-Ἐνῶ ἡ κοινωνία τῶν ῥαγιάδων πτωχοποιεῖτε ὑλικὰ καὶ πνευματικά, οἱ «κῶλοι τῆς ἐμάραναν» καὶ νομοθετοῦν γι’ αὐτούς, κατ΄ ἐντολὴ τῶν δανειστῶν-τοκογλύφων (!!!!)…. μὲ ἔκφραση τοῦ ἄκρου ἀώτου τῆς ὑποκρισίας, δηλαδὴ νὰ ἀντιδροῦν δῆθεν μόνον οἱ Χριστιανοὶ ἀρχι-πουστάρες μὲ τὰ μαῦρα φουστάνια!
(βλέπε κι ἐπίθεση Ῥαγκούση!!!) Συνέχεια
Θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω κάτι τὸ ὁποῖον θεώρησα σημαντικό:
Πρὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν τὴν πρώτη ἡμέρα ποὺ ξεκινοῦσα τὰ μαθήματα ὁδηγήσεως – τότε ἤμουν στὸ Λονδίνο – ὁ (Ἄγγλος) δάσκαλος τῆς ὁδηγήσεως, τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ μοῦ εἶπε, ὅταν ἑγὼ ἐκάθισα στὸ τιμόνι ἦταν: «ἀπὸ ἐδῶ κι ἐμπρός, ὅταν κάθεσαι στὸ τιμόνι, θὰ σκέπτεσαι πὼς ἔχεις στὰ χέρια σου ἕνα φονικὸ ὄργανο!». Αὐτὴ ἡ παραίνεσις ἐχαράχθη στὸ μυαλό μου ἀπὸ τότε. Συνέχεια
Τρομάρα μας καὶ πάλι τρομάρα μας…
Θέλουμε λέει καὶ σωτηρία… ἀλλὰ οὔτε τὸ ὄνομά μας δὲν ξέρουμε νὰ γράψουμε σωστά.
Πῶς στά κομμάτια θά σωθοῦμε ἐάν ἔχουμε χάσῃ τήν γλῶσσα μας;
Θέλουμε καὶ σωτηρία… ἀλλὰ «τσιμπᾶμε» λίγο κι ἀπὸ κάποιαν «ἰδεολογία», ἀναλόγως τῶν …ἐξυπηρετήσεων καὶ τῶν ἐλπίδων μας.
Πῶς στά κομμάτια θά σωθοῦμε λοιπόν ἐάν ὁ κάθε ἕνας ἀπό ἐμᾶς κυττᾶ νά σώσῃ τήν πάρτη του; Συνέχεια
Ἕνα σημεῖον ποὺ παρατηρῶ πολὺ προσεκτικά, ἐδῶ καὶ χρόνια, εἶναι ἡ καταστροφή, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται καὶ τὸ ἀπὸ ποῦ προέρχεται.
Διαπιστώνω, μετὰ μεγάλης μου θλίψεως, πὼς ἡ καταστροφή, στὸ σύνολό της, προέρχεται ΜΟΝΟΝ ἀπὸ μίαν πλευρὰ τῆς κοινωνίας μας. Κι αὐτὴ ἡ πλευρά, εἶτε πολιτικῶς θὰ τὴν δοῦμε, εἶτε κοινωνικῶς, ἔχει πάντα τὶς αὐτὲς ἀρχές: δὲν αἰσθάνεται νὰ ἀνήκῃ ἐδῶ. Ξένο σῶμα παραμένει, ὅσα χρόνια κι ἐὰν πέρασαν… Δὲν τῆς ἀνήκει κάτι ἀπὸ αὐτὸν τὸν τόπο, ἀπὸ αὐτὸν τὸν πλανήτη, ἀπὸ αὐτὸ τὸ τέλειον τῆς Φύσεως δημιούργημα. Δὲν αἰσθάνεται τμῆμα τῆς κοινωνίας, τῶν δομῶν καὶ τῆς πορείας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ οὔτε καὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνιῶν, διότι λειτουργεῖ παρὰ φύσιν κι ὄχι κατὰ φύσιν. Συνέχεια
Τὴν δημοκρατία τὴν χάσαμε τὴν 21η Ἀπριλίου τοῦ 1967.
Πρὶν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἡμερομηνία οἱ ἄνθρωποι ζοῦσαν ἀπολύτως δημοκρατικά… Ἀπὸ ἐποχῆς Κωλέττου καὶ Καλλέργου ἀκόμη…
Ἀπὸ τὶς 3 Σεπτεμβρίου τοῦ 1843.
Αὐτὸ λοιπὸν τὸ σπουδαῖον γεγονός, ποὺ δὲν θέλουν κάποιοι νὰ μάθουμε ἐὰν ἦταν ἔργο πρακτόρων ἢ …αὐθορμητισμός, μᾶς ἔφερε τὴν βασιλευομένη δημοκρατία καὶ τὸ Σύνταγμα. (Ὁ τρόπος τοῦ λέγειν…!!!)
Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ πολλὰ συνέβησαν, ἀκόμη περισσότερα δὲν συνέβησαν καὶ ἐ Συνέχεια
Λιμπερτάριαν καὶ Συντηρητικοὶ φίλοι πέφτουν στὴν παγίδα τῆς διχόνοιας διασπῶντας δυνάμεις καὶ χαρίζοντας ἔδαφος στὸν ἐχθρὸ νὰ ἐνσταλλάξει τὸ κρατικίστικο δηλητήριό του.
Οἱ μὲν πρῶτοι παρουσιάζουν τὸν γύφτο σὰν τὸ ἀπόλυτο πρότυπο τοῦ ἀρχετυπικοῦ ἀνκὰπ χρυσοθῆρος, ποὺ μὲ τὸ κουμπούρι κάτω ἀπὸ τὰ καρπούζια στὸ ντατσούνι, πιάνει τὴν ζωὴ (καὶ τὴν μπουροῦ) ἀπὸ τὰ μαλλιά. Βεβαίως λησμονοῦν ὅτι λιμπερτάριαν δὲν σημαίνει νὰ ζῇς μὲ ἐπιδόματα, οὔτε νὰ καταληστεύῃς ἀτιμώρητος τὸ βιὸς τῶν συμπολιτῶν σου. Συνέχεια
