
Ἐπιστολὴ ἀποχωρήσεώς μου
Πρὶν ἀρκετοὺς μῆνες ξεκινήσαμε μία συλλογικὴ προσπάθεια μὲ πρωταρχικὸ στόχο τὴν ἀπεμπλοκὴ τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν μνημονίων καὶ τῶν κακόβουλων ἐκφραστῶν τοὺς, τῶν ὁποίων δὲν πάψαμε ποτὲ φυσικὰ νὰ ἐπιδιώκουμε τὴν τιμωρία τους. Αὐτὸ ὅμως, κατὰ τὴν ἐκτίμησή μου, ἐνῷ μπορεῖ νὰ σταθεῖ ὡς ἕνα πολὺ καλὸ ἔναυσμα καὶ ἀφετηρία γιὰ τὴν δημιουργία πολιτικῆς ὁμάδος μὲ συγκεκριμένες θέσεις, ρεαλιστικοὺς στόχους καὶ ὅραμα, δὲν ἀποτελεῖ ἀπὸ μόνο τοῦ ἱκανὴ συνθήκη, εἰδι11κὰ ὕστερα ἀπὸ τόσους μῆνες καὶ ἀπὸ ὅλα ὅσα μεσολάβησαν στὴν Διεθνῆ καὶ τὴν Συνέχεια


Ὁ Βενιζέλος τά ἔχει βάλει μέ τήν Χρυσῆ Αὐγή καί ὁ Σαμαρᾶς μέ τούς Ἀνεξαρτήτους Ἕλληνες. Νομίζουν ὅτι θά καρπωθοῦν τίς ψήφους τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὅταν ξαναγίνουν ἐκλογές. Γιατί δέν θά ἀργήσῃ πολύ νά πέσῃ ἡ τρικομματική-τριτοκοσμική «κυβέρνησις», πού κυβερνᾶ μέ πρᾶξεις νομοθετικοῦ περιεχομένου καί πέρνοντας ἐντολές ἀπό τό Βερολῖνο. Αὐτό κι ἄν εἶναι φασισμός.
Ἔχουμε παραφρονήσῃ ἐν τελῶς μὲ τὶς ἀνοησίες ποὺ συμβαίνουν γύρω μας. 