Πολλὲς φορές, ἀμέτρητες ἴσως, ἔχω …«σκοτωθεῖ» μὲ πολλούς, γνωστοὺς καὶ φίλους, γιὰ τὸν χαρακτηρισμὸ «πρόβατα» ποὺ ἀποδίδουν στοὺς συνανθρώπους μας.
Τὸν θεωρῶ τοὐλάχιστον ἀπάνθρωπο καὶ ἀπαξιωτικό, αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμό, ἰδίως ἐὰν συνειδητοποιήσουμε πὼς ΟΛΟΙ μας ἀπὸ τὴν ἴδια …μήτρα προερχόμεθα, στὴν ἴδια κοινωνία διαβιοῦμε καὶ πλήν, ἐλαχίστων ἴσως ἐξαιρέσεων, ΟΛΟΙ μας ἔχουμε ἐκπαιδευθεῖ ἀπὸ τὸ ἴδιο σύστημα ἀ-παιδείας, τὰ ἴδια πρότυπα καὶ κουβαλᾶμε τὶς ἴδιες καταβολές.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Οἱ Ἔρωτες στὰ πόδια τῆς Ὀμορφιᾶς…
«Οὐρανία, πολυτραγουδισμένη Ἀφροδίτη, […], Μητέρα τῶν Ἐρώτων…»
(Ἀπὸ τοὺς Ὀρφικοὺς Ὕμνους) Συνέχεια
Ἡ ἀφοσίωσις.
Ἤξερα κάποτε ἕναν ἄνθρωπο ποὺ εἶχε σοβαρὴ σχέση γιὰ παρὰ πολλὰ χρόνια μὲ δύο γυναῖκες ταυτόχρονα.
Ἡ μιὴ ἦταν ἡ γυναῖκα του.
Δὲν ἤθελε νὰ ἀφήσῃι καμμιὰ ἀπὸ τὶς δύο…
Σὰν ἡ παρουσία τῆς μιᾶς νὰ δημιουργοῦσε τὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν ὑπάρξῃ τῆς ἄλλης. Συνέχεια
Ἀπὸ …μέσα πάλι θὰ ξεκινήσῃ…
Μέσα στὸν κάθε ἄνθρωπο ὑπάρχει ἔνας τόπος μυστικός, ποὺ ἐκεῖ ζεῖ ὁλομόναχος καὶ ἀνανεώνει τὶς πηγές του, ποὺ δὲν στερεύουν ποτέ…
Κι ἂν τὸ πάθος λείψῃ, ἐκεῖ μέσα θὰ πρέπη νὰ ἀνάψῃ τὴν φλόγα πρῶτα. Συνέχεια
Σχέσεις στηριζόμενες στὸν φόβο τῆς μοναξιᾶς…
Ἡ ἐπικοινωνία ἔχει σταματήσει.
Ἔχουμε σταματήσει νὰ μιλᾶμε πιὰ μεταξύ μας…
Μιλᾶμε στὸν ἄλλον ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν ἄλλον.
Ἐχουμε ξεχάσει πῶς νὰ πλησιάζουμε τοὺς ἀνθρώπους.
Εἴμαστε σὰν παράλληλες γραμμές, ποὺ τρέχουν δίπλα δίπλα, μὰ δὲν συναντῶνται ποτέ. Συνέχεια
Ἀκόμη δὲν ξεχνῶ….
Καὶ οὔτε μπορῶ νὰ ξεχάσω…
Ὅσα χρόνια κι ἐὰν περάσουν… Ὅσες ψευτιὲς κι ἐὰν ἀκούσουμε…
Ὅσα ἀναπάντητα ἐρωτήματα κι ἐὰν παραμένουν ἀναπάντητα…