Ἡ ζωή μας, ὅσο βαρὺ κι ἐὰν ἀκούγεται, δὲν εἶναι γιὰ νὰ τὴν λαμβάνουμε στὰ …σοβαρά.
Κι ἐξηγοῦμαι…
Τὸ νὰ βλέπῳ τὴν ζωή μου νὰ κυλᾷ, ἔτσι, δίχως νόημα, ἐπεὶ δὴ τὰ προβλήματα μὲ πνίγουν, δὲν ἀποτελεῖ λύσιν τῶν προβλημάτων μου. Τὸ νὰ μπορῷ ὅμως νὰ χαμογελῷ, διαρκῶς, μέσα στὶς δυσκολίες, ἀναγνωρίζοντας πὼς «δυσκολία εἶναι καὶ θὰ περάση», μοῦ δίδει τὴν δυνατότητα νὰ μπορῷ νὰ μὲ θεωρῷ πιὸ δυνατὸ ἀπὸ τὸ ἐμπόδιο καὶ πιὸ ἱκανὸ γιὰ νὰ τὸ ξεπεράσῳ. Συνέχεια


ΠΟΥΘΕΝΑ!!!
Μ ἀρέσει ἡ ζωή!!!
Οἱ ἄλλοι, οἱ πονηροί, οἱ βολεμένοι, οἱ παρτάκηδες, οἱ πράκτορες καὶ οἱ ἐθελόδουλοι λεηλατοῦσαν τὴν χώρα, τὶς ζωές μας καὶ τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας. Κι ἀν τὶ τὸ …τέρας «ἀντιληπτικότητος» νὰ συνειδητοποιήσῃ ΚΑΙ τὴν δική του εὐθύνη, ἀναζητοῦσε τρόπους νὰ ξεφύγῃ καὶ νὰ τὶς ἐναποθέσῃ στὶς πλάτες τῶν ἄλλων… Τῶν ἄλλων ὅμως ποὺ αὐτὸς χειροκροτοῦσε κάποτε καὶ ὑπεστήριζε καὶ ψήφιζε… (Καὶ οὐδέποτε ἔπαψε νὰ τοὺς περιτριγυρίζῃ…!!!).