Ἐχθές ἐσφίχθη ἡ ψυχή μου.

Εἶχα νὰ αἰσθανθῶ ἔτσι ἀπὸ τὴν ἐπαύριο τῆς ἱστορίας τῶν Ἰμίων, ὅταν οἱ Τοῦρκοι ἐργάτες σὲ ἐργοτάξιο τοῦ Βερολίνου, ὅπου ἤμουν ἐπὶ κεφαλῆς, μὲ κυττοῦσαν μὲ ἕνα εἰρωνικὸ χαμόγελο.
Πέρασε ἡ συνταγματικὴ ἀναθεώρησις στὴν «βόρειο Μακεδονία». Συνέχεια
Ὅλο αὐτὸ τὸ παραμύθι τὸ τελευταῖο διάστημα, τὸ στημένο θέατρο τοῦ «φεύγω, δὲν φεύγω», οἱ πολιτικὲς καντρίλιες, ἡ ἐμπλοκὴ στὰ Σκόπια μὲ τὸν Ζάεφ ποὺ δὲν εὕρισκε τοὺς 80 βουλευτὲς (σιγὰ μὴν δὲν τοὺς εὕρισκε! Ἀνέβηκε λίγο τὸ …κασέ… Πῆραν ἀπὸ δύο μύρια… Ἂς εἶναι καλὰ ὁ θεῖος George καὶ τέζα ὁ καμπούρης)…


