Ὁ θεὸς νὰ σὲ φυλάῃ ἀπὸ τὸν θυμωμένο…

Κι ὁ διάολος, θὰ συνεπλήρωνα ἐγώ. 

Ἔχω ἕναν θεῖο… Ἀρνί, τὸν ἐχαρακτήριζαν ὅσοι τὸν ἐγνώριζαν… 
Ἥρεμος ἄνθρωπος, γλυκός, ζεστός… Οὐδέποτε ὕψωσε τὴν φωνή. Οὐδέποτε ἐθύμωσε μὲ κάποιον ἀπὸ ἐμὰς γιὰ κάτι. Οὐδέποτε στραβοκύτταξε… 
Κάποτε, κάτι, ὄχι καὶ τόσο σοβαρό, συνέβῃ μὲ κάποιο παιδί του. 
Συνέχεια

Θέλουμε νά μᾶς λυποῦνται ἤ νά μᾶς σέβονται;

Ὅταν εἶδα αὐτὴν  τὴν φωτογραφία θύμωσα!!! Ἐξοργίστηκα! Σχεδὸν …ἀπελπίστηκα! 
Αὐτοί εἶναι οἱ συμπατριῶτες μου σήμερα; Αὐτοί εἶναι οἱ Ἕλληνες; Ζήτουλες, ἀπελπισμένοι, ἀναξιοπρεπεῖς;
Ἐὰν μᾶς ἀρέσῃ νὰ μᾶς λυποῦνται, τότε ἄς ἐξακολουθήσουμε νὰ παρουσιάζουμε τέτοιες εἰκόνες!

Συνέχεια

Ἡ ἀνάπτυξις παραμένει μόνος σκοπὸς τῆς κυβερνήσεως…

Ξημερώματα Πέμπτης…..κρύο.

Παγκράτι: Ἡ πιάτσα ταξὶ γεμάτη…… Φιγοῦρες κουρασμένες, ἄϋπνες μπροστὰ στὸ τιμόνι στὴν ἀναμονὴ τοῦ μεροκάματου. Συνέχεια

Πύργοι γιὰ γκρέμισμα…

Σὲ κάποια ἔρευνά μου στὸ διαδίκτυο, ἀνεκάλυψα  αὐτὴν τὴν θαυμασία φωτογραφία καὶ χαμογέλασα.  
Μοῦ ἄρεσε… Περισσότερο ἀπὸ ὅλα μοῦ ἄρεσε ἡ θάλασσα… 
Μὰ τὸ χαμόγελο δὲν ὀφειλόταν σὲ μίαν καλὴ διάθεσι χαλαρώσεως ἀλλὰ στὴν εἰκόνα ποὺ εἶδα …πίσω ἀπὸ τὴν εἰκόνα. 
Ὁ τρόπος ποὺ εἶναι στημένες οἱ πέτρες καταδεικνύει μίαν ἀναλογία μὲ αὐτὸ ποὺ σήμερα ἀποκαλοῦμε πλέον Ἑλλαδοκαφριστάν. 
Συνέχεια

Δουλεύει στά γεράματα γιά νά ταΐσῃ τά ἐγγόνια της

Ἀφιερωμένο στούς ἐθνοκηφῆνες πού, ἔχουν κανονίσει τήν ζωή τους ἔτσι, οὔτως ὥστε – βρέξει λιάσει – νά τρῶνε μέ δεκαεπτά μασέλες ἀπό τήν πλάτη τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, νά τόν κατακλέβουν (φορολογία τό λένε αὐτοί) καί νά ζοῦν εἰς βἀρος του, ἐγκληματώντας (αὐτοκτονίες καί θάνατοι ἀπό τήν πείνα καί τό κρύο).

Μινώταυρος

Γιαγιά δουλεύει σε μπαρ για να ταΐσει τα εγγόνια της

Στην ηλικία των 63 ετών αναγκάστηκε να δουλεύει νύχτα για να μεγαλώσει τα εγγόνια της. Ο λόγος Συνέχεια

Στὴν ντόπα τὸ ῥίξαμε!!!

 

Ὅλοι μας! Μὰ ὅλοι μας!!!

Ἤμουν λοιπὸν μὲ ἕναν ἀνεψιό μου, μόλις 18 ἐτῶν, ἐχθές, καὶ συζητούσαμε γιὰ τὶς κινήσεις ποὺ θέλει, ἤ ποὺ πρέπει νὰ κάνῃ, πρὸ κειμένου νὰ μπορέσῃ νὰ εἰσέλθῃ σὲ κάποια σχολή, ποὺ στοχεύει, διότι τὸ καλοκαίρι ποὺ μᾶς πέρασε ἀπέτυχε παταγωδῶς στὶς Πανελλαδικὲς ἐξετάσεις. 
Μεταξὺ τῶν πολλῶν ποὺ μοῦ περιέγραψε, ἦταν καὶ ἡ ξεκάθαρη εἰρωνία τῶν καθηγητῶν τοῦ ἐξεταστικοῦ κέντρου, ὅταν τοὺς ἐδήλωσε πὼς διάβασε μὲν πάρα πολύ, ἀλλὰ μόνον τὰ ὅσα τὰ σχολικά του βιβλία ἐμπεριεῖχαν. Δὲν πῆγε σὲ φροντιστήριο, Συνέχεια