Ναί, γιατί ὄχι;
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς τὸ πρόβλημά τους δὲν ἦταν ἡ ὑπαρξις τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου στὴν Μικρὰ Ἀσία ἀλλὰ ἡ ἀνακοπὴ τῆς ὅποιας πορείας του.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γενοκτονία Ἑλλήνων
Τί λέει ἡ καρδιά μας 90 χρόνια μετά;
Ἐγὼ οὔτε ἐβίωσα, οὔτε ἐγεύθην, οὔτε ἐπόνεσα μὲ ὅσα συνέβησαν πρὸ 90 ἐτῶν στὴν ἀπέναντι ἀκτή.
Οὔτε εἶχα παπποῦδες μέσα στὸ σπίτι γιὰ νὰ μοῦ μεταβιβάσουν τὶς μνῆμες τους καὶ τὰ βιώματά τους.
Μία θεία τοῦ πατέρα μου εἴχαμε, κι αὐτὴν ἐλάχιστα χρόνια πρὸ τοῦ θανάτου της.
Ὅμως, αὐτὰ τὰ λιγοστά, αὐτὰ τὰ σκόρπια, αὐτὲς οἱ κομματιασμένες μνῆμες, ἦσαν ἀρκετὲς γιὰ νὰ μὲ «ἐμβολιάσουν» καὶ νὰ «φυτεύσουν» μέσα μου ψήγματα γνώσεως καὶ ἄσβεστον πόθο ἀναζητήσεως τῶν ῥιζῶν μου.
Ἦταν ἀρκετὰ γιὰ νὰ μπορῶ νὰ νοιώσω ὅλον τὸν πόνο καὶ τὴν ἀπελπισία ποὺ ἐκεῖνοι ἔνοιωσαν… Νὰ ξαναζήσω κάθε τους στιγμή, κάθε τους κραυγή, κάθε σταγόνα αἵματος…
Γιά αὐτήν τήν Γενοκτονία δὲν μιλᾶ κανεῖς… Γιατί;
Πάνε τόσα χρόνια πια, κοντεύουμε τρία,που γράφουμε και γράφουμε… λέμε και ξανά λέμε, σενάρια επί σεναρίων,αλήθειες…..για «αλήθειες» που αποδείχθησαν τελικώς θεωρίες συνωμοσίας…..για το τι μας έκαναν, για το αν αξίζαμε αυτό που ζούμε,για το τι θα κάνουμε…για το πως πρέπει να κινηθούμε.. για το πως πρέπει να αφυπνιστούμε.. να επανελληνιστούμε ..να..να…να….
Ὁ μέγας σφαγεύς!
Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερά μας προβλήματα παραμένει ἡ ἄρνησίς μας νὰ μάθουμε τὴν ἱστορία μας.
Δὲν μπορῶ νὰ πῶ…
Ὅλο καὶ συχνότερα συναντῶ νέους ἀνθρώπους ποὺ πασκίζουν φιλοτίμως νὰ ἀποκαταστήσουν τὶς ἀπουσίες τῶν διδασκάλων τους, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ σὲ ὅλην τὴν κοινωνία μας.
Συνέχεια
Νά καθαρίσουμε τά βιβλία μας ἀπό τίς σφαγές σας;
Μᾶς ἔβαλαν νὰ φαγωνόμαστε μὲ τὸ ἀθλιότερον εἶδος ὑβριδίων ἐπὶ τοῦ πλανήτου!
Καὶ μετὰ μοῦ λὲν πὼς ὁ Κράτος καὶ ὁ Βίας μᾶς ἐτελείωσαν, τότε, μὲ τὸν Προμηθέα.
Λᾶθος κυρίες καὶ κύριοι!
Ὁ Κράτος καὶ ὁ Βίας οὐδέποτε ἔπαψαν νὰ κάνουν τοὺς δεσμοφύλακές μας!
Μὰ οὐδέποτε! Συνέχεια
Ἄλλοι τρεῖς συμπολίτες μας αὐτοκτόνησαν χθές!
Ἄλλά κανείς δέν νοιάζεται. Παράπλευρες ἀπώλειες εἶναι γιά τούς τροϊκανούς καί τά τσιράκια τους. Δέν πληρώνουμε μόνο σέ χρῆμα ἤ καταστροφή τῆς ζωῆς μας ἀλλά καί σέ αἷμα.
Γιά τούς βολεμένους πολιτικάντηδες δέν εἴμαστε παρά ἕνας ἀριθμός πού ὁλοένα αὐξάνεται. Δεκάρα δέν δίνουν.
Κάθε φορά πού ψηφίζουν καινούργια μέτρα καί μνημόνια, χειροκροτοῦν, ἀλληλοασπάζονται καί χαμογελοῦν ἀπό εὐτυχία, λές καί χαίρονται πού λιγοστεύουν αὐτοκτονώντας οἱ Ἕλληνες στήν χώρα μας.
Πουλημένα τομάρια. Ἀντί νά ἐξυπηρετοῦν τά συμφέροντα τοῦ λαοῦ πού τούς ἐψήφισε, ἐξυπηρετοῦν τά συμφέροντα τῶν δανειστῶν. Αἶσχος! Συνέχεια