Καλλίτερα διακοπές παρά ἐπανάστασις;

Τις τελευταίες ημέρες ακούω πολλά και διαβάζω ακόμη περισσότερα για τους άχρηστους Έλληνες που έχουν γεμίσει παραλίες με στιγκάκια, ρακέτες, φραπέδες και τάβλι και αδιαφορούν για όλα. Διαβάζουν και ακούω πολλά για τους Έλληνες που νοιάζονται μονάχα για τις διακοπές τους και τίποτα άλλο. Όλοι πρόθυμα ρίχνουν κι από μια κατάρα στον Έλληνα γιατί διασκεδάζει σε μπαράκια, κάνει καμάκι και ηλιοθεραπεία.
Για καθίστε ρε μάγκες, δηλαδή τι θα προτιμούσατε;; Να έμενε σπίτι και να έπεφτε από το μπαλκόνι;; Να πάθαινε κατάθλιψη ή να ασχολείται όλη με την κυβέρνηση, το Σαμαρά, τον Στουρνάρα και τον Χάρη Θεοχάρη;;
Καλά κάνει ρε σεις ο Έλληνας και βγαίνει και διασκεδάζει. Ούτε κατάθλιψη θα πάθει ούτε θα αυτοκτονήσει κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους.
Θα μου πεις θα μπορούσε να κάνει επανάσταση. Αλήθεια, ρε μάγκες ξέρετε τι είναι η επανάσταση;; Νομίζετε ότι είναι παίρνουμε τα όπλα και βγαίνουμε στους δρόμους;; Ή νομίζετε ότι είναι οι πορείες που καπελώνονται κομματικά. Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω αλλά αυτό δεν είναι επανάσταση.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κάνουμε επανάσταση και από την παραλία. Συνέχεια

Οἱ λαοί δέν εἶναι κουμπιά σέ πίνακα ἐλέγχου!

 

Μία κεντρική τράπεζα ὃλων τῶν τραπεζῶν.. πού

κατέχει κτίρια τά ὁποῖα ὃμως χαρακτηρίζονται ὡς

ἒδαφος διεθνές… ἐπί τοῦ ὁποίου

δέν δύναται νά ἀσκήσῃ ἒλεγχο καμμία ἀστυνομική ἢ ἂλλη δύναμις..

τῆς ὁποίας ὃμως ἡ ἓδρα….

εὑρίσκεται στήν Βασιλεία τῆς Ἐλβετίας!

Στήν καρδιά τῆς Εὐρώπης!

Συνέχεια

Ἐὰν δὲν πετᾷς τὰ ἄχρηστα…

Δὲν μένει χῶρος ἐλεύθερος, κενός, γιὰ νὰ ἔλθουν τὰ νέα…
Ἐὰν δὲν πετᾶς αὐτὰ ποὺ περισσεύουν, τότε τὰ ἐπόμενα δὲν θὰ φθάσουν…
Ἐὰν δὲν ἀφήσουμε πίσω μας τὶς προσκολλήσεις μας, αὐτὲς ποὺ μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ δενόμαστε μὲ ἄψυχα ἤ μὲ τελειωμένα, οὐδέποτε θὰ καταφέρουμε νὰ ἀναπνεύσουμε ἀέρα ἐλευθερίας… Συνέχεια

Ἔχω ψηλώσει τώρα τελευταῖα!

Δὲν ξέρω πῶς γίνεται, ἀλλὰ τώρα τελευταῖα ἔχω ψηλώσει πάρα πολύ! Μὰ πάρα πάρα πολύ! 

Φυσιολογικὰ τὸ ὕψος μου ἔπαψε νὰ ἀλλάζῃ γύρω στὰ 17. Ἔμεινα στὸ 1,70 περίπου, ἕνα κανονικὸ (μὲ τὰ δικά μου δεδομένα) ὕψος. Μάλιστα, τὰ τελευταῖα χρόνια, λίγο τὰ διάφορα γεγονότα καὶ τὰ συναισθήματα ποὺ γεννοῦσαν, λίγο τὰ βάρη τῆς ζωῆς, λίγο ἡ ἡλικία ποὺ τρέχει…..Ἔνοιωθα πὼς τὸ 1,70 μειωνόταν σταδιακῶς.. Συρρίκνωσις λέγεται αὐτό ἐὰν δὲν τὸ ξέρετε. Τώρα τελευταῖα ὅμως κάτι ἔχει συμβεῖ. Ἔχω ψηλώσει πάρα πολύ! Δὲν ξέρω πῶς γίνεται καὶ πηγαίνω ἐνάντια στοὺς νόμους τῆς φύσεως… Ἀλλὰ γίνεται. Κάτι στὸ περπάτημά μου, κάτι στὸ βλέμμα μου, κάτι στὴν καθημερινότητά μου, κάτι Συνέχεια

Ἔρως ἤ Πάθος;

Χμμμ…

Ἕνα σοβαρὸ ἐρώτημα, ποὺ ἔχει τεθεῖ πολλὲς φορὲς σὲ διάφορες συζητήσεις, εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀφορᾶ στοὺς παθιασμένους ἀνθρώπους. Κατὰ βάσιν μᾶς ἀρέσουν οἱ συνάνθρωποί μας ποὺ ζοῦν μὲ πάθος κάθε του στιγμή. Τοὺς ζηλεύουμε, τοὺς θαυμάζουμε, τοὺς ἀκολουθοῦμε καὶ συχνὰ πυκνά, τοὺς ἐρωτευόμεθα!

Ἀλλά εἶναι ἡ σωστή λέξις πού τούς χαρακτηρίζει αὐτή ἤ ὄχι;

Συνέχεια

Ἕνα κι ἕνα ἴσον δύο…

Καλά, πῶς τό θέλετε; 

Ἔτσι πιστεύουμε ὅλοι μας… Ἤ τοὐλάχιστον ἔτσι θέλουμε νὰ πιστεύουμε πὼς …πιστεύουμε!
Τὸ αὐτονόητον ὅμως πλέον δὲν εἶναι καὶ τόσο …αὐτονόητον!

Προχθὲς συζητοῦσα μὲ κάποιο συγγενικό μου πρόσωπο, ποὺ ἔχει νὰ ἐργασθῇ ἐδῶ καὶ τρία χρόνια.
Λίγο οἱ πολλές του ἀποτυχημένες προσπάθειες νὰ εὕρῃ ἐργασία, λίγο ἡ διαβίωσις δίπλα σὲ μίαν σύντροφο ποὺ εἶχε μίαν Συνέχεια