Εἶδες ὁ Λαλάκης; Ὁ Λαλάκης καὶ ἡ παρέα του;
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Ej9-iVcQIxY&feature=player_embedded#at=21]
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ὁ ὑποψήφιος!
Τώρα ποὺ φεύγει ὁ ΓΑΠ τρέχοντας, ποιός θὰ ἀναλάβῃ στὴν θέσι του; Ἢ μᾶλλον ποιοί;
Ἔχουμε πολλὰ κουδούνια νὰ κρεμάσουμε ἀκόμη πάντως! Κι ἐὰν κρίνουμε ἀπὸ τὶς δηλώσεις κάποιων (ἔως πρὸ τινός) καταπατητῶν, ποὺ σήμερα ἀλλάζουν στάσι καὶ τὸ «παίζουν» καλοὶ κι ἀγαθοί, τότε εὐλόγως καταλήγουμε στὸ συμπέρασμα πὼς ὁ ΓΑΠ φεύγει πολὺ πιὸ γρήγορα ἀπὸ ὅσο φαντάζεται! Μὰ πάρα πολὺ πιὸ γρήγορα!
Ἀπὸ πίσω βέβαια οὐρὲς οἱ κουδουνίστρες! Χρυσοχοΐδης γιὰ παράδειγμα! Ναὶ, αὐτὸς ποὺ κάποτε ἰσχυριζόταν πὼς γιὰ νὰ μπῇ ἡ Τουρκία στὴν Ε.Ε. θὰ πρέπῃ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν γενοκτονία… Ἀλλὰ μετὰ τὰ ἄλλαξε! Δὲν ταίριαζε μὲ ἕναν Συνέχεια
Καλὴν ξεκούρασιν καλέ μας ἄνθρωπε…
Ὁ καλός μας ἄνθρωπος ξεκουράστηκε…
Μία ζωὴ τρέξιμο… Μία ζωὴ κυνήγι…
Μία ζωὴ μὲ τὴν ἀνάσα κομμένη…
Καλὴν ξεκούρασι στὸν καλό μας ἄνθρωπο… Στὸν πράγματι καλό μας ἄνθρωπο…
Κάποτε, πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, σὲ ἕνα ξενοδοχεῖο ὁ καλός μας ἄνθρωπος προγευμάτιζε… Εἶχα τὴν τιμὴ Συνέχεια
Πορευόμεθα πρὸς μίαν ἐπανάστασιν;
Τὸ θεωρῶ φυσικότατον κάτι τέτοιο. Τὸ κείμενον ἀπὸ τὴν σελίδα τῆς Προεδρικῆς Δημοκρατίας πολὺ ἐνδιαφέρον. Καὶ θὰ ἔλεγα πὼς τοποθετεῖ τὰ γεγονότα στὴν σωστή τους διάστασι.
Κάποιες σκέψεις μόνον γιὰ κατάθεσι…
Θὰ ἦταν πράγματι εὐχῆς ἔργον νὰ βγοῦμε ὅλοι στοὺς δρόμους καὶ πολὺ εὔκολα (διότι εἶναι πράγματι πολὺ εὔκολο κάτι τέτοιο) νὰ ἀνατρέψουμε τὸ καθεστῶς. Οὐσιαστικῶς ὅλα τὰ καθεστῶτα αὐτοῦ τοῦ εἴδους ποὺ μᾶς ἔχουν στερήσει ἀκόμη καὶ τὸν στοιχειώδη τρόπο σκέψεως. Ὅπως κι ἐὰν ὀνομάζονται, ὅ,τι χρῶμα κομματικῆς ταὐτότητος κι ἐὰν ἔχουν φορέσῃ.
Καλὴν ἐπ-Ἀνάστασιν Ἕλληνες!
Ἡμέρες ποὺ εἶναι, εἶπα νὰ κάνω μίαν εὐχὴ σὲ ὅσους ἑορτάζουν. Ἡ εὐχὴ μου; Ὁ τίτλος. Τὸ μοιράστηκε μαζύ μου ἕνας φίλος πρὸ ἑνὸς ἔτους. Ἦταν καλὴ εὐχή. Σὲ λάθος στιγμὴ ὅμως…
Τί ζοῦμε; Καὶ πῶς ζοῦμε; Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι γύρω μας εἶναι σχεδὸν μουδιασμένοι. Κρυμμένοι μέσα στοὺς ἑαυτοὺς τους, ἀναζητοῦν ἀπὸ τοὺς ἄλλους, τοὺς ὅποιους ἄλλους, νὰ κάνουν κάτι. Ὁ,τιδήποτε! Νὰ φωνάξουν, νὰ γιουχάρουν, νὰ φτύσουν, νὰ πετάξουν παπούτσια, γιαούρτια, καφέδες, τομᾶτες καὶ κολοκυθάκια. Τώρα τελευταῖα καὶ πρᾶσα! Κάτι τέλος πάντων νὰ κάνουν οἱ ἄλλοι!
Τοὺς φάγατε!
Ἡ χαρά μου ἦταν ἀπέραντη! 
Σήμερα, τοὐλάχιστον ὅπως δείχνουν τὰ πράγματα ἔως αὐτὴν τὴν στιγμή, ἀξίζει νὰ χορεύετε ἀπὸ χαρά!
Κάποτε, τὰ παλληκάρια μας, οἱ κλέφτες μας, μετὰ ἀπὸ κάθε νικητήριο μάχη, τὸ ἔριχναν στὸν χορό.
Χορέψτε λοιπόν!
Χορέψτε γιατί τὸ δικαιοῦσθε! Τὸ κερδίσατε!