Ἐὰν δὲν αἰσθάνομαι κύτταρο…

Τότε δὲν αἰσθάνομαι καὶ τμῆμα κάποιου σώματος ἤ κάποιου ὀργανισμοῦ…
Μὰ ἐὰν δὲν αἰσθάνομαι τμῆμα ἑνὸς ὀργανισμοῦ, τότε εἶμαι κάτι ἀπεκομμένο καὶ ἄνευ ταὐτότητος.
Κατ’  ἐπέκτασιν δὲν ἀνήκω κάπου… Συνεπῶς συντόμως τὸ εἶδος μου θὰ σβήση… Συνέχεια

Τρέμουν…


Τρέμουν, σὰν φθάσῃς τὴν κορυφή,
τρέμουν, εὐροσίσυφοι στὴν ἀπέναντι πλαγιά,
τρέμουν, τὸν Ἄτλαντα, δύναμη φοβερὴ Συνέχεια

Τὸ «γιὰ πάντα».

Τὸ «γιὰ πάντα» εἶναι μιὰ ποιητικὴ φράσις ποὺ δίνει θέλγητρα στὸ παρόν, ξυπνάει τὴν μυθιστορηματικότητα καὶ κάνει τὴν ὑπάρξη νὰ ξεπερνᾷ τὴν φθορὰ καὶ νὰ ἐπεκτείνεται πέρα κι ἀπὸ τὴν πιὸ κοφτερὴ ἄκρη τοῦ ἀπείρου . Συνέχεια

Τὰ …«ἱδρωμένα» ἑκατομμύρια!

Τα «ιδρωμένα» τρία εκατομμύρια του Θεοδωράκη, μαζί με τα άλλα τρία …«ιδρωμένα» του Λαζόπουλου, παρέα με τα ακόμη πιο …«ιδρωμένα» τρία εκατομμύρια του Αυτιά…
…βγήκαν όλα μέσα από τους …«αγώνες» τους για τον λαό. Συνέχεια

Τσουκᾶτοι πάντα ὑπῆρχαν (καὶ θὰ ὑπάρχουν)!

Μίζες Ελλήνων εφοπλιστών κατέληγαν στα ταμεία κομμάτων της Βραζιλίας.
Τσουκάτοι πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν.
Συνέχεια

Συμπαράστασις;

Τί σόϊ συμπαράστασι κάνουν στὴν κυβέρνησι ὅσοι μαζεύονται σὲ πλατεῖες, φωνάζοντας συνθήματα κατὰ τῆς Εὐρώπης, καίγοντας σημαῖες τῆς ΕΕ καὶ λοιδορῶντας προκλητικὰ τοὺς πολῖτες ἄλλων χωρῶν ποὺ φορολογοῦνται ὑπὲρ διασώσεως τῶν ψυχῶν ἡμῶν, μόνο ἡ ἐπιστήμη μπορεῖ νὰ τὸ ἐξηγήσῃ μιᾶς καὶ ἡ λογικὴ ἔχει σηκώσει τὰ χέρια. Συνέχεια