Ἄλλη μιὰ «ἐργάσιμος» ἑβδομάδα ἔφθασε στὸ τέλος της.
Τὸ «ἐργάσιμος» περισσότερο ἀπὸ συνήθεια, μιᾶς καὶ περισσότεροι ἀπὸ 2.000.000 (ναί, ΔΥΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ὁλογράφως!!!) ἄνθρωποι, οἱ περισσότεροι νέοι μέχρι 40 ἐτῶν, εἶναι ἄνεργοι, καὶ κυρίως, ἄεργοι, στὴν Ἑλλάδα… Μιὰ χώρα ποὺ χιλιάδες χρόνια γραμμικοῦ χρόνου ἔχει ἀφήσει χιλιάδες ἀριστουργήματα ἐργατικότητος, ἐμπνεύσεως καὶ Δημιουργίας, παρακαταθήκη σὲ εὐρωπαϊκοὺς «πιθήκους» ποὺ τολμοῦν νὰ Τῆς κουνοῦν τὸ δάκτυλο δασκαλίστικα. Συνέχεια
Ναί, περὶ Πλάτωνος.
Μάθαμε καὶ τὸν Πλάτωνα…
Ἀλήθεια, ποιός ἀκριβῶς ἦταν ὁ Πλάτων; Τόν γνωρίζουμε; Τί; Μόνον κατ’ ὄνομα;
Ναί, ἀλλὰ τὴν ἐλιά του τὴν ἐμάθαμε ὅλοι μας…
Σὰν δὲν ντρεπόμεθα…
Ὅταν κάποιος καταπιάνεται μὲ τὴν Ἑλλάδα τὸ κάνει ἰσοβίως.
Καὶ τότε ἕνας ἀπέραντος Ἔρως τὸν κατακλύζει…
Εἶναι κάτι ποὺ δὲν θεραπεύεται, δὲν ἀντιμετωπίζεται καὶ τὸ συναντοῦμε σὲ κάθε πλευρὰ τοῦ πλανήτου.
Αὐτοὶ οἱ Ἄνθρωποι, αὐτοὶ ποὺ ἀνασαίνουν μὲ τὸ ὄραμα τῆς Ἑλλάδος, αὐτοὶ εἶναι οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες, κι ὄχι κάποιοι ποὺ θεωροῦν πὼς κληρονομικῶς καὶ τσαμπουκαλίδικα ἔλαβαν αὐτὸ τὸ δικαίωμα.
Συνέχεια
Ἐὰν οἱ Ἀθηναῖοι, ὥς ὑπερδύναμις τῆς ἐποχῆς, δὲν ἀπεφάσιζαν νὰ ἐπιβάλλουν σκληρότατες φορολογίες στοὺς συμμάχους τους κυρίως, ἀλλὰ ὄχι μόνον, ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν δὲν θὰ περνοῦσε ἀπὸ τὴν τόσο μεγάλη ταλαιπωρία τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου καὶ σαφέστατα δὲν θὰ κατέῤῥεε μὲ τόσον πάταγο.
Αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ ἡγεμονεύουσα στάσις, ἡ πλήρης ὑπεροψίας κατ’ ἐμέ, ἦταν ποὺ ἔφεραν ταχύτερα τὸν ἀφανισμό της.
Ἄλλως τε, στὴν προσπάθειά τους οἱ Ἀθηναῖοι νὰ παγιώσουν τὴν ἐξουσία τους στὰ κέντρα ἐλέγχου τῶν πόλεων κρατῶν πού, ὑποτίθεται, ἦσαν σύμμαχοί τους, κατάφεραν νὰ διαλύσουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέδειξε τὴν Ἑλληνικὴ σκέψι. Δῆλα δὴ ἐπέτυχαν νὰ καταστρέψουν τὴν αὐτοδιοίκησι, μὴ σεβόμενοι ὅλα ὅσα οἱ δικοί τους πρόγονοι τοὺς ἐκληροδότησαν.
Τον Νοέμβριο του 1958, ο γνωστός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, έλαβε ένα γράμμα από τον έφηβο γιό του, Τομ. Στο γράμμα του ο Τομ, αναφερόταν σε μια συμμαθήτρια με το όνομα Σούζαν με την οποία πίστευε πως ήταν ερωτευμένος.
Ο Στάινμπεκ απάντησε την ίδια μέρα…
Νέα Υόρκη
10 Νοεμβρίου 1958
Αγαπητέ Τομ:
Λάβαμε το γράμμα σου σήμερα το πρωί. Θα σου απαντήσω από τη δική μου οπτική γωνία και η Ελαίν φυσικά από τη δική της.
Πρώτα απ” όλα αν είσαι ερωτευμένος, είναι καλό πράγμα. Είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μην αφήσεις λοιπόν κάποιον αυτό το γεγονός να στο υποβαθμίσει.
Ο πατέρας γέμισε μπροστά στα δύο του παιδιά ένα βάζο με πέτρες.
Tα παιδιά του, τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» και τα παιδιά απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».
Αυτός πήρε ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» τα παιδιά απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».
Αυτός τότε, πήρε ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να τον αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα Συνέχεια
