τοῦ Γεωργίου Δουρμούση – Μεταξᾶ
Γυναῖκες καὶ ἄνδρες τῆς ΕΛ.ΑΣ.,
ἀπευθύνω θερμὸ χαιρετισμὸ εἰς ἅπαντες ἐξ ὑμῶν, χαιρετῶντας την κάθε μία καὶ τὸν κάθε ἕναν ἀπὸ ἐσᾶς, ξεχωριστά. Πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια, χρόνια ποὺ ἀξιώθηκα νὰ ζήσω, εἶχα γνωρίσει ἕναν ἀστυνομικὸ ὁ ὁποῖος τότε ἦταν ὑπαστυνόμος Α’ καὶ ποὺ μοῦ εἶχε πεῖ: «μᾶς βλέπεις πῶς εἴμαστε σήμερα; σὲ λίγα χρόνια θὰ ντρεπόμαστε γιὰ τὴ στολὴ ποὺ φορᾶμε». Τὰ χρόνια πέρασαν καὶ ὁ τότε Ὑπαστυνόμος Α’ καὶ νῦν ἀποβιώσας, δικαιώθηκε. Ἀκούω πολὺ συχνὰ ἀπὸ ἀστυνομικούς, νὰ ντρέπονται νὰ ποῦν ὅτι εἶναι ἀστυνομικοί. Γεγονὸς ποὺ μόνο θλίψι μπορεῖ νὰ προκαλέσῃ. Συνέχεια




