Ποιά κρίσις;

Αὐτὸ ποὺ συχνὰ πυκνὰ ἀκούω εἶναι γιὰ τὰ ὅσα σκέπτεται ὁ κάθε ἑνας ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ τὴν ὑποτιθεμένην κρίσιν.
Τὴν κρίσιν, στὴν ὁποίαν μπήκαμε, μπαίνουμε ἀκόμη βαθύτερα, συνεχίζουμε, ἐξακολουθοῦμε ἀλλὰ φῶς δὲν φαίνεται στὸ πέρας τῆς πορείας.
Βυθιζόμεθα, βουλιάζουμε, καταστρεφόμεθα… Ἐλπίδες πολλές, ἀλλὰ κουτσουρεμένες… Κάθε ἡμέρα καὶ περισσότερο κουτσουρεμένες…. Ἀλλὰ ὄχι ἀνύπαρκτες… Ἐδῶ παραμένουν καὶ μᾶς κρατοῦν ζωντανούς, ἤ… ἡμιθανεῖς!!!

Τί δέν καταλάβαμε; Συνέχεια

Ἀκρόπρωρον μίας ἐλευθέρας ἐπιλογῆς;

Ἀϊνάς…
Ἀκρόπρωρο μιᾶς ἐλευθέρας ἐπιλογῆς ἀκριβὰ πληρωμένης

Ἔχουμε ἀληθινὴ ἐλευθερία ἐπιλογῆς;…
Ἄν, ἐπιλέγουμε ἐλεύθερα τίς πράξεις καὶ τὰ ἐγκλήματά μας, διαλέγουμε ἐλεύθερα καὶ τὴν ἀνάλογο τιμωρία;
Δείχνουμε ἀφοσίωσι, στὸ ἀγαπημένο στὸ ἱερό, σὲ κάτι ἀνώτερο ἢ προσκολλώμεθα σ’ αὐτὰ ὑπὸ συνθῆκες; Ἐπιλέγουμε τὴν στιγμὴ τοῦ ἀποχωρισμοῦ μας;
Συνέχεια

Ὑπάνθρωποι καὶ «οἰκολόγοι» συμπράττουν στὴν καταστροφὴ τοῦ περιβάλλοντος.

Ἔχω πολλὲς φορές, κυρίως σὲ ἰδιωτικὲς συζητήσεις, ἀλλὰ κι ἀπὸ ἐδῶ μέσα, καταθέσει πὼς ἡ Φύσις ξέρει πολὺ καλλίτερα ἀπὸ ἐμᾶς τὰ πάντα ποὺ τὴν ἀφοροῦν. Αὐτὸ ὅμως σὰν ἔννοια, εἰδικῶς γιὰ ἄτομα μηδενικῆς ἀντιλήψεως καὶ συνειδήσεως, εἶναι κάτι ποὺ οὐδέποτε θὰ γίνη κατανοητὸν καὶ τελικῶς σεβαστόν.
Κι ἔτσι βλέπουμε ἕνα ὄν, ποὺ ὁ φυσικός του χῶρος, εἶναι ἡ Κεντρικὴ Ἀφρικὴ ἤ ἡ Ἀλάσκα, νὰ ἀναπαράγεται στὴν …Οἴτη.
Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ φυσικὰ εἶναι πολλὲς καταστροφὲς γιὰ τὴν ἀγροτικὴ οἰκονομία, γιὰ τὶς ἰσοῤῥοπίες ἐπὶ τοῦ πλανήτου καὶ γιὰ τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ζωῆς ἐπάνω του. Συνέχεια

Γλυκὸ νερὸ στὴν κόλαση νὰ πιοῦμε ἐδῶ μαζύ σου…

Πρὸ ἡμερῶν  λοιπὸν ἐνοστάλγησα τὸν Στέλιο…
Πολύ… Πάρα πολύ…
Καὶ τὸν ἐνοστάλγησα ἐγὼ ποὺ γιὰ χρόνια ἄκουγα τὸ ὄνομά του κι …ἔτρεχα.
Μὰ πάντα μέσα στὰ τραγούδια του ὑπῆρχαν ἀγαπημένα ἀκούσματα, ποὺ ὅσο κι ἐὰν μὲ ἐνοχλοῦσε ὁ ἴδιος ὁ Στέλιος, αὐτὰ τὰ ἐμουρμούριζα…. (Ποιός ξεχνᾶ τό «ἀγριολούλουδον»;)

Ἔπεσα ἐπάνω σὲ ἕναν σχολιασμό, γιὰ τὰ ὅσα ἐτράβηξε αὐτὸς ὁ ἀγαπημένος (στοὺς περισσοτέρους) τραγουδοποιός, ἀπὸ ὅλα τὰ σιωνιστικὰ κέντρα αὐτῆς τῆς χώρας, ποὺ ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεώς της τραπεζοκρατεῖται!!! Συνέχεια

«Μὰ ἐγὼ ἔχω ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ!!! Τὸ 99% τῶν συνανθρώπων μου ὅπως κι ἐγὼ σκέπτεται!!!»

Εἶπε κάποιος γνωστός μου… Πολὺ γνωστός…. Παιδιόθεν…
Βέβαια αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ὑπαντρεύθη πρὸ τριάντα ἐτῶν περίπου, ἔκανε ἀμέσως παιδιὰ καὶ τώρα περιφέρει τὸ σαρκίον του γιὰ νὰ ἐκφέρῃ ἀπόψεις ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ.

Ἔτσι λοιπὸν τὶς πρὸ ἄλλες εὐρεθήκαμε σὲ συγγενικό μου σπίτι.
Τὰ παιδιά, ἀνεψούδια μου τὰ περισσότερα, στριφογύριζαν γενικῶς καὶ ἔκαναν φασαρία. Ὁ κύριος ἠνοχλήθη καὶ παρενέβη, γιὰ νὰ τὰ στείλῃ στὴν μεγάλη μυαλοπολτοποιήτρα, τὴν τουβοῦ…
Ἐγὼ ἀντέδρασα, εὐγενικῶς στὴν ἀρχή, ἀλλὰ ὅσο κυλοῦσε ἡ ὥρα, ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα δυσφοροῦσα…
Κάποιαν στιγμὴ ἐδήλωσα πὼς στὸ δικό μου σπίτι τηλεόρασις δὲν ὑπάρχει, γιὰ λόγους προστασίας τῆς ἀντιλήψεώς μας.
Κι ἐκεῖ ὁ «φωτεινὸς παντογνώστης» (ἤ ἄλλως καὶ …Μῆτσος!!!) ἐξεῤῥάγη… Συνέχεια