Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

Προσημαίνω ὅτι τὸ ἀκόλουθο κείμενο δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὸ θεατρικὸ ἔργο τοῦ Δ. Ψαθᾶ «Ξύπνα Βασίλη», ὅπου ἀκούεται ἡ φράση «ἄσπρα κοράκια, μαῦρα κοράκια» (ὁ Ἀριστοτέλης μνημονεύει καὶ λευκὸ εἶδος κόρακα). Στὸ κείμενο γίνονται διασαφήσεις καὶ ἐπεξηγήσεις λέξεων, οἱ ὁποῖες παράγονται ἀπὸ τὸ κόραξ.

1. Ὁ κόραξ δὲν ἀπαντᾶται στὸν Ὅμηρο ὡς πτηνὸ ἀλλὰ ὡς περιφραστικὴ τοπωνυμία τῆς Ἰθάκης «Κόρακος Πέτρη» (ν408), ἡ ὁποία ὀφείλει τὴ γενεσιουργὸ αἰτία στὸ ὁμώνυμο πτηνό, τὸ ὁποῖο ἐνδιαιτᾶτο ἐπὶ πέτρας πάνω σὲ λόφο. Τέτοιες τοπωνυμίες, μάλιστα συχνότατες, ὑφίστανται καὶ σήμερα σὲ πολλὰ μέρη τῆς Ἑλλάδας, ὅπως Κορακόπετρα, Κορακόλιθος> Καρακόλιθο. Συνέχεια →

 

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

 

 

Α. ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ:

    Ὁ γεωργικὸς βίος στὰ ὁμηρικὰ χρόνια εἶναι ἀρκούντως ἀνεπτυγμένος, καθὼς γίνεται φανερὴ  ἀπὸ τὰ ἐργαλεῖα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνταν καὶ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ σήμερα μὲ τὶς ἴδιες σχεδὸν λέξεις.

    Ἡ ἄρουρα, πέραν τῶν ἰδιαιτέρων σημασιῶν (χώρας, πατρίδας) εἶναι ὁ γεωργήσιμος τόπος καὶ ταυτίζεται μὲ τὴν ὁμόρριζη λέξη ἄροσις. Ὁ γεωργός, ἀροτήρ, ὀργώνει/καλιεργεῖ, ἀροῖ τὴν ἄρουρα, μὲ τὸ ἀλέτρι, τὸ ἄροτρον, τὸ ὁποῖο περιγράφεται συμπαγές, πηκτόν. Τὸ ἀλέτρι σύρεται ἀπὸ μουλάρια, ἡμιόνους, καὶ βόδια, βοῦς. Οἱ ἡμίονοι παρακινοῦνται μὲ τὸ μαστίγιο, τὴν μάστιγα ἢ τὴν ἱμάσθη (= δερμάτινος ἱμάντας), καὶ τὰ βόδια μὲ τὴ βουκέντρα, τὴν βουπλῆγα, ἡ ὁποία εἶναι μία μακρὰ ῥάβδος καταλήγουσα σὲ σιδερένια αἰχμή, τὴν ἀκωκή. Συνέχεια →

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

 

 

A. Γιὰ τὸ ἔτυμο τῆς λέξης οἰωνὸς ὑπάρχουν δύο ἀπόψεις: Κατὰ τὴν πρώτη καὶ συνήθη παράγεται ἀπὸ τὸ οἶος= μόνος {παράβαλε τὸ υἱός> υἱωνός= ὁ γιὸς τοῦ γιοῦ, ὁ ἐγγονός, καὶ τὸ κοινός> κοινωνός} καὶ σημαίνει τὸ μονῆρες πτηνὸ κατ’ ἀντιδιαστολὴ πρὸς τὰ συναγελαζόμενα καὶ κοινωνικῶς συμβιοῦντα. Κατὰ τὴ δεύτερη τῶν νεωτέρων γλωσσολόγων τὸ ἔτυμο ἀνευρίσκεται στὴ ρίζα vis> avis (=πτηνό, λατινιστί)> οFι-ωνός.

    Ἡ ἀρχικὴ σημασία τῆς λέξης ἦταν πτηνό, καὶ ἰδιαίτερα κάθε μεγάλο καὶ σαρκοφάγο, τὸ ὄρνιο, ὅπως λέμε σήμερα. Τέτοια πτηνὰ εἶναι τὰ εἴδη τῶν ἀετῶν, τῶν γυπῶν καὶ τῶν ἱεράκων. Συνέχεια →