εἶναι πολύ πιθανόν νά γίνῃ ἀφερέγγυα καί τί συμβαίνει μετά;3

Το Λουξεμβούργο στα 6 τελευταία χρόνια ανέβασε το ποσοστό χρέους του, ως προς το ΑΕΠ, κατά 3,4 φορές, δηλαδή αυξάνει κατά μέσο όρο 22,3% ετησίως το χρέος του.

Η Ελλάδα αντίθετα έχει OBLAC 9,8 δισεκατομμύρια ευρώ και συνολικό CLAC 98,8 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το μεγαλύτερο CLAC,  ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην ζώνη του ευρώ (54,2%), έναντι μέσου Ενοποιημένου CLAC της ευρωζώνης 36%.

Η ΤτΕ είναι λοιπόν σχεδόν αδύνατο να χρεωκοπήσει, αν η κυβέρνησή της χρεωκοπήσει…

Αντίθετα, αν η Ελληνική κυβέρνηση κρατικοποιήσει την ΤτΕ, με μία αύξηση κεφαλαίου αξίας 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, μπορεί να σταθεί αυτοδύναμη και εκτός της ζώνης του ευρώ…

Ποιός πρέπει λοιπόν τώρα να φοβάται το Grexit;

Son ofEon

(Visited 77 times, 1 visits today)




One thought on “Ποιά Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εἶναι πολύ πιθανόν νά γίνῃ ἀφερέγγυα καί τί συμβαίνει μετά;

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Τὸ EFSF σχεδιάζει ὁμόλογο, καθὼς ὁ βασικὸς πιστωτής, Ἑλλάδα, παλεύει ἀκόμη. | Φιλονόη καὶ Φίλοι...

Leave a Reply