Στὶς 25 Φεβρουαρίου ἔχουμε τὸ συλλαλητήριο τῶν Πατρῶν.
Στὶς 4 Μαρτίου ἔχουμε τὸ συλλαλητήριο τῶν Εὐζώνων…
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Χόαξυς τά «ἑλληνικά hoaxes»;
Μπᾶ… τυχαῖον… Δὲν γίνονται αὐτά…
Ἤ γίνονται;
Κατέβασαν, λέει, τὴν ἔρευνά τους (ἀπὸ ἐδῶ), ποὺ κατέῤῥιπτε τὴν ἔρευνα τοῦ off the record.
Χρειάζεται …ὀργάνωσις γιά νά «ἀντισταθοῦμε»;
Δὲν μπορῶ νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τήν, τώρα πιά, «κραυγή» κάποιων συμπολιτῶν μας ποὺ ἀκόμη νοιάζονται καὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὰ κοινά, καθαρῇ τῇ καρδίᾳ.
Οὔτε μπορῶ νὰ ἀγνοήσω τὸ γεγονὸς πὼς ὅλο καὶ περισσότεροι σήμερα ἀδιαφοροῦν γιὰ αὐτὰ τὰ κοινά, ποὺ κατήντησαν περισσότερο …θεωρητικά.
Οὔτε μπορῶ νὰ μὴ συνυπολογίσω πὼς γιὰ νὰ κινηθῇ κάποιος κατὰ τῶν μηχανισμῶν καταστολῆς του, κύριος μοχλὸς σήμερα, ἐπισήμως καὶ μὲ τὴν βούλα, πρέπει νὰ εἶναι τὸ …χρῆμα!!!
Ἁπλῶς, ὑποψιάζομαι, πὼς αὐτὸ τὸ σύμπτωμα δὲν εἶναι σημερινὸ ἀλλὰ ἀρχαιότατον. Συνέχεια
Ὥρα νὰ δράσουμε μόνοι μας γιὰ τὴν Μακεδονία!!!!
Ὕστερα ἀπὸ τὶς ἐχθεσινὲς ἐξελίξεις (-δηλώσεις, ἀδελφοποιήσεις-), ἐπίσημος ἐπαρχία πλέον τῆς Τουρκίας εἶναι τὰ Σκόπια.
Ἀλλὰ καὶ κατόπιν τῶν προδοτικῶν δηλώσεων τῆς ἀνθελληνικῆς κυβερνήσεως, ἐπιβάλλεται, ὅσο ποτὲ ἄλλοτε, νὰ καταλάβουν ἐπὶ τέλους οἱ Ἀμερικανοὶ τοῦ ΝΑΤΟ, μαζὺ καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι, τὸ ποιοὶ εἶναι τελικῶς οἱ σύμμαχοί τους ἱστορικὰ στὴν περιοχή, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ πῶς τὸ κοινό μας συμφέρον πλέον εἶναι ἡ διάλυσις τοῦ ἐκτρώματος/μορφώματος, ὅπως ἐπίσης καὶ ὁ διαμοιρασμὸς τῶν ἐδαφῶν του, στοὺς παραδοσιακὰ καὶ γνωστοὺς συμμάχους.
Ξεχνώντας τοὺς Ἕλληνες τῶν Σκοπίων…
…εἴτε λέγεται κυβέρνησις αὐτό, σὲ διαχρονικὸ ἐπίπεδον…
…εἴτε λέγεται λαὸς αὐτό, σὲ ἐπίσης διαχρονικὸ ἐπίπεδον…
…μία διαπίστωσις ὑπάρχει: στὰ Σκόπια δὲν ὑπάρχουν Ἕλληνες!!!
Κι αὐτὸ εἶναι πέρα γιὰ πέρα ψευδές!!! Συνέχεια
Ῥεαλισμὸς
Ἡ λέξις «ῥεαλισμός» εἶναι ἀκόμη μία λέξις ποὺ ὑπέστη τεραστία φθορὰ τὰ τελευταία χρόνια τῆς κρίσεως.
Ταυτίσθηκε μὲ τὸν ἐνδοτισμό, τὴν ὑποχωρητικότητα, τὴν ζητιανιά, τὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀδυναμίας, τὴν ἀπώλεια τῆς ἀξιοπρεπείας, γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ψωμιοῦ μας κ.ο.κ. Ἀπέκτησε ἔτσι ἕνα ἀρνητικὸ πρόσημο, ἀπεχθὲς στὸν πολὺ κόσμο. Τὸ ἄκουσμά του παραπέμπει στὴν διαρκὴ ταπεινωτικὴ ὀπισθοχώρηση, «γιὰ νὰ μὴν πάθουμε χειρότερα», ὅπως λὲν καὶ οἱ μόνιμοι ἐκφραστές του. Συνέχεια