Ὑπάρχουν πολλοί Ἕλληνες σήμερα πού στηρίζουν ἀνθέλληνες φτάνει νά βγάζουν περισσότερα χρήματα; Κι ὅμως ὑπάρχουν. Στό βωμό τοῦ κέρδους ξεπωλοῦν τά πάντα. Δεῖτε τήν σελίδα τῶν καταστημάτων Jumbo.
Ἀπό τόν φίλο Πᾶνο
Πατρίδα, σὰν τὸν ἥλιο σου ἥλιος ἀλλοῦ δὲ λάμπει.
Πῶς εἰς τὸ φῶς του λαχταροῦν ἡ θάλασσα κι οἱ κάμποι,
πῶς λουλουδίζουν τὰ βουνά, τὰ δάσ᾿, οἱ λαγκαδιὲς
στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές! Συνέχεια
Θά σᾶς πῶ ἕνα παραμύθι πού διάβασα πρίν ἀπό μερικούς μῆνες, κάπου ἐδῶ κοντά.
Μία φορά κι ἕναν καιρό ζοῦσε ἕνας βασιλιᾶς σέ μία χώρα ἡ ὁποία ἦταν ὑπερχρεωμένη, (Καλή ὥρα – ἤ κακή ὥρα – ὅπως θέλετε πεῖτε το). Ὁ βασιλιᾶς γιά νά μπορέσῃ νά πληρώση τά χρέη τά δικά του καί τῆς χώρας ἀκολούθησε τήν γνωστή «συνταγή» ἀπό καταβολῆς κόσμου. Ἔβαλε φόρους στούς ὑπηκόους του. Τά γνωστά ὑποζύγια. Ἔστειλε καί ἕναν δημόσιο ὑπάλληλο γιά νά τοῦ μεταφέρῃ τίς ἀντιδράσεις τοῦ λαοῦ.
Μερικές ἡμέρες μετά ἔφτασε ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ βασιλιᾶ στό παλάτι καί τοῦ μετέφερε τίς ἀντιδράσεις τοῦ κόσμου. «Ἔχει στενοχωρηθεῖ πολύ ὁ λαός, ἀφέντη μου», εἶπε ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ βασιλιᾶ. «Δέν πειράζει, ἔτσι συμβαίνει, πάντοτε», εἶπε ὁ ἀφέντης.
Πέρασαν ἕνα δύο χρόνια ἀλλά Συνέχεια
Ζήτω ο μοντερνισμός (τρομάρα μας)!!!!!!!Μέσα στην απορρόφηση των σκέψεων σας για την υπέροχη δουλειά που έχετε ή την δυσβάσταχτη ανεργία που σας φυλακίζει, την ευτυχία ή την μιζέρια ή την δυστυχία σας, το αν μας ψεκάζουν και με τι ή όχι, με το ποιος πολιτικός είναι καλύτερος για να ψηφίσετε ή να τους μαυρίσετε όλους (όνειρο θερινής νυκτός) έχετε κάτσει ποτέ να σκεφτείτε πόσο πολύ εμείς οι ίδιοι έχουμε αλλάξει ή έχουμε επιτρέψει, με την αδιαφορία μας κ τον μιμητισμό, να μας αλλάξουν την ζωή μας ή μπααααα!!!
Επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι ισχύει το 2ο, ΜΠΑΑΑΑ!!!!
Αν διαθέταμε έστω και λίγο από τον «υπερπολύτιμο» μας χρόνο για να σκεφτούμε τι κάνουμε, σίγουρα δεν θα ήμασταν εδώ που είμαστε τώρα….
Ὅλοι ἔχουμε ἀκούσει αὐτές τίς δύο λέξεις πάρα πολλές φορές στήν ζωή μας. Τί σημαίνουν, ὅμως;
Είναι μία μαύρη πέτρα που οι αρχαίοι Έλληνες εύρισκαν στο όρος Τμώλος της Λυδίας στη Μικρά Ασία. Αν χαράξουμε πάνω στη λυδία λίθο ένα ίχνος (γραμμή) με ένα χρυσό αντικείμενο, μπορούμε να προσδιορίσουμε την περιεκτικότητα του αντικειμένου σε χρυσό (δηλαδή τα καράτια). Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται και σήμερα., για την εύρεση της περιεκτικότητας των κραμάτων χρυσού. Ενδιαφέρον είναι ότι από το όρος Τμώλος πήγαζε ο χρυσοφόρος ποταμός Πακτωλός. Οπότε να υποθέσουμε ότι αφού μάζευαν το χρυσάφι από τον Πακτωλό, έκαναν και έναν έλεγχο, με την λυδία λίθο που έβρισκαν εκεί δίπλα.
Η λυδία λίθος είναι μία Συνέχεια
Μόλις 12 χλμ. από την Ιεράπετρα, στους Αν. πρόποδες των Λασιθιώτικων Ορέων, σε μέσο υψόμετρο 480-550μ. κείται η αρχαία Λάρισα της Κρήτης – μια από τις 11, τουλάχιστον, αρχαίες ελληνικές πόλεις με αυτό το όνομα! (Στέφ. Βυζάντιος) – όπου νυν κείται το χωριό Καλαμαύκα. Εδώ τα Λασιθιώτικα βουνά παίζουν μετέωρα παιγνίδια και κάνουν γραφικούς γεωλογικούς σχηματισμούς… Οι γεωλόγοι θα βρουν λαμπρό πεδίο της επιστήμης τους. Γι’ αυτό συμπεριελήφθησαν αυτοί οι σχηματισμοί της ορεινής γεραπετρίτικης γης στον «Άτλαντα των Γεωλογικών Μνημείων του Αιγαίου».
Στον δρόμο για το χωριό, από την θέση Βορνά (ή Πορνά ή Θέα), θα Συνέχεια