
Μάθαμε νὰ λὲμε πὼς «τὸ ψαρὶ βρωμᾶ ἀπὸ τὸ κεφάλι».
Καὶ μετὰ ἡσυχάζουμε καὶ ἐπαναπαυόμεθα… Συνέχεια

Μάθαμε νὰ λὲμε πὼς «τὸ ψαρὶ βρωμᾶ ἀπὸ τὸ κεφάλι».
Καὶ μετὰ ἡσυχάζουμε καὶ ἐπαναπαυόμεθα… Συνέχεια
Καθὼς μεγαλώνῃς συντηρητικοποιεῖσαι ἐνᾦ ἐκφράζῃς ὅλο καὶ πιὸ ἀποφασιστικὰ ὅλο τὸ ἀπόφθευγμα μίας ὁλοκλήρου τάξεως ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ σὲ κάνουν νὰ σιγήσῃς καὶ νὰ μὴν πῇς τὰ αὐτονόητα καὶ τὰ χρηστά.
Συνέχεια
Τὸ …«παιχνίδι» (ἐὰν θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ ἀποκαλέσουμε ἔτσι, μετὰ ἀπὸ τὴν τόση φρίκη ποὺ ἀντικρύσαμε!!!) ξεκίνησε ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ πάκη στὰ καμμένα.

Χάος καὶ ἔρεβος…
Τὰ ὕστερα τοῦ κόσμου.
Μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν εἰκόνα, τῆς …«κλαιούσης καὶ μετανοούσης», ὁ φίλος Κωνσταντῖνος Φρέρης ἐδημιούργησε μίαν ἐξαιρετικὴ συλλογή, ὄχι τόσο γιὰ νὰ γελάσουμε μαζύ του, ὅσο γιὰ νὰ γελάσουμε μὲ τὰ …χάλια μας.
Συνέχεια
Οἱ τερατογενέσεις τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι ἐδῶ, εἶναι ὁρατὲς καὶ ὀφείλουμε νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουμε ἀποφασιστικῶς.

Caution – Politically Correct Area Ahead
Δὲν ὑπάρχει κάτι ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ στηριχθῇ δίχως βάσεις.
Χωρὶς τὶς ρίζες του.
Χωρὶς θεμέλια. Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, ἕνα ζεστὸ βράδυ τῶν πρώτων ἡμερῶν τοῦ Ἰουλίου, ἀκούγαμε μὲ φίλους κάποια γνωστὰ τραγούδια περασμένων δεκαετιῶν καί, κάποιαν στιγμή, μᾶς προέκυψε αὐτό:
Γνωστότατον ἇσμα μὰ μὲ ἐν τελῶς ἀσαφῆ (ἢ κι …ἀποσιωποιημένα) μηνύματα, ἐἀν ἐξαιρέσουμε τὴν κομματο-ἐπιστασία τῆς χώρας μας. Μηνύματα πρῶτα ὅμως, ποὺ ἐμφανίζονται μόνον ἐκ τῆς παρατηρήσεως τῶν γνωστῶν (κυρίως) μεταπολιτευτικῶν πολιτικοκομματικῶν γεγονότων, ἀλλὰ πού, ἐὰν τὸ καλοσκεφθοῦμε, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἔχουν νὰ μᾶς μεταφέρουν κάποιες πληροφορίες γιὰ νὰ προετοιμασθοῦμε γιὰ κάτι.
Ὄχι βεβαίως αὐτὸ τὸ κάτι ποὺ ἀφορᾶ στὰ χρηματο-οἰκομικὰ καὶ στὰ ἀσφαλιστικὰ καὶ στὰ πλιατσικολογικά, ποὺ ἐκ πρώτης ὄψεως ὅλοι μας διαπιστώνουμε, ἀλλὰ κάτι πολὺ ἀμυδρὸ καὶ πολὺ οὐσιαστικώτερον. Συνέχεια
Θὰ ἐπιστρέψω σήμερα σὲ ἕαν παλαιώτερόν μου κείμενον, διότι, ἀκριβῶς λόγῳ τῶν ἡμερῶν καὶ τῆς ἀκραίας προπαγάνδας, ποὺ μᾶς ἀποπροσανατολίζει ὑπερβολικά, καλὸ εἶναι νὰ ἐπανεξετάσουμε, μία πρὸς μία, συμπεριφορές μας, θέσεις μας καί, καταληκτικῶς, στόχους.
Ὅσο ἡ ἀσάφεια καὶ οἱ συμβιβασμοὶ μᾶς διακρίνουν, τόσο περισσότερο θὰ χάνουμε χρόνο.
Καί, δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς, ὁ χρόνος μας τελειώνει…
Ἀπὸ τὴν μία ἀκοῦμε γιὰ τὴν δραχμή…
…κι ἀπὸ τὴν ἄλλην γιὰ τὸ εὐρῶ… Συνέχεια