Γουμάρια Καζακλαριώτκα

Ἐπειδὴ εἶσθε καλὰ παιδιὰ ἀπεφάσισα νὰ σᾶς κάνω ἐντελῶς δωρεὰν ἔνα μάθημα πατριδογνωσίας.

Τὸ Καζακλὰρ εἶναι χωριὸ εὐρισκόμενο ΒΑ τῆς Λαρίsσης καὶ σὲ ἀπόσταση ὀκτὼ (8) χιλιομέτρων περίπου. Ἔχει δὲ σημερινὴ ὀνομασία Ἀμπελῶνας.

Εἶναι γνωστὸ γιὰ δύο πράγματα στὸ πανελλήνιον. Συνέχεια

Οἱ νέοι δὲν φοβοῦνται

Τῆς Ἀθήνας ἡ ἄσφαλτος, βάζει φωτιὰ στὰ ὄνειρα.
Τῆς Ἀθήνας ὁ οὐρανός, καθιστᾶ ὠκύποδα τὰ σύννεφα. 
Ὅμως καὶ τῆς Ἀθήνας οἱ ψίθυροι, πνίγουν τὴν φθορὰ τῶν ὀστῶν. 

Συνέχεια

Γόνιμες ἡμέρες ἄς εἶναι οἱ ἑορταστικές…

Χιλιάδες χρόνια μετρᾶ τὸ «χριστουγεννιάτικο» Ἑλληνικὸ καραβάκι.
Ὁμοίωμα καραβιοῦ κρατοῦσαν καὶ τὰ ἀρχαιοελληνόπουλα, ὅταν τραγουδοῦσαν τὴν εἰρεσιώνη (ἀρχαία κάλαντα) γιὰ τὸν Διόνυσο. Συνέχεια

Διανοούμενοι*

Α. Ἡ «παραδοσιακή» ἑλληνικὴ διανόησις, ποὺ ἡγεμόνευσε ἰδεολογικὰ ἀπὸ τὶς ἀπαρχὲς τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους ἔως τὸ 1950 περίπου, ἀντιστοιχεὶ στὸν μικροαστικό, ἐμπορικὸ καὶ ἀγροτικὸ χαρακτῆρα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Κύριες μορφές της εἶναι ὁ δικηγόρος, ὁ ἰατρὸς καὶ ὁ ἐκπαιδευτικός. Ἰδανικὸ αὐτοῦ τοῦ τύπου διανοήσεως εἶναι ἡ «ἀναγεννησιακή» πανεπιστημοσύνη, ἡ εὐρυμάθεια, ἡ ἐνασχόλησις μὲ «πᾶν τὸ ἐπιστητό». Στὴν κορυφὴ τῆς κλίμακος τῶν ἀξιῶν τῆς εὑρίσκονται ὁ ἐκπαιδευτικὸς οὐμανισμός, ὁ κλασικισμὸς καὶ ἡ ὁλόπλευρος μόρφωσις (Bildung). To νομικὸ ἐγχειρίδιο μὲ τὴν ἀκριβολογία καὶ τὴν διδακτικότητά του, εἶναι τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπροσωπευτικὸ προϊὸν αὐτῆς τῆς διανοήσεως, ποὺ συμβολίζει τὴν δεοντολογικὴ λειτουργία της καὶ τὴν ἠθοπλαστικὴ ἀποστολή της.
Συνέχεια