(Το κείμενο απευθύνεται σε αυτούς που διατηρούν τούτες τις δύσκολες ώρες τη διαύγεια και την ψυχραιμία τους).
Για να φτιάξουμε την μετά Ελλάδα, θα χρειαστούμε τα εφόδια που αποκομίσαμε από την κουραδο-διαδικασία (διαδρομή). Κι αυτά είναι: γνώσεις/αντίληψη, φαντασία/ανοιχτό οπτικό, βάθος ψυχής/αξίες, ιδανικά.
Η παλιά Ελλάδα, του Χρυσού Αιώνα, έχει επιστρέψει -μπορούμε να αισθανθούμε τον πλούτο μέσα μας. Θα ξαναγίνει η χώρα το λίκνο του πολιτισμού. Αύριο θα εξάγουμε φιλοσοφία, τέχνη, επιστήμη. Κι αυτοί που σήμερα με τον τσαμπουκά τους θέλουν να πάρουν τα νησιά μας, την Ακρόπολη, το Αιγαίο, Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Περί Ἑλληνικότητος
Μόνο μέσα ἀπό τήν Ἑλληνικότητα θά κατορθώσουμε τό ἀκατόρθωτο. Εὐτυχῶς, δέν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος. Ἄν δέν θέλουμε νά καταστραφοῦμε, νά ἐξαφανιστοῦμε ἤ νά ἀφομοιωθοῦμε ἀπό ἕναν παγκόσμιο πολιτισμό ἤ κουλτούρα αὐτόν τόν δρόμο πρέπει νά ἐπιλέξουμε. Δύσκολο ἀλλά ὄχι ἀκατόρθωτο. Πρέπει καί μποροῦμε. Εἴμαστε ἀκόμη Ἕλληνες. Ὅσοι ἔχουμε ἀπομείνει…..
Εκείνο που η λέξη ελληνικότητα φέρνει αμέσως στο νου είναι η άμεση εμπειρία. H γλώσσα, ο τόπος και η ιστορική μνήμη, αλλά και οι τρόποι που τη χαρακτηρίζουν είναι άμεση εμπειρία. Αυτά είναι πράγματα δεδομένα, που δύσκολα περιγράφονται. Πρόκειται για ζώσες ιστορικές μορφές και για καθημερινή πρακτική. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για όλα αυτά που γενικά αντιλαμβανόμαστε ως «πολιτισμικά χαρακτηριστικά». Τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και το πολιτισμικό περιβάλλον προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις ανθρώπινες συμπεριφορές. Οι μακραίωνες εμπειρίες και παραδόσεις του Ελληνισμού μας υποχρεώνουν στη θεώρηση της πολιτισμικής πραγματικότητας ως θεμελιώδους χαρακτηριστικού του. Η κοσμοϊστορικών διαστάσεων παρουσία μας, τα επιτεύγματά μας, οι αγώνες μας, οι επιτυχίες και οι αποτυχίες μας μπορούν να γίνουν κατανοητά ως ιδιαίτερες συμπεριφορές και χαρακτήρες μέσα σε ένα κόσμο μεγάλης πολιτισμικής πολυμορφίας, όπου οι αξίες, οι παραδόσεις και οι αντιλήψεις μπορούν πάντα να αναιρεθούν από το διαφορετικό, το παράδοξο και το τυχαίο.
Όσον αφορά τη γλώσσα, Συνέχεια
Νὰ σοῦ πῶ τί θὰ γίνῃ αὔριο στὴν πλατεία;
Στὴν κάτω μεριὰ τῆς πλατείας εἶναι οἱ μέν. Στὴν ἄνω μεριὰ τῆς πλατείας οἱ δέ. Ἔξω ἀπὸ τὴν πλατεία εἶναι ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι. Σκόρπιοι, ἄσχετοι, ἀνένταχτοι, καθοδηγητές, καπελωτές, ντουντουκαδόροι…. Ὅταν μαζεύεται κόσμος, οἱ κάτω Συνέχεια
Θέλω τὸν ἥλιο μου πίσω!
Ἐκεῖ στὸ Σύνταγμα ἡ Ἑλλὰς ἀναγεννᾶται. Ἐκεῖ στὸ Σύνταγμα οἱ Ἕλληνες ξαναβρίσκουν τὸν ἑαυτό τους. Ξαναγράφουν τὴν ἱστορία τους, μὲ τὸν μοναδικό τρόπο ποὺ ἐκεῖνοι γνωρίζουν. Τὴν ἀλήθεια. Τὸ φῶς. Τὴν φυσικὴ διαδρομή πετῶντας κάθε ἐπίκτητο καὶ ἱκανὸ νὰ τους ἀλλοιώσῃ τὸ βλέμμα καὶ τὸν δρόμο.
Ποιοί ἔχουν τὴν ἀνάγκη νὰ ὁμιλοῦν στὸ «πλῆθος» σήμερα;
Ένας φίλος/συναγωνιστής έχει μια δική του ραδιοφωνική εκπομπή και μου ζήτησε να βγω στον αέρα να μιλήσω, γιατί “τα λέω πολύ ωραία”, μιλάω από καρδιάς. Του λέω, μα μόνο με τους φίλους μου Νίκο μου μπορώ να μιλήσω έτσι, αν βγω σε μικρόφωνο, επειδή το νοιώθω στημένο, δεν θα ανοίξω την καρδιά μου. Ο φίλος μου επέμεινε, πρέπει να ακούγονται τέτοιες φωνές, να μην ακούγονται μόνο αυτοί που ξέρουν τι θα πουν. Σ’ αυτό δεν μπορούσα να φέρω αντίρρηση, έχει απόλυτο δίκιο. Τότε με ρώτησε αν γνωρίζω κάποιον αγνό αγωνιστή που θα μπορούσε να μιλήσει για τα τεκταινόμενα στο Σύνταγμα. Στο μυαλό μου αμέσως ήρθε ένας λεβέντης που γνώρισα από τις πρώτες μέρες της Συνέχεια
Ἡ ἐπανάστασις ξεκίνησε;
Σήμερα στὸ Σύνταγμα δὲν ἔπεφτε καρφίτσα. Ἐὰν οἱ δυνάμεις τῆς ἀστυνομίας δὲν εἶχαν δημιουργήσει τόσα πολλὰ προβλήματα στὴν πρόσβασι, πολὺ πιθανόν ὁ κόσμος νὰ ξεπερνοῦσε σὲ ἀριθμοὺς τὸ 1.000.000, ἴσως κι 1.500.000.
Συμφώνως μὲ τὶς περιγραφὲς τῶν κρατικοδιαίτων δημοσιοκάφρων, πρέπει νὰ ἦταν μόλις 150.000. Συμφώνως ὅμως μὲ τὰ μάτια μας (καὶ τὰ φρύδια μας) πρέπει νὰ ἦταν περισσότεροι ἀπὸ 700.000. Μερικὲς φωτογραφίες ἀπὸ τὸ Hellenic Revenge μαρτυροῦν τοῦ λόγου τὸ ἀληθές.
