Δύο φίλοι που περπατούσαν στην έρημο. Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ…
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε.
Μικρὲς ζωές…
Μεγάλα προβλήματα…
Κι ἀπὸ κοντὰ κι ὁ θάνατος…
Δὲν εἶναι ποὺ δὲν θέλουμε νὰ ζήσουμε…
Εἶναι ποὺ δὲν μάθαμε νὰ ζοῦμε..
Εἶναι ποὺ δὲν μάθαμε νὰ ἀκοῦμε αὐτὸ ποὺ βγαίνει ἀπὸ μέσα μας… Τὴν Ἀνάγκη! Τὸ πραγματικό μας Ἐγώ. Ὄχι τὸ ἐπίκτητο…
Συνέχεια
Κάποιο βράδυ ένας διαβάτης ήρθε στην άκρη του χωριού και κοιμήθηκε κάτω από ένα δέντρο. Ξαφνικά και ενώ κοιμόταν ένας χωριάτης τον πλησίασε και τον ξύπνησε λέγοντάς του:
– Την πέτρα! Δώσε μου την πολύτιμη πέτρα!
– Ποια πέτρα; δεν κατάλαβε ο διαβάτης.
– Χθες τη νύχτα είδα όνειρο το Σίβα και μου είπε να έρθω στην άκρη του χωριού όπου κάποιος άνθρωπος θα μου δώσει μια πέτρα που θα με κάνει πλούσιο για όλη μου τη ζωή.
Ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ἔχω ἀποφασίσει νὰ περιορισθῶ στὸ νὰ ἀναπαράγω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερα θέματα ποὺ ἀποσκοποῦν στὴν αὐτογνωσία μας καὶ στὸν αὐτοπροσδιορισμό μας. Αὐτὸ βέβαια δὲν σημαίνει πὼς δὲν μπαίνω καὶ σὲ θέματα εἰδησεογραφίας, διότι οὔτως ἤ ἄλλως, εἶναι ἡ καθημερινότης μας. Εἶναι αὐτὴ ποὺ μᾶς ἐπηρεάζει συνολικῶς, ἀλλὰ ἀπὸ ἐμᾶς ἐξαρτᾶται τὸ ἐὰν θὰ μᾶς ἐπηρεάζῃ μὲ τρόπον τέτοιο ποὺ νὰ γινόμεθα καλλίτεροι ἤ σιγὰ σιγὰ νὰ βουλιάζουμε.
Τὸ νὰ ἑστιάζω σὲ καταστροφικὲς εἰδήσεις διαρκῶς μὲ βλάπτει, μὲ καταθλίβει καὶ μὲ ὁδηγεῖ στὸ νὰ αἰσθάνομαι ἐγκλωβισμένη. Κάτι ποὺ δὲν συμβαίνει. Ἤ ὀρθότερα, ποὺ δὲν πρέπει νὰ συμβαίνῃ.
«Το νόημα της ζωής» από έναν καθηγητή φιλοσοφίας…
Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλες, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
– Ναι, είναι γεμάτο.
