Θεμελειώδης ἀρχὴ τῆς δημοκρατίας

Ἡ θεμελιωδεστέρα ἀρχὴ τῆς δημοκρατίας εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς δικαιολογημένης ἐμπιστοσύνης τῶν διοικουμένων.

Κάθε πράξις τῆς ἐξουσίας δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ εἶναι νόμιμος, σκόπιμος καὶ ὠφέλιμος, ἀλλὰ πρέπει νὰ φαίνεται καὶ τέτοια.

Ἐπὶ πλέον τὸ δημόσιο συμφέρον εἷναι ἐξ ὁρισμοῦ ἔννοια συλλογική. «Εἶναι» μόνον ὅταν περιλαμβάνει τὸ σύνολον.
Ἡ αἴσθησις τῆς ἀτομικὴς ἀπολαβῆς ἀπὸ αὐτό, ὅμως, εἶναι αὐστηρὰ προσωπική, ὅπως καὶ ἡ αἴσθησις δικαίου. Ἡ ἐπιτυχία μιᾶς κοινωνίας κρίνεται ἀπὸ τὸν βαθμὸ τῆς συγκλίσεως τῆς αἰσθήσεως τῶν μελῶν της γιὰ τὸ δίκαιο καὶ ἀπὸ τὴν ὄσο τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρα ταὔτιση τῶν μυριάδων προσωπικῶν συμφερόντων μὲ αὐτὸ ποὺ προσλαμβάνεται ἀπὸ τὸν μέσο νοῦ ὡς δημόσιο συμφέρον.

Ἡ δικαιολογία ὅτι «ὁ λαὸς δὲν καταλαβαίνει» εἶναι προσχηματική, ἐπειδὴ ἡ ἐμπιστοσύνη δὲν παράγεται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν γνώση. Τροφοδοτεῖται ἀπὸ συσσωρευμένες ἐμπειρίες καὶ βεβαιότητες.

Ἐξ ἴσου προσχηματική, ἐὰν ὄχι δολία, εἶναι ἡ δικαιολογία ὅτι ὁ «λαὸς εἶναι διεφθαρμένος». Γιὰ τὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ ἡ τάσις πρὸς τὴν παραβατικότητα δὲν εἶναι ἐγγενής. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ἐπάρκεια τῶν κανόνων καὶ ἀπὸ τὸν βαθμὸ ἐμπιστοσύνης στὴν κοινότητα.

Ἀναμνήσεις ἀπὸ τὶς 16 Ἰουνίου τοῦ 2013, Περὶ τῶν ἐπικριτῶν τοῦ λαοῦ.

Ἕρμιππος Ἑρμιππίου

εἰκόνα

(Visited 61 times, 1 visits today)




Leave a Reply