Ὁ δρόμος γιὰ τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία εἶναι κατασκευασμένος μὲ αὐτογνωσία, δράση, ἐξέλιξη, καὶ σεβασμὸ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους γύρω μας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Συγκρούσεις…
Πολλὲς φορὲς γύρω μας οἱ ἄνθρωποι, γιὰ τοὺς δικούς τους λόγους, συγκρούονται ἐντόνως.
Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις καλούμεθα, κάποιες φορές, νὰ λάβουμε θέσιν ἤ νὰ ἐκφέρουμε ἄποψιν.
Καλὸ εἶναι νὰ μὴν τὸ κάνουμε.
Ἰδίως ἐὰν αὐτὲς οἱ συγκρούσεις συμβαίνουν ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἐκτιμοῦμε ἤ ἀγαποῦμε ἤ σεβόμεθα. Συνέχεια
Τὸ καταφύγιο …φιλία!!!
Γιὰ τοὺς φίλους μου…
Ὅταν ἡ καρδιά μας τουρτουρίζει, στὴν φιλία ἀκουμπᾶμε τὶς σκέψεις μας καὶ τὰ συναισθήματά μας, στὴν ζεστὴ τρυφερότητά της, χωρὶς νὰ διακρίνουμε τίποτα ἔξω, χωρὶς νὰ θέλουμε νὰ ὑπερασπισθοῦμε τὸν ἑαυτό μας, ἀπὸ αὐτὸ τὸ θαῦμα τῆς ἀποδοχῆς, Συνέχεια
Ἄς πιάσουμε καὶ μία …τσάπα σιγὰ σιγά…
Τώρα λοιπὸν ποὺ φθάνουμε, σιγὰ σιγά, στὸ ζητούμενον*, ἄς πιάσουμε σιγὰ σιγὰ καὶ τὴν τσάπα.
Ναί, ἐκείνην ποὺ ἔκρυβε πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα τῆς ἀποθήκης ὁ παπποῦς μας.
Ναί, ἐκείνης ποὺ τὸ στειλιάρι σάπισε ἀπὸ τὴν λησμονιά.
Ναί, ἐκείνην ποὺ ἀφήσαμε στὴν ἀποθήκη τοῦ χωριοῦ, ὅταν πέθανε κι ὁ παπποῦς καὶ ἑρήμωσαν ὅλα.
Ἀκόμη βλέπω, δυστυχῶς μας, πολλοὺς νέους ἀνθρώπους στὰ καφενεῖα.
Τοὺς βλέπω πρωΐ, τὴν ὥρα ποὺ ἄλλοι ἀναζητοῦν ἕνα μεροκάματο, νὰ παίζουν μὲ τὰ τελευταῖας τεχνολογίας κινητά τους καὶ νὰ συμπεριφέρονται σὰν νὰ ἔχουν ὅλα καλῶς στὴν χώρα καὶ στὶς ζωές μας.
Κι ἐὰν πιάσῃ κάποιος κουβέντα μαζύ τους, σοῦ λέν: ἀνεργία… Ἀνεργία… Συνέχεια
Ὕβρεως κατάῤῤευσις…
Σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα.
Συμβαίνει ἤδη κι ἐκεῖ μόνον ὀφείλουμε διαρκῶς νὰ ἐστιάζουμε. Διότι δουλειά μας πλέον εἶναι νὰ κλείσουμε ὁριστικῶς αὐτὸν τὸν κύκλο τῆς παραζάλης καὶ νὰ θέσουμε τὰ ἀναγκαία καὶ γερὰ θεμέλια, γιὰ νὰ ἐπαναδομηθῇ ὀ κόσμος μας ἀπὸ τὴν ἀρχή. Συνέχεια
Ἀνακυκλώσιμοι καὶ «ἐλπίζοντες» ψηφοφόροι…
Συζητῶ συχνὰ μὲ πολλῶν …«ἰδεολογιῶν» ψηφοφόρους.
Ἀκούω, ὅπως ὅλοι μας, γιὰ τὴν συμπάθεια, ἤ τὴν ἀντιπάθεια, ποὺ τρέφουν πολλοὶ γιὰ πολλούς. Συνήθως, τώρα πιά, διασκεδάζω μὲ τὰ λεγόμενά τους, καθὼς καὶ μὲ τὶς ..καμένες τους ἐλπίδες. Ὄχι φυσικὰ διότι τρέφω κάποιου εἴδους σαδισμό, ἀλλὰ διότι ἔχω ἐδῶ καὶ χρόνια συνειδητοποιήσει πὼς ἐὰν δὲν περάσουμε ἀπὸ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς χρωματοκομματικὲς κυβέρνήσεις, σὰν κοινωνίες, μυαλὸ δὲν θὰ βάλουμε. Συνέχεια