Μὲ ἁπλᾶ πράγματα… Πράξεις πού, λόγῳ ῥουτίνας, δὲν παρατηροῦμε ἤ ξεχάσαμε.
Ἕνα χαμόγελο… Μία ἀγκαλιά… Ἕνα τρυφερὸ χάδι…
Μία καλὴ κουβέντα… Μία ζεστὴ ματιά… Λίγο περισσότερο ἐνδιαφέρον… Συνέχεια
Ἐτήσια Ἀρχεῖα: 2015
Ὄνειρο ἀπηγορευμένο… ἐλεύθερο!
Κόκκινη πεταλούδα εἲν’ τ’ ὄνειρο…ἀπαγορευμένο…λεύτερο…σὰν τ’ ἀγγίξεις.. Συνέχεια
Ἐλπίδα κι ἀξιοπρέπεια νὰ φᾶν καὶ οἱ …κόττες!!!
Κι ενώ έχουμε ΕΛΠΙΔΑ κι ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ να φάνε και οι κόττες…
…οι πολίτες συνεχίζουν να αυτοκτονούν με σταθερό ρυθμό. Συνέχεια
Λίγη ἐπιείκια… Πάσχα ἔρχεται!
Καλὲ κύριο δικαστικὸ σύστημα μὴν ἐξαντλήσετε τὴν αὐστηρότητά σας στοὺς Σημίτη, Παπανδρέου, Βενιζέλο, Παπαντωνίου, ὅπως κάνατε καὶ μὲ τὸν Παπακωνσταντίνου, ποὺ τὸν φορτώσατε «φυλακή» τὸν ἄνθρωπο…
Συνέχεια
Ὁ γενναῖος εἶναι (συνήθως) καὶ μεγαλόψυχος.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κρίνεις, να αξιολογήσεις το πολιτισμικό επίπεδο μιας κοινωνίας. Ένας απ’ αυτούς, είναι αυτός:
Τι φωνάζει το πλήθος στον νικητή όταν ο ηττημένος είναι πεσμένος στο καναβάτσο ματωμένος, απελπισμένος και εξευτελισμένος;
«Χάρισέ του την ζωή»;
ή
«Αποτελείωσέ τον»;
Η Ελληνική κοινωνία, στην πλειοψηφία της, φωνάζει το δεύτερο: «Να πα να γαμηθεί η βλαχάρα Σταμάτη». Συνέχεια
Ἄς στρώσουμε τὸν κ@λο μας καὶ νὰ δουλέψουμε!
Σὰν τὴν ἀνωτέρῳ «διαφήμιση», διαφορετικοῦ περιεχομένου ἀλλὰ μὲ τὸν ἴδιο στόχο, ἔχω δεῖ πολλὲς τώρα τελευταίως.
Καταπιάνομαι μὲ θέμα (τί ἄλλο) Γερμανία – Ἕλλάδα.
Λοιπὸν γιὰ νὰ βάλουμε τὰ πράγματα σὲ μία σειρά.
1ον. Ἡ Γερμανία κατασκευάζει «φουσκωτά», ἐμεῖς ὄχι.
2ον. Ἡ Γερμανία κατασκευάζει καραβάκια καὶ βαρκοῦλες, ἐμεῖς ὄχι.