Εἶναι περίεργο τὸ νὰ διαβιοῦμε σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ ὅλα τὰ σκιάζει ἠ φοβέρα, ἡ παραπληροφόρησις καὶ τὸ ψέμμα.
Εἶναι τόσα πολλὰ αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ ἀμφισβητήσουμε, ποὺ τελικῶς παραμένουμε, τὶς περισσότερες φορές, ἀδρανεῖς καὶ μουδιασμένοι, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ φιλτράρουμε τὶς πληροφορίες ποὺ μᾶς παρουσιάζονται. Κι ἐπεὶ δὴ αὐτὲς οἱ πληροφορίες, κατὰ μεγάλο μέρος, διαθέτουν ἰσχυρὰ στοιχεῖα προπαγάνδας, καταλήγουμε ἤ ὡς ἀρνητὲς ἤ ὡς …συλλέκτες/συσκευὲς ἀποθηκεύσεως περιττῶν πληροφοριῶν.
Ἡ πραγματική μας ἀνάγκη ὅμως εἶναι τὸ νὰ καταφέρουμε νὰ καθάρουμε αὐτὲς τὶς πληροφορίες καὶ νὰ μπορέσουμε νὰ κατανοήσουμε καὶ τὸ τί ἀκριβῶς συμβαίνει, ἀλλὰ κυρίως τὸ ποῦ θέλουν νὰ μᾶς ὁδηγήσουν. Συνέχεια
Μία διαρκὴς καὶ ἄνευ κόπου ἐπιλογὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ δημιρουργία ἐνὸς ἑαυτοῦ ποὺ ΕΜΕΙΣ θέλουμε καὶ χρειαζόμαστε.
Ἡ λαϊκὴ σοφία μᾶς λέει πὼς στὴν ἀνάγκη μας θὰ σπεύσουν πρῶτα οἱ γείτονες καὶ μετὰ οἱ δικοί μας. Κι αὐτὸ διότι μόνον οἱ γείτονες διαβιοῦν κοντά μας, μᾶς ἀκοῦν καὶ μᾶς βλέπουν.
Μοιάζει ὁ κόσμος σὰν κάτι νέο… Πρωτόγνωρο…
Κι ὄχι μόνον ὅσα σὲ βαραίνουν ἢ θεωρεῖς περιττά…