Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι

Ὑπηρετώντας (ἐν ἀγνοίᾳ μας) τὸν …ἐχθρό μας!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Λιμπερτάριαν καὶ Συντηρητικοὶ φίλοι πέφτουν στὴν παγίδα τῆς διχόνοιας διασπῶντας δυνάμεις καὶ χαρίζοντας ἔδαφος στὸν ἐχθρὸ νὰ ἐνσταλλάξει τὸ κρατικίστικο δηλητήριό του.

Οἱ μὲν πρῶτοι παρουσιάζουν τὸν γύφτο σὰν τὸ ἀπόλυτο πρότυπο τοῦ ἀρχετυπικοῦ ἀνκὰπ χρυσοθῆρος, ποὺ μὲ τὸ κουμπούρι κάτω ἀπὸ τὰ καρπούζια στὸ ντατσούνι, πιάνει τὴν ζωὴ (καὶ τὴν μπουροῦ) ἀπὸ τὰ μαλλιά. Βεβαίως λησμονοῦν ὅτι λιμπερτάριαν δὲν σημαίνει νὰ ζῇς μὲ ἐπιδόματα, οὔτε νὰ καταληστεύῃς ἀτιμώρητος τὸ βιὸς τῶν συμπολιτῶν σου. Συνέχεια →

Γιὰ τὴν Μάχη τῶν Μαχῶν

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἡ πορεία μας, ὡς Ἕλληνες, ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια (μὰ στὴν πραγματικότητα ἐδῶ καὶ …αἰῶνες!!!) εἶναι ἀπολύτως καθοδικὴ καὶ πτωτική.
Κι αὐτὸ ἐμεῖς, ὡς ἄτομα, [τεχνηέντως (ἀπὸ τοὺς κρατοῦντες) παραμένοντες ἀπαίδευτοι κι ἀνιστόρητοι], τὸ ἀποδίδουμε [μεταφράζουμε] σὲ ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὰ …μνημόνια, ἀδυνατώντας νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὰ μνημόνια εἶναι ἁπλῶς ἡ κορύφωσις μίας παρακμιακῆς πορείας πρὸς τὸν (φαινομενικό) ὄλεθρο, ποὺ κρατᾶ ἐδῶ καὶ πολλά, πολλά, πολλὰ χρόνια.
Κι ἐπίσης, γιὰ τοὺς δικούς μας λόγους ὁ κάθε ἕνας, ἀδυνατοῦμε ἀκόμη καὶ τώρα νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὅλο αὐτὸ τὸ κακὸ ποὺ μᾶς συμβαίνει δὲν εἶναι σκέτο ἡ μεταπολίτευσις καὶ τὰ σαπρόφυτα, ποὺ κατέλαβαν θέσεις ἐξουσίας, ἀλλὰ κυρίως ἕνα συγκεκριμένο ἠθικό, νοητικὸ καὶ πνευματικὸ ἐπίπεδον, ποὺ μᾶς κατήντησε νὰ κυνηγᾶμε τὶς …οὐρές μας καὶ τὰ ψίχουλα ποὺ θὰ μᾶς πετάξουν αὐτοὶ ποὺ κρατοῦν τὶς ὅποιες θέσεις κλειδιά.
Συνέχεια →

Σὲ πορεία θανάτου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

 Τώρα ούτε να τρέξεις, ούτε να κρυφτείς δε μπορείς. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της ήσυχης αποδοχής σου για όλα τα μέτρα που σου επέβαλλαν. Σού πήραν όλα τα όπλα ενώ τα είχες στα χέρια σου. Τα παρέδοσες εσύ εις το όνομα της ειρήνης και της νοικοκυροσύνης. Να μην τρέξει σταγόνα αίμα αλλά ας χυθούν εκατομμύρια δάκρυα. Τα δάκρυα δεν πονούν …έτσι νόμιζες. Τώρα ξεκινάει το πανηγύρι, ήσυχε συμπολίτη μου. Οι κακές Κασσάνδρες δεν ήταν για τα γούστα σου γιατί σου χαλούσαν την καθημερινότητά σου, τις κανονισμένες διακοπές σου, τις απλωτές και τις ξαπλωτές σου, το σίγουρο μέλλον σου.
Άκου λοιπόν, τι θα έχει ήδη γίνει την ώρα που εσύ θα ξυπνήσεις από τον λήθαργό σου. Το σπίτι σου είτε το χρωστάς είτε όχι, ανήκει πλέον αλλού. Αν το χρωστάς δε σε κάποια τράπεζα τότε θα πληρώνεις δύο δόσεις ανά μήνα: Μία στην τράπεζα, μία στο κράτος. Και βέβαια θα σε αφήνουν να ζεις σε αυτό μέχρι την στιγμή που θα το χρειαστούν και θα σου κάνουν έξωση με το έτσι γουστάρω ή με μίαν απόφαση δικαστηρίου που θα ορίζει την έξωση συνταγματική.

Ὑποβιβάζοντας τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο σὲ καρικατούρα τοῦ …ἀνθρώπου!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

«Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος θὰ πρέπῃ νὰ θεωρηθῇ μία καρικατούρα τοῦ Homo sapiens, ὡς μία παρέκκλησις, ἕνα ἀποκτηνωμένο ἀνθρώπινο ὃν τὸ ὁποῖο στερεῖται τὴν ὁλότητα ποὺ τὸν διακρίνει ἀπὸ τὸ ζωικὸ βασίλειο. Συνέχεια →

Διαφορετικὲς κατηγορές πολιτῶν

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Εἰμαστε πολίτες τετάρτης κατηγορίας.

Ἔχουμε λοιπόν…!!!

  • Πολίτες πρώτης κατηγορίας…:
    Κηφισιά, Ἐκάλη, Γλυφάδα, Βούλα κλπ…
  • Πολίτες  δευτέρας κατηγορίας:
    Ἁγία Παρασκευή, Μελίσσια, Νέα Φιλαδέλφεια, Ἅγιοι Ἀνάργυροι, Αἰγάλεω, Περιστέρι, Πειραιεύς, Σαρωνίδα κλπ…     Συνέχεια →

Ὑπόδουλοι μιᾶς …ὀθόνης!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ξεσηκωθοῦν.
Δὲν θὰ σηκώνουν τὸ κεφάλι τους ἀπὸ τὶς ὀθόνες τους, τόσο ὥστε νὰ δοῦν τὶ συμβαίνει γύρω τους. Συνέχεια →