Ῥεαλισμὸς

Ἡ λέξῃ «ῥεαλισμός» εἶναι ἀκόμη μία λέξις ποὺ ὑπέστη τεραστία φθορὰ τὰ τελευταία χρόνια τῆς κρίσεως.

Ταυτίσθηκε μὲ τὸν ἐνδοτισμό, τὴν ὑποχωρητικότητα, τὴν ζητιανιά, τὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀδυναμίας, τὴν ἀπώλεια τῆς ἀξιοπρεπείας, γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ψωμιοῦ μας κ.ο.κ. Ἀπέκτησε ἔτσι ἕνα ἀρνητικὸ πρόσημο, ἀπεχθὲς στὸν πολὺ κόσμο. Τὸ ἄκουσμά του παραπέμπει στὴν διαρκὴ ταπεινωτικὴ ὀπισθοχώρηση, «γιὰ νὰ μὴν πάθουμε χειρότερα», ὅπως λὲν καὶ οἱ μόνιμοι ἐκφραστές του.

Καὶ γιὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ὁ χαρακτηρισμὸς «ῥεαλιστής» τείνει πιὰ νὰ καταντήσῃ ἐργαλεῖο περιγραφῆς Νενέκου, ἀπὸ τὸ ἄλλο στρατόπεδο, ποὺ ἀντανακλαστικὰ καὶ ἀπὸ ἀντίδραση, ἐν ὅψει τῆς μονίμου ὑποχωρήσεως, υἱοθετεὶ τὴν μόνιμη καὶ ἄκριτη ἐπιθετικὴ στάση. Στὴν οὐσία μὴ ἀντιδρώντας σὲ αὐτὸν καθεαυτὸν τὸν ῥεαλισμό, ποὺ δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ στὴν ἀναξιοπρέπεια τῆς ἠττοπαθείας, ποὺ ἔχει μετατραπῆ πλέον σὲ ἰδεολογία καὶ στάση ζωῆς.

Ὁ ῥεαλισμὸς κάποιαν φορὰ μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἡ ἐπίθεσις, ἀκόμη καὶ ἡ ἀπελπισμένη ἐπίθεσις. Δὲν εἶναι κατ΄ἀνάγκη πάντα ἡ ἄμυνα. Μπορεῖ νὰ εἶναι ἀκόμη καὶ ἡ θυσία. Ἂς τὸ κυττάξουν αὐτὸ οἱ ἔνθερμοι καὶ σοφοὶ κήρυκές του καὶ ἂς χρησιμοποιήσουν ἄλλες λέξεις καὶ ἄλλες ἐξηγήσεις. Γενικὼς μιλῶ καὶ ὄχι γιὰ τὸ θερμὸ ζήτημα τῶν ἡμερῶν.

Καί, ἐπὶ πλέον, ὁ ῥεαλισμὸς γιὰ νὰ γίνῃ κατανοητὸς καὶ γιὰ νὰ ἐμπνεύσῃ, εἴτε γιὰ τὴν ἄμυνα εἴτε γιὰ τὴν ἐπίθεση, πρέπει νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν γνώση τῆς ἀληθείας ποὺ τὸν ἐπιβάλλει. Ἐδῶ καὶ καιρό, ὅμως, οὐδεὶς λέει τὴν ἀλήθεια σὲ αὐτὸν τὸν τόπο. Οἱ μισοὶ καλοῦν σὲ ἀμνησία καὶ συνολικὴ ὑποχώρηση, γιὰ νὰ κάνουμε δῆθεν ἕνα νέο ξεκίνημα καὶ οἱ ἄλλοι μισοί, μὴ ἀντέχοντας τὸ ἔλλειμμα δικαιοσύνης καὶ τὴν διαρκῆ ταπείνωση ζοῦν σὲ ἀφασία, ὀνειρευόμενοι τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο καὶ δόξες βυθισμένες στὰ βάθη τῆς Ἀσίας, ποὺ λέει καὶ ὁ Ποιητής. Καὶ ἡ χώρα βολοδέρνει ξυλάρμενη, χωρὶς πυξίδα καὶ σχέδιο γιὰ τὸ ποῦ θέλει νὰ πάῃ. Καὶ χωρὶς ἔνα ἐνιαῖο κοινωνικὸ σῶμα, ποὺ νὰ συμφωνῇ τοὐλάχιστον στὰ στοιχιεώδη.

Ἕρμιππος Ἑρμιππίου

(Visited 118 times, 1 visits today)




Leave a Reply