Κῦττα τὸν Ἥλιο καὶ ὅλα θὰ εἶναι καλλίτερα… Αὐτὸς ἐκεῖ, ὁ Ἥλιος μας, ὁ αἰώνιος ἔφηβος, μόνον δίνει… Μποροῦμε νὰ τὸν μιμηθοῦμε…
Δὲν εἶναι ποὺ δὲν γνωρίζουμε, μὰ ποὺ δὲν θέλουμε…!!!
Τὸ θέμα εἶναι πὼς κάποιες φορὲς δὲν μᾶς ἀρέσουν αὐτὲς οἱ ἀπαντήσεις… Δυστυχῶς… Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια μας…
Ξέρουμε τί θέλουμε;
Ζητᾶμε Ἐλευθερία. Γνωρίζουμε τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτό; Ἔχουμε συνειδητοποιήση ποιούς βαθμούς της μόνοι μας (ἀπολύτως οἰκειοθελῶς!!!) ἀπωλέσαμε;
Κῦττα διαρκῶς ὑψηλότερα!!!
Κῦττα στὰ ἄστρα!!! Κῦττα στὸν Ἥλιο μας!!! Κῦττα πιὸ ἐπάνω ἀπὸ ἐσέναν…!!! Κῦττα στὸ ἄπειρον καὶ ξέχνα τὴν ἄβυσσο ποὺ προσπαθοῦν νὰ μᾶς ῥίξουν!!!
Νὰ …μποροῦμε!!!
Πόσο εὔκολο εἶναι, μετὰ ἀπὸ ἀπανωτὰ κτυπήματα, νὰ ἀπογοητευθοῦμε καὶ νὰ σταθοῦμε ἀκινητοποιημένοι… Πόσο δύσκολο εἶναι, μετὰ ἀπὸ ἀπογοητεύσεις καὶ ἀποτυχίες, νὰ ξανασηκωθοῦμε… Πόσο δυνατοὶ αἰσθανόμεθα ἐὰν τὰ καταφέρουμε νὰ ξεπεράσουμε κάθε μικρή, ἢ μεγάλη, δυσκολία καὶ νὰ σταθοῦμε στὰ πόδια μας ξανὰ καὶ ξανὰ καὶ ξανά… Ὅσες φορὲς χρειάζεται, τόσες κι ἄλλες τόσες… Ὁ … Συνέχεια
Μίαν ἀνάσα καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Ἀρχή!!!
Γιὰ ὅσες φορὲς ἀπαιτηθῇ. Μίαν ἀνάσα, βαθειά, χαλαρωτική, ἀναζῳογονητική… Καὶ ξανὰ ἀπὸ τὴν ἀρχή.