«Ζυγώνει τὴν ψυχὴ καὶ θέλει νὰ σοφιλιάσῃ, […]ὁ Ἔρωτας συναρπάζει καὶ σμίγει μὲ βία τοὺς ἀνθρώπους, ὀχτροὺς καὶ φίλους, καλοὺς καὶ κακούς, εἶναι μιὰ πνοὴ ἀνώτερή τους, ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία κι ἀπὸ τὰ ἔργα τους. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Εἰκόνες ἀπὸ τὴν Αὐστρία
Ὁ «Παράδεισος»
Πίνακας ζωγραφικὴς μὲ θέμα: «ὁ Παράδεισος»!!!
Οἱ ἄνθρωποι δίνουν μόνον αὐτὸ ποὺ διαθέτουν…
Μακάρι νὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, μακάρι νὰ μπορούσαμε νὰ ἰσχυρισθοῦμε πὼς ὅλοι οἱ ἄνθρωπου ποὺ ἀγαπήσαμε μᾶς ἀγάπησαν καὶ ἐκεῖνοι ἤ ὅτι εἶχαν τὸ ἴδιο σύστημα ἀξιολογήσεως μὲ ἐμᾶς ἤ ὅτι ἐσκέπτοντο μὲ τὸν ἴδιο τρόπο.
Ξέρω ὅτι σὲ αὐτὸ τὸ συναίσθημα δὲν εἴμαστε μόνοι, ἀλλὰ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὸ ἔχουν βιώσει… Συνέχεια
Θεμελειώδεις νόμοι τῆς νοήσεως. Ἀρχὴ τοῦ ἐπαρκοῦς ἤ ἀποχρῶντος λόγου.
Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαῆλ Ἀλεξανδρῆ δίχως τὴν ἄδειά του!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.
ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΝΟΗΣΕΩΣ: ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΚΟΥΣ Ή ΑΠΟΧΡΩΝΤΟΣ ΛΟΓΟΥ (principum rationis sufficientis)
Ὁ ἐπαρκὴς ἢ ἀποχρῶν λόγος εἶναι ὁ τέταρτος καὶ τελευταῖος νόμος τῆς νόησης. Σύμφωνα μ’ αὐτὸν κάθε πρᾶγμα καὶ φαινόμενο ἔχει τὴν αἰτία του, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ νόηση γιὰ κάθε πρᾶγμα νὰ βρίσκει τὴν αἰτία καὶ γιὰ κάθε διανόημα τὸν λόγο ποὺ τὸ στηρίζει.
Στὴν πραγματικότητα κάθε πρᾶγμα καὶ κάθε φαινόμενο συνδέεται μὲ σχέση αἰτίου καὶ αἰτιατοῦ, ὅπως τὸ διανόημα συνδέεται μὲ σχέση λόγου καὶ ἀκολουθίας. Τὸ τεῖχος (πρᾶγμα) εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς αἰτίας καὶ ἡ βροχή (φαινόμενο) εἶναι αἰτιατὸ μιᾶς ἄλλης αἰτίας. Συνέχεια
Τὰ γιορτινά…
Τὰ γιορτινά του φόρεσε κι ὁ Γράμμος…
Συνέχεια