Γιατί νά λειτουργοῦμε ὑπό συνθῆκες πιέσεως;
Γιατί νά πρέπῃ νά δουλεύουμε κι ὄχι νά παράγουμε ἔργο;
Γιατί στόν πλανήτη διαρκῶς ἡ βία εἶναι ἡ κινητήριος δύναμις;
Γιατί ὁ ἄνθρωπος, ἀπό τά ἀρχαιότατα χρόνια, ἔπρεπε νά δουλεύῃ γιά νά παράξῃ τήν τροφή του;
Γιατί νά πολεμᾷ πρό κειμένου νά διατηρῇ τήν ἐλευθερία του;
Γιατί νά πεθαίνει ὅταν δέν εἶναι ἀρκετά καλός στόν πόλεμο; Συνέχεια
Ἐτήσια Ἀρχεῖα: 2015
Πενθήμερη στήν …Ῥόδο;
Ὄχι, τὰ πίσω ἕδρανα τῆς βο(υ)λῆς εἶναι…
Καὶ μὴ χειρότερα…
Καὶ μετὰ ἀναρωτώμεθα γιατὶ περνοῦν ἔτσι, δίχως ἀντιῤῥήσεις, ἀμφισβητήσεις καὶ ἔλεγχο, ἀβέρτα κουβέρτα, μνημόνια, ἐθνικὲς τραγῳδίες, οἰκονομικὲς καταστροφές. Συνέχεια
Ἕνα φάντασμα ἐπάνω ἀπό τήν ΕΛΑΣ;
Ἡ ὥρα τοῦ …γέλιου!!!
Ἐφ΄ ὅσον τὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν ἔχει προδιαγεγραμμένη πορεία πρὸς τὸν ἀφανισμό του, τὸ μόνον ποὺ μᾶς ἀπέμεινε εἶναι νὰ …γελᾶμε!!!
Συνέχεια
Θησαυρίζοντας ἀπὸ τὸ …δουλεμπόριον!
Οι Rothschild αποδέχονταν σκλάβους ως …υποθήκη (!) σε δάνεια που έδιναν σε εμπόρους σκλάβων.
Μετά όμως σκέφτηκαν άλλο τρόπο να πλουτίσουν από τους σκλάβους.
Ηγήθηκαν του αγώνα για την κατάργηση της δουλείας, ώστε να υποχρεώσουν την Αγγλία να πάρει ένα τεράστιο δάνειο από τους ίδιους (τους Rothschild) και να …πληρώσει τους ιδιοκτήτες των σκλάβων για να τους απελευθερώσει.
Κι έτσι θησαύρισαν στις πλάτες των Άγγλων, παριστάνοντας και τους …φιλανθρώπους, χωρίς να βάλουν δεκάρα τσακιστή από την τσέπη τους για την απελευθέρωση των σκλάβων. 
Συνέχεια
Πετῶντας τὰ σκουπίδια μας ἐπάνω στοὺς ἄλλους…
Εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ θεωροῦμε τοὺς ἄλλους ὑπευθύνους γιὰ τὰ δικά μας λάθη, τὶς ἐπιλογές μας ἤ τὶς ἀτυχίες μας.
Εἶναι ἀκόμη πιὸ εὔκολο νὰ ξεσπᾶμε ἐπάνω τους τὸν θυμό μας, ἰδίως ἐὰν πιστεύουμε πὼς εἶναι, κατὰ ἕνα μικρὸ ἤ μεγάλο μέρος, ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν δική μας πραγματικότητα.
Καὶ εἶναι δύσκολο, ἔως ἀδύνατον, νὰ διακρίνουμε τὶς δικές μας εὐθύνες, ὅταν κι ὅπου ὑπάρχουν καὶ νὰ μάθουμε ἀπὸ τὰ δικά μας λάθη. Συνέχεια
Τὸ χρῆμα παραμένει τὸ …μέσον!!!
Τὸ νὰ βλέπῃς πιὰ ἀστέγους στὰ σκαλιὰ πολυτελῶν κτιρίων, στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἔχει γίνει μιὰ συνηθισμένη εἰκόνα, ποὺ τὴν ἔχουμε δεῖ τόσες φορές, ποὺ ὁ ἐγκέφαλός μας κοντεύει νὰ ἀρχίσῃ νὰ τὴν προσλαμβάνῃ σὰν κάτι φυσιολογικό…
Ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ καταριοῦνται τὰ χρήματα καὶ τὰ θεωροῦν μιὰν ἀναγκαία ἀνηθικότητα. Ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὰ θεοποιοῦν.
Κατὰ τὴν γνώμη μου ἡ χυδαιότητα τοῦ χρήματος δὲν ἔγκειται στὴν ὕπαρξή του ἀλλὰ στὴνν ἔλλειψή τοῦ.
Στὴν σπανιότητά του καὶ στὴν ἄνιση κατανομή του. Συνέχεια