Νοιώθω εντελώς ηλίθια, έτσι στη μέση ηλικία μετά από 30 χρόνια δουλειάς να κάθομαι μπροστά σ΄ενα πληκτρολόγιο τυλιγμένη με μια κουβέρτα (είναι το νέο είδος θέρμανσης), με ένα μάτσο απλήρωτους λογαριασμούς στο τοίχο, και να ξέρω πως δεν τα έφαγα μαζί, δεν τους ψήφισα ποτέ, δεν ήμουν λαμόγιο, δεν έκανα καμμιά μπάζα, δεν πήρα φακελλάκια, μίζες, δεν..δεν…δεν.. αλλά να πρέπει να πληρώσω όσους τα έφαγαν. Αυτό το φεουδαρχικό θράσος των νέων γαλαζοαίματων που έχουν κληρονομικό δικαίωμα να βουτάνε τα λεφτά του κοσμάκη και να τα κάνουν ότι γουστάρουν… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Ἑορταστική ἀτμόσφαιρα;
Νομίζω πὼς δουλευόμεθα μεταξύ μας…
Ἔχουμε κυριολεκτικῶς πιάσει πάτο, ἀλλὰ τὰ φωτάκια, τὰ λαμπάκια καὶ τὰ λοιπὰ στολίδια, περισσεύουν…
Βλέπουμε τὶς πόλεις μας, τὴν μία πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην, νὰ στολίζονται, λὲς κι ἔχουμε ἐθνικὴ ἑορτή*… τὴν στιγμὴ ποὺ στοὺς δρόμους τῶν ἰδίων πόλεων, οἱ ἄστεγοι πολλαπλασιάζονται. Συνέχεια
Yeahhhh baby!!!! It’ s Christmas time!!!
Ἂς εὐχηθοῦμε ὅλοι μαζὺ νὰ τὸ «στρώσῃ» γιὰ νὰ παίξουμε χιονοπόλεμο.
Ἂς κάνουμε ὅλοι μαζὺ κοινοποιήσεις μὲ γελαστοὺς χιονανθρώπους, σκυλάκια καὶ γατάκια νὰ σκαρφαλώνουν στὸ Χριστουγεννιάτικο Δένδρο.
Ὅλοι μαζὺ ἂς ἀναμασσοῦμε ἠλίθια τσιτάτα τῆς Ἀλκυόνης καὶ τοῦ Καβάφη ἀπὸ βιβλία πού ποτὲ δὲν διαβάσαμε, ἀλλὰ ἔχουν γίνει τόσο «πιπίλα» ποὺ ἂν κάποιος δὲν κάνῃ like θεωρεῖται ἀγράμματος. Συνέχεια
«…Ἦταν κακὸ τοῦ κεφαλιοῦ του καὶ καλὰ νὰ πάθῃ.»
Τὸ φονικὸ στὰ σύνορα, ἀποτέλεσμα μίας ἀκόμη συμπλοκῆς τῆς ἀστυνομίας μὲ ἐγκληματίες, κατὰ πῶς μαθαίνουμε, ἦταν μία ἀκόμη ἀπόδειξις τοῦ πόσο συγκεχυμένα ἔχουμε τὰ πάντα στὸ κεφάλι μας…
Ἀν τὶ νὰ ἀξιώνουμε ΜΟΝΟΝ ἀπὸ τὸν στρατό, δῆλα δὴ ἀπὸ ἀρίστως ἐκπαιδευμένους γιὰ αὐτὴν τὴν ἐργασία ἀνθρώπους, νὰ ἀναλάβουν τὴν φύλαξι τῶν συνόρων, ἐμεῖς θεωροῦμε φυσικὸν ἐπόμενον τὸ νὰ τὰ προστατεύῃ ἡ ἀστυνομία.
Κι ἄν τὶ νὰ βγάζουμε τὸ καπέλο σὲ ἀνθρώπους, ποὺ ἀκόμη καὶ κάτω ἀπὸ αὐτές, τὶς ἄδικες συνθῆκες, κάνουν τ Συνέχεια
…Καὶ θὰ δίνουν δῶρο καὶ ἕνα i-phone 5, φαντάζομαι.
Μὲ τὸ παρακάτω κείμενον συμφωνῶ καὶ διαφωνῶ.
Ὁ λόγος ὅμως ποὺ τὸ δημοσιεύσω εἶναι ἄλλος… Πέραν τῆς συμφωνίας ἤ τῆς διαφωνίας…
Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει λοιπὸν τὸ τί συμβαίνει μὲ τοὺς συμπολῖτες μου, ἐὰν καλῶς κάνουν, ἤ κακῶς, ποὺ τὰ «χώνουν» σὲ πολιτικὰ ἀνδρείκελα…
Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν εἶναι καλοὶ ἤ κακοὶ οἱ πολιτικοί… Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν θὰ συμφωνήσουν ἤ θὰ διαφωνήσουν κάποιοι μαζύ μου. Οὔτε μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν ἀνεκαλύφθησαν νέα λεφτόδενδρα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ τΣΥΡΙΖΑ. Συνέχεια
Ἕνας ἄρρωστος ἄνθρωπος (;;;).
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα ἕναν γείτονα …εἰσβολέα.
Αὐτὸς λοιπόν, μικρούλης τότε, μόλις στὰ δέκα του χρόνια, κάθε μεσημέρι, μόλις οἱ γονεῖς του ἐξάπλωναν νὰ ξεκουρασθοῦν, ἔφευγε ἀπὸ τὸ σπίτι τους καὶ εἰσέβαλε στὸ δικό μας. (Κι ἐμεῖς ξαπλωμένοι ἤμασταν καὶ δὲν τὸν ἀντελαμβανόμεθα.)
Συνήθως ἐχώνετο στὸ …ψυγεῖο μου, πρὸ κειμένου νὰ ἀνακαλύψῃ κάποιαν λιχουδιά.
Συνέχεια