Σήμερα, εἰδικῶς λόγῳ τῆς ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ γενικῶς λόγῳ διαφόρων ἄλλων συγκυριῶν, θὰ σταθῶ στὴν φράσι ποὺ φέρεται νὰ λέῃ ὁ Κολοκοτρώνης στὸ παρακάτω ἀπόσπασμα τῆς γνωστῆς ταινίας.
Ὄχι διότι οἱ Ἕλληνες, οἱ πραγματικοί, ἀπέφυγαν σὲ ὁποιανδήποτε φάσι τῆς ἱστορίας τὶς μᾶχες ποὺ τοὺς ἀναλογοῦσαν. Αὐτοὶ πάντα ἐκεῖ ἦταν, πολεμοῦσαν, νικοῦσαν ἤ πέθαιναν… Οὔτε φοβήθηκαν πολλαπλασίους ἐχθρούς… ὅπου κι ἐὰν τοὺς συνήντησαν….
Σήμερα θὰ καταπιαστῶ μόνον μὲ αὐτούς, πολλοὺς ἤ λίγους, ποὺ χρειάζονταν πάντα κάποιον γιὰ νὰ τοὺς σπρώξῃ, νὰ τοὺς κινητοποιήσῃ ἤ νὰ τοὺς πετάξῃ στὴν μάχη.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τώρα ποὺ θὰ γυρίσῃ, θὰ τοὺς γ@μήσῃ…
Τὸ εἶπε, διὰ χειρὸς Καλογεροπούλου καὶ διὰ στόματος Παπακωνσταντίνου.
Τὸ εἶπε καὶ λίγες στιγμὲς πρὶν φύγει…
Ἀλλὰ κι ἔτσι νὰ μὴν τὸ ἔλεγε, τώρα ποὺ ξεκίνησε, διότι ξεκίνησε, κι ἔρχεται, καὶ στέλνει μηνύματα σὲ παλληκάρια καὶ κοπελιές, θὰ μᾶς τὰ πῇ ὁ ἴδιος…
Συνέχεια
Δὲν ἦσαν ἄνθρωποι. Θεοὶ ἦσαν!
Ἀπὸ μικρὸ παιδάκι ἐλάτρευα τὸ νὰ μελετῶ τὶς βιογραφίες τῶν ἡρώων τῆς Ἐπαναστάσεως.
Μὲ ἐμάγευαν.
Ἤμουν ὅμως καὶ τυχερή.
Λίγο ὁ δάσκαλός μου, ποὺ ἐπίσης τοὺς ἐλάτρευε…
Λίγο ὁ Τάκης Λάππας, ποὺ ἔγραψε εἰδικῶς γιὰ παιδιά, τὶς βιογραφίες τῶν ἡρώων μας….
Θέλει καί πολύ; Δὲν θέλει…
Μαγεύεσαι…
Θυμᾶμαι, παιδάκι ἀκόμη, ἤμουν δὲν ἤμουν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐδιάβασα τὴν βιογραφία τοῦ Μάρκου Μπότσαρη. Συγκλονίσθηκα. Δὲν ἐγνώριζα (ἀκόμη) κάτι γιὰ τὸ Μεσολόγγι… Ἔως τότε.
Κι ἀπό ποῦ νά πιάσω τό κουβάρι γιά νά μάθω; Ἀφῆστε δὲ ποὺ δὲν ζοῦσα στὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ προμηθευθῶ Συνέχεια
Χρόνια καλὰ Ἕλληνες! Καλὴν Λευτεριά!
Καλὴν λευτεριὰ νὰ ἔχουμε.
Καλὸν ἀγώνα.
Καὶ …καλὸ βόλι…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς θὰ νικήσουμε…
Συνέχεια
Τώρα θά ἀρχίσουν νά πληρώνουν οἱ ἔχοντες;
Ἔλα καλέ; Τί μᾶς νοιάζει ἐμᾶς ἐάν θά «κουρέψουν» καταθέσεις ἄνω τῶν 100.000 εὐρώ; Δικά μας εἶναι;
Ἄλλως τε, γιὰ νὰ ἔχῃ κάποιος περισσότερα ἀπὸ 100.000 εὐρὼ τὴν σήμερον ἡμέρα, ἔχει καὶ τὸν τρόπο του. Δῆλα δὴ δὲν εἶναι σὰν κι ἐμᾶς, μεροδούλι μεροφάι…. Δῆλα δὴ ἴσως καὶ νὰ μὴν εἶναι τόσο …καθαρός!!!
Σωστά;
Κι ἐάν, ἐὰν λέω, ὑπάρχῃ μόνον ἕνας, μόνον ἔνας, πού αὐτά τά χρήματα τά κέρδισε μέ τό μυαλό του καί μέ τόν κόπο του; Ἐάν δέν ἐπάτησε ἐπί πτωμάτων γιά νά τά μαζέψῃ; Ἐάν ἦταν περισσότερο ἠθικός καί δίκαιος ἀπό ἐσέναν κι ἀπό ἐμέναν; Αὐτός γιατί νά πληρώσῃ τίς ἀτιμίες τῶν ὑπολοίπων;
Ἠθικὰ διδάγματα ἀπὸ τὸν …Καραγκιόζη!
Πάει λοιπὸν μίαν φορὰ ὁ Καραγκιόζης στὸν πασσᾶ παραπονούμενος, διότι ἡ καλύβα του ἦταν μικρή, τὰ παιδιά του πολλὰ καὶ ἡ Ἀγλαΐα διπλασία ἀπὸ ὅταν τὴν ἐγνώρισε, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ χωροῦν ἐκεῖ μέσα.
ᾙτήθη λοιπὸν ὁ φουκαρὰς μεγαλυτέρα καλύβα.
«Πήγαινε», ἀπαντᾷ ὁ πασσᾶς, «κι ἀπὸ αὔριο θὰ σὲ τακτοποιήσω».
Φεύγει ὁ Καραγκιόζης καὶ ἐπιστρέφει ἱκανοποιημένος στὸ καλύβι.