Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας…
που μας κάνουν ευτυχισμένους…
απ΄ την απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας…
Κάποιους τους έχουμε σε όλη την διαδρομή στο πλάι μας…
βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνούν…
ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων μας…
Ίσως κάθε φύλλο ενός δένδρου χαρακτηρίζει τους φίλους μας…
Ὁ φίλος (μας πιά) Δημητρᾶκος γράφει γιὰ τὴν ἀγωνία:
«ἀγών, ἄμιλλα, γυμναστικὴ ἄσκησις, ἰσχυρὰ ψυχικὴ διέγερσις, ἀδημονία, (πάλη, ἀπεγνωσμένη προσπάθεια, ὐστάτη ἀγωνιώδης πάλη πρὸς τὸν θάνατον, ψυχομαχητόν, νεοελληνικά)».
Πιὸ κάτω ὅμως διαβάζουμε γιὰ ἕνα ἔντομον, ποὺ λέγεται …ἀγώνια!!! (Νεοελληνικὸν κι αὐτό!!!)
Κι ἀκόμη παρακάτω διαβάζουμε γιὰ τὸ ἀγωνίζομαι:
«διεξάγω ἀγῶνα, ἀμιλλῶμαι περὶ βραβείου, διαγωνίζομαι, συζητῶ ἐριστικῶς, φέρω σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα, μάχομαι, πολεμῶ, καταβάλλω σκληρὰς ἤ ἐπικινδύνους προσπαθείας, παλαίω, ἀγωνιῶ». Συνέχεια
Τί θά ἔκανες; Ἔχεις σκεφθεῖ; Ἔχεις ἀναρωτηθεῖ;
Διότι ΟΛΟΙ μας γνωρίζουμε καλλίτερα ἀπὸ τὸν κάθε ἄλλον τὸ τὶ πρέπει νὰ κάνουμε, ἀλλὰ στὴν πράξιν, στὸ διὰ ταὔτα, ΟΛΟΙ σηκώνουμε τὰ χέρια ψηλά!!! Συνέχεια
Μπορεῖ οἱ ἐπιθυμίες νὰ μὴν ἔχουν τελειωμό, ἐν τούτοις ὅταν κάποιος πραγματοποιῇ τὶς ἀπλὲς καθημερινὲς ἐπιθυμίες του, ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ ἐπιθυμήσῃ μιὰ ἀνωτέρα ζωή.
Συνέχεια
Σπουδαία ὑπόθεσις νὰ σὲ «σπρώχνουν» ὅλοι γιὰ νὰ καταφέρουν νὰ κουκουλώσουν τὶς βρωμιές τους πίσω σου.
Κοροϊδάρα πρώτου μεγέθους ὅποιος λειτουργεῖ προβατοποιημένα καὶ τελικῶς ἐγκληματικά, καὶ κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος, γενικότερα, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς κοινωνίας του καὶ τῆς Πατρῖδος του εἰδικότερα. Ἀκόμη κι ἐὰν θὰ ἔχῃ πρόσκαιρα ὀφέλη, μακροπρόθεσμα τὰ ἐγκλήματά του θὰ πληρωθοῦν κανονικότατα. Συνέχεια
Ναί, γνωρίζω πὼς καθημερινῶς δυσκολεύουν τὰ πάντα γύρω μας.
Ναί, ἀντιλαμβάνομαι πὼς ἡ ἀπελπισία, σὲ κάποιες περιπτώσεις συνανθρώπων μας, εἶναι πολὺ ἔντονη.
Ναί, σέβομαι κάθε φόβο ἤ ἀνασφάλεια ποὺ ἔχει ἐκφραστεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια…
Μὰ ΔΕΝ μποροῦμε καὶ ΟΥΤΕ μᾶς πρέπει νὰ παραμένουμε ἐγκλωβισμένοι σὲ στενότητες.
Ἡ Φύσις μας εἶναι τέτοια ποὺ ἀεὶ παῖδες ἐσμέν. Συνέχεια
