Μιὰ φορὰ κι ἔναν καιρὸ ἔνας βασιλιὰς ζοῦσε στὰ σκοτεινὰ καὶ γεμάτα ὑγρασία ὑπόγεια τοῦ παλατιοῦ του. Ὅλοι προσπαθούσαν νὰ τοῦ περιγράψουν τὸ πανέμορφο παλάτι, μὲ τοὺς ὑπέροχους κήπους, ἐκεῖνος ὅμως δὲν πίστευε κανέναν καὶ θεωροῦσε παλαβὲς αὐτές τὶς περιγραφές.
Ἔτσι λοιπὸν πέρασε ὅλη του τὴν ζωὴ στὸ ὑπόγειο, μέσα στὸ μισοσκόταδο.
Ἡ ζωή μας εἶναι ὅπως πιστεύουμε, περιμένουμε καὶ τελικὰ θέλουμε νὰ εἶναι. Συνέχεια
Κυττῶντας γύρω μας, καθημερινῶς, διαπιστώνουμε πὼς τὰ ἐπίπεδα τῆς καταῤῥεύσεως, ἰδίως σὲ ἐπίπεδον ἀντοχῶν, ἔχουν πρὸ πολλοῦ παύση νὰ κρύβονται. Ὅσα κι ἐὰν χώσουμε «κάτω ἀπὸ τὸ χαλί», εἶναι πολλὰ περισσότερα αὐτὰ ποὺ πλέον μᾶς συμπαρασύρουν ὅλους στὸ νὰ μᾶς παγιδεύσῃ μία γενικοτέρα κατάθλιψις, ποὺ ἂν καὶ μέσα της ἐμπεριέχῃ ἄφθονο ὀργή, ἐν τούτοις κατάθλιψις εἶναι. Κατάθλιψις ποὺ ἐὰν δὲν ἀντιμετωπισθῇ, ξεκινῶντας ἀπὸ τὰ ἀτομικά μας βήματα, θὰ μᾶς ὁδηγήση ἐκ τῶν πραγμάτων σὲ αὐτοκτονικὲς συμπεριφορές. Καί, δυστυχῶς, παρὰ τὸν ἄγνωστο (ἐπισήμως) ἀριθμὸ τῶν αὐτοχείρων, οἱ αὐτοκτονίες τελικῶς συγκαταλέγονται καθημερινῶς στὰ ψιλὰ γράμματα τῶν εἰδήσεων. Συνέχεια
Ἀκαδημία Ἀθηνῶν.
Ἐσωτερικὸ κιονόκρανο Ἰωνικοῦ Ῥυθμοῦ, πλήρως διακοσμημένο σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ ἀρχιτεκτονική.
Συνέχεια
Τὸ μεγαλύτερο δῶρο εἶναι ἡ ἐπικοινωνία ποὺ ἔχουμε μὲ τὸν ἑαυτὸ μας.
Καὶ τὸ μεγαλύτερο λάθος μας εἶναι ἡ κατασπατάληση αὐτῆς τῆς ἐπικοινωνίας. Συνέχεια
Σήμερα καταπιανόμεθα μὲ τὸ βιβλίον «Τσάμηδες», ἐκδόσεων Ἀρσενίδου, 1993.
Πρόκειται γιὰ μίαν κοπιώδη ἐργασία ποὺ συγκεντρωτικῶς παρουσιάζει ὅ,τι ἔχει συμβεῖ, ὑπογραφεῖ, συμφωνηθεῖ μὲ τὴν γείτονα. Οὐσιαστικῶς πρόκειται γιὰ ἕνα ἔντυπον πολύ-ἐργαλεῖον, ποὺ ὅλοι μας, μὰ κυρίως οἱ (φερόμενοι ὡς) κυβερνῶντες, ἐπιβάλλεται νὰ μελετήσουμε γιὰ νὰ γνωρίζουμε σὲ βάθος τὸ ἐὰν ἔχουν -ἢ δὲν ἔχουν- λόγο ὑπάρξεως τὰ περὶ «τσάμηδων αἰτήματα».
Ἂν καὶ τὸ ἐν λόγῳ βιβλιαράκι τὸ ἐμελέτησα πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, ἐν τούτοις ἔχω κρατήσει σημαντικὲς σημειώσεις, πρὸ κειμένου νὰ δύναμαι νὰ ἀνατρέχω ὅταν χρειάζεται, γιὰ νὰ ἀνασύρω πληροφορίες, ἰδίως ὅταν «συζητῶ» μὲ …ντουγάνια! Δὲν θὰ ὑπεισέλθω φυσικὰ σὲ λεπτομέρειες, διότι, ἀποσπασματικῶς, ὅλες αὐτὲς οἱ λεπτομέρειες θὰ σᾶς …ζαλίσουν. Οὔτε καὶ μᾶς χρειάζονται οἱ ἀποσπασματικὲς πληροφορίες, ἀλλὰ ὅλη ἡ ἐργασία, γιὰ τὸν δικό μας «ἐξοπλισμό».
Σημασία ἔχει πὼς ἕνα σημαντικὸ ὅπλο ὑφίσταται καὶ ἀπαιτεῖται νὰ τὸ προμηθευθοῦμε καὶ νὰ τὸ κρατήσουμε στὸ ἀρχεῖον μας. Συνέχεια
Ὅταν εἴμαστε ἐρωτευμένοι θὰ μοῦ ἀπαντήσετε…
Ἐν τάξει… Σωστό…
Μά γίνεται νά παραμένουμε κάθε ἡμέρα τῆς ζωῆς μας ἐρωτευμένοι;
Ἤ μήπως πρέπει; Συνέχεια
