«…καὶ διατὶ δυο φυσικοὶ ἀφένταις εἶναι εἰς τὸν κόσμον, ὁ ἔνας κοσμικὸς καὶ ὁ ἄλλος πνευματικός, τοὺς εἴχεν τὸ νησάκιν τοῦτον, τὸν βασιλέαν τῆς Κωνσταντινόπολης καὶ τὸν πατριάρχην τῆς μεγάλης Ἀντιοχείας, πρὶν τὴν πάρουν οἱ λατῖνοι, διὰ τοῦτον ἦτον χρῆσι να ξεύρωμεν ῥωμαϊκὰ καθολικά, διὰ να πέψουν γραφαῖς τὸν βασιλέως, καὶ συριάνικα σωστά, καὶ ὄντως ἐμαθητεύγαν τὰ παιδιὰ τοὺς, καὶ τὸ συνκριτὸν οὔτως ἐδιάβαινεν μὲ τὰ συριάνικα καὶ ῥωμαϊκά, ὥς που καὶ ἐπῆραν τὸν τόπον οἱ Λαζανιάδες, καὶ ἀπὸ τότες ἀρκέψαν νὰ μαθάνουν φράγκικα, καὶ βαρβάρισαν τὰ ῥωμαϊκά, ὡς γίον καὶ σήμερον, καὶ γράφομεν φράγκικα καὶ ῥωμαϊκά, ὅτι εἰς τὸν κόσμον δεν ἠξεύρουν ἴντα συντυχάνομεν…»[1].
Ἀρχεῖα κατηγορίας: γλῶσσα
Τὸ γράμμα «Ν» καὶ ἡ κατάργησις του.
Κι ήρθε η ώρα λοιπόν,που κατάλαβα γιατί η Φιλονόη γράφει με τον τρόπο που γράφει! …«φύσιν» …«αναγκαίον» …«δίκαιον»..κτλ ! Έχει …..δίκαιον τελικά, άσχετα αν εμένα το να ξε-μάθω την δημοτική, μου φαίνεται βουνό!! Μόνο βουνό;; Ιμαλάια..!!
Ἐξ οἰκείων τὰ βέλη.
Η ΜΕΤΑΧΡΟΝΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥ ΘΕΣΗ
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΛΕΥΡΗ
Συνέχεια
Ἀποδείξεις γιὰ τὴν μαθηματικὴ κατασκευὴ τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης.
H Ἐλληνική γλώσσα είναι «αυδή» μουσική…ύμνος..,είναι μαθηματικά ,είναι η γλώσσα όλων των γλωσσών,η γλώσσα των Θεών και των αγγέλων…γι’αυτό έχουν πέσει πάνω της τα ..σκυλιά να την κατασπαράξουν!
Δεν θα τα καταφέρετε..ΔΕΝ…!
Συμπληρωματικὲς νύξεις περὶ προφορικοῦ λόγου.
Οι ζηλωτές της νέας γραμματικής για την Ε΄ και ΣΤ΄ τάξη του Δημοτικού –επαΐοντες της Γλωσσολογίας και αριστεροί του παρωχημένου διεθνισμού– προκαλούν διχαστική πόλωση και πολιτικοποιούν απερίσκεπτα ένα ζήτημα που δεν επιδέχεται πολιτικοποίηση. Οι γλωσσολόγοι κατηγορούν τους φιλολόγους και τους δασκάλους (που διαθέτουν έμπρακτη εμπειρία) ως… αδαείς, και οι αριστεροί χαρακτηρίζουν συλλήβδην ως… δεξιούς όσους διαφωνούν και με το περιεχόμενο και με τη μεθοδολογία της νέας γραμματικής. Και οι μεν και οι δε πλανώνται.
Συνέχεια
Νὰ τελειώνουμε τέλος πάντων μὲ τοὺς «γλωσσολόγους».
Τοῦ Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου
Καθηγητοῦ – Κλασσικοῦ Φιλολόγου
Ἱστορικοῦ – Συγγραφέως
Τὸν τελευταῖο μῆνα κατάλαβα ὅτι τὰ πράγματα ποὺ ὁδηγοῦν στὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος εἶχαν προχωρήσει μὲ ἰλιγγιώδεις ρυθμούς! Ἀφορμὴ ἦταν ἡ καινούργια γραμματικὴ τῆς Ε΄ καὶ Στ΄ Δημοτικοῦ ποὺ ἀποβλέπει στὴν φωνητικὴ γραφή, μέσῳ τῆς φωνητικῆς προφορᾶς. Ἡ οὐσία ὅμως ἦταν τὰ πλοκάμια ποὺ ὡδήγησαν σὲ αὐτὴ τὴν διαπίστωση. Καὶ τὰ πλοκάμια ἦσαν πολλά, εἶχαν δέ, ὅσον ἀφορᾷ στὴν γλῶσσα, ἕνα κοινὸ ὄνομα: «Γλωσσολόγοι»!
Πράγματι 140 «εἰδικοί» ἐπιστήμονες κινητοποιήθηκαν ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ γιὰ νὰ «θάψουν» τὴν ἀσήμαντη κατ’ Συνέχεια