(Ὑπάρχουν συγχρόνως αἱ τρεῖς πραγματικότηται πού μᾶς ἀφοροῦν (Παρελθόν, Παρόν, Μέλλον) ἀλλά ἐκτυλίσσονται μέ διαφορετικάς ταχύτητας πού δέν μᾶς εἶναι αἰσθηταί.)
Ἡ ὕπαρξις συγχρόνως καί τῶν τριῶν, ἰσχύει μόνον διά ἕναν ἐξωτερικόν παρατηρητήν πού παρατηρεῖ τό σύνολον, ἔξω ἀπό τήν δική μας διάστασιν πραγματικότητος καί ἐπομένως κατανοήσεως. Αὐτή εἶναι καί ἡ πλέον δύσκολος ἔννοια καί ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν θεμελειωδῶν συστατικῶν τῆς Δημιουργίας. Συνέχεια


Ὁ χρόνος δέν εἶναι Συνεχής, Γραμμικός, ὅπως νομίζουμε, καί ὅπως ἡ καθημερινή ζωή μας δίδει τήν ἐντύπωσιν· ῥέει διακεκομμένα, εἰς ἀπειροελάχιστα διαστήματα, πού εἶναι ἀνεπαίσθητα εἰς τήν βιολογία μας, δίνοντας μας τὴνν ἐντύπωσιν μιᾶς συνεχοῦς ῥοῆς του.
