Εἶμαι κι ἐγὼ σὲ αὐτὸν τὸν πόλεμο στρατιώτης…!!!

Εἶσαι κι ἐσύ…
Εἴμαστε ὅλοι μας στρατιῶτες!!!
Κι ὅσο πιὸ γρήγορα τὸ συνειδητοποιήσουμε, τόσο πιὸ γρήγορα θὰ φθάσουμε στὸν στόχο μας!!! Συνέχεια →

Πολὺ …«λάσκα τὰ λουριά» μᾶς ἄφησαν!!!

Κι ἔφθασε ἡ στιγμὴ νὰ μᾶς τὰ …μαζέψουν!!!
Καὶ τὸ …ἐννοοῦν!!!
Καὶ θὰ τὸ κάνουν…!!!

Ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν ὁ ἄνθρωπος, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς ὑφηλίου, δοῦλος ἦταν.
Καὶ μάλιστα δοῦλος δίχως ἐπίγνωσιν αὐτῆς τῆς δουλείας…
Τὰ τελευταία χρόνια, ἀπὸ τότε δῆλα δὴ ποὺ ὁ …«πολιτισμός τους Συνέχεια →

Ἕνα σκασμένο μπαλόνι…

Δύο παιδάκια ἔπαιζαν μὲ ἕνα μπαλόνι, ποὺ προηγουμένως εἶχαν γεμίση μὲ νερό.
Τὰ παρατηροῦσα ἀφηρημένη…
Κάποιαν στιγμὴ τὸ μπαλόνι ἔπεσε κάτω κι ἔσκασε…
Τὰ παιδάκια τὸ παράτησαν ἐκεῖ… Ἡ μητέρα τους καὶ ὁ πατέρας τους δὲν εἶπαν καὶ δὲν ἔκαναν κάτι, γιὰ νὰ τὸ μαζέψουν…
Τὰ παιδάκια ἔφυγαν…
Ἔμεινα, ἀκόμη ἀφηρημένη, νὰ κυττῷ ἐκεῖνο τὸ μπαλόνι. Συνέχεια →

Κάποιαν στιγμὴ ΔΕΝ θὰ ὑπάρχη κάτι ποὺ θὰ φοβᾶμαι μὴ τὸ χάσω…

Ἡ οἰκονομικὴ ζημία λόγῳ τῆς ὁποίας καλοῦμαι νὰ πληρώνω ἐφ’ ὅρου ζωῆς τὴν νύφη
ἐγὼ καὶ τὰ παιδιά μου,
εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς μαλακισμένης πολιτικῆς τοῦ κάθε πούστη ποὺ ἀνέλαβε τὴν ἐξουσία.

Συνέχεια →

Μὴν ἀσχολεῖσαι… Καθαρίζει ὁ …θεὸς γιὰ πάρτη σου!!!

Τὸ ...φαίνεσθαι μᾶς μάρανε!!! Τρομάρα μας!!!

Τὸ …φαίνεσθαι μᾶς ἐμάρανε!!!
Τρομάρα μας!!!

Δέν σᾶς ἀρέσει ὁ τίτλος; Προσβάλλει τά θεῖα τά ὅσια καί τά ἱερά μας;
Σοβαρά; Καί πότε τά σεβαστήκαμε ἐμεῖς, ὡς κοινωνία, αὐτά τά ὅσια, τά ἱερά καί τά θεῖα, γιά νά φροντίσω κι ἐγώ, μὲ τὴν σειρά μου, νά τά προασπίζομαι; Συνέχεια →