Σχέσεις στηριζόμενες στὸν φόβο τῆς μοναξιᾶς…

Σχέσεις στηριζόμενες στὸν φόβο τῆς μοναξιᾶς... Ἡ ἐπικοινωνία ἔχει σταματήσει.
Ἔχουμε σταματήσει νὰ μιλᾶμε πιὰ μεταξύ μας…
Μιλᾶμε στὸν ἄλλον ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν ἄλλον.
Ἐχουμε ξεχάσει πῶς νὰ πλησιάζουμε τοὺς ἀνθρώπους.
Εἴμαστε σὰν παράλληλες γραμμές, ποὺ τρέχουν δίπλα δίπλα, μὰ δὲν συναντῶνται ποτέ.
Συνέχεια →

Ἀκόμη δὲν ξεχνῶ….

Καὶ οὔτε μπορῶ νὰ ξεχάσω…
Ὅσα χρόνια κι ἐὰν περάσουν… Ὅσες ψευτιὲς κι ἐὰν ἀκούσουμε…
Ὅσα ἀναπάντητα ἐρωτήματα κι ἐὰν παραμένουν ἀναπάντητα…

Συνέχεια →

Αὐτὴ ἡ Προδοσία ΔΕΝ θὰ μείνη ἀτιμώρητη!!!

Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ τὶ λέγουν, κάνουν, ὑπογράφουν, ὑπόσχονται, σχεδιάζουν, δεσμεύονται πὼς θὰ πράξουν τὰ ἀνθελλήνιστα καθάρματα, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν συμμορία τῶν 300. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἐδῶ καὶ χρόνια, μόνον νὰ διασκεδάζω μπορῶ μὲ τὰ ψέμματά τους καὶ τὶς σαχλαμάρες τους. Ἀδυνατοῦν νὰ μὲ παρασύρουν στὸ ψέμμα τους…
Γιὰ νὰ τὰ πάρῃ κάποιος στὰ σοβαρά, αὐτὰ τὰ μαριονετοϊδῆ κατασκευάσματα, εἶναι κάπως …παράλογον, ἰδίως γιὰ ὅλους αὐτοὺς ποὺ πλέον ἀντιλαμβάνονται, σιγὰ σιγά, τὸ τὶ σημαίνει Ἑλλάς, τὸ ποιὸ εἶναι τὸ ἀτομικό τους χρέος καὶ τὸ ποιὸν ἀγῶνα ὀφείλουν νὰ δόσουν. Συνέχεια →

Κρᾶτα ΜΟΝΟΝ τὰ καλά…

Οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις εἶναι δύσκολες.
Στὴν ἐποχή μας ὅλα φιλτράρονται καὶ πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς τὶς σχέσεις ἀκυρώνονται.

Ὅμως…
Καλοὶ καὶ κακοὶ εἴμαστε ὅλοι μας.
Ἄλλοτε ἐπιτρέπουμε στὸν καλό μας ἑαυτὸ νὰ ἐκφρασθῇ κι ἄλλοτε γινόμαστε, ἀπὸ λίγο, ἔως πολύ, …καθαρματάκια. Συνέχεια →

Νὰ τολμᾶμε…!!!

Νὰ τολμᾶμε νὰ ἀφαιθοῦμε στὴν ζωή. Στὶς χαρές της καὶ τὶς λύπες της…
Νὰ τολμᾶμε νὰ ἐρωτευθοῦμε. Νὰ πονέσουμε καὶ νὰ ἀπολαύσουμε…
Νὰ τολμᾶμε νὰ ποῦμε ΟΧΙ ὅταν κάτι δὲν μᾶς ἀρέσῃ…
Νὰ τολμᾶμε νὰ τραγουδήσουμε, ὅταν αἰσθανόμεθα τὴν ἀνάγκη… Συνέχεια →

Κι ἐκεῖ στὸ βάθος ἁπλῶς δές…

Ὑπάρχει πάντα ἡ λύσις τοῦ κάθε προβλήματος !!!
Εἶναι ἐκείνη ἡ λύσις ποὺ οὐδέποτε φανταζόμασταν..  Ἦταν πάντα ἐμπρός μας, ἀλλὰ τὴν ἔκρυβαν οἱ σκιὲς τοῦ φόβου… Κι ὁ ἴδιος ὁ φόβος ἴσως. Συνέχεια →