Ἐὰν ἡ «κοινὴ γνώμη» ἀφιέρωνε τὸν μισὸ ἀπὸ τὸν χρόνο ποὺ ξοδεύει γιὰ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τοὺς καραγκιόζηδες, γιὰ νὰ ἀκούσῃ καὶ νὰ ἀναπαράξῃ αὐτὰ ποὺ λὲν οἱ λίγοι σοβαροί, τώρα θὰ ἤμασταν πολὺ καλλίτερα.
Ἀλλὰ οἱ σοβαροὶ περνοῦν ἀπαρατήρητοι. Οἱ καραγκιόζηδες ἐρεθίζουν καὶ διεγείρουν τὰ καφενειακὰ ἔνστικτα. Καὶ οἱ ψάρακες τσιμποῦν καὶ ἀσχολοῦνται ἔντονα καὶ ἐπίμονα μὲ τοὺς τελευταίους.
Ἔτσι οἱ καραγκιόζηδες «ὑπάρχουν» καὶ ἀναπαράγονται. Καὶ οἱ σοβαροὶ δὲν «ὑπάρχουν» καὶ ζοῦν στὴν σκιά. Συνέχεια

Δὲν ἔχουν σημασία τὰ ὅσα κάθε σκουπίδι παπαγαλίζει…


