Στο ασανσέρ σφάζουν αρνιά, στο ρετιρέ κριάρια
και στο μεγάλο λίβινγκ ρούμ, με ρομπ ντε σαμπρ κυκλοφορούν
στον καμπινέ πάνε συχνά και στον μπιντέ καβάλα
προσεύχονται διαπασών εις το λαχείο συντακτών
Με άλλα λόγια θα στο πω κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ’ το πενήντα και μετά, μας έχουν πνίξει τα μπετά
να δεις τι σου ‘χω για μετά
Στου Στρατηγάκη την αυλή και σ’ άλλα ινστιτούτα
λέει Συνέχεια
Τούς εἴδατε; Σᾶς ἄρεσε ἡ παράστασις; Ὑποψηφιότητα γιά Ὄσκαρ ἀξίζουν. Σᾶς ἄρεσε τό θέατρο τῶν γελοίων ὑποκειμένων, ἀρχηγῶν τῶν τριῶν ἀπο-κομμάτων πού στηρίζουν τήν δοτή «κυβέρνησι» Παπαδημίου;
«Τά βρήκαμε σέ ὅλα, ἐκτός ἀπό τίς ἐπικουρικές», μᾶς εἶπαν.
Ἐξακολουθοῦν νά μᾶς ἐμπαίζουν, χυδαῖα. Μόνον ἀηδία προκαλοῦν. Τίποτα ἄλλο.
Δέν τούς πείραξε ἡ ἐκχώρησις τοῦ ἐθνικοῦ μας κράτους καί ἡ ἀνάληψις τοῦ ἐλέγχου τῆς χώρας ἀπό τά διεθνῆ ἑρπετά.
Δέν τούς πείραξε ἡ ὑπαγωγή τῆς νέας δενειακῆς συμβάσεως στό ἀγγλικό δίκαιο.
Δέν τούς πείραξε ἡ ἁρπαγή τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου τῆς χώρας……
Δέν τούς πείραξε ἡ νέα μείωσις τῶν δαπανῶν γιά τήν ἄμυνα κατά 352 ἑκατομμύρια εὐρώ.
Δέν τούς πείραξε ὁ μισθός τῶν 400 εὐρώ.
Τούς πείραξαν τά 300 ἑκατομμύρια εὐρώ τῶν ἐπικουρικῶν!!!!
Ε, νά μήν Συνέχεια
Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ
Kυκλοφορεί στο Διαδίκτυο ένα γόνιμο νομίζω, επικαιρικό ντοκουμέντο. Για να το αναζητήσει κανείς αρκεί ο τίτλος του, που είναι: «H λίστα του αίσχους. Oι 41 Γενικές και Eιδικές Γραμματείες, Nομικά Πρόσωπα και Aυτοτελείς Yπηρεσίες που δημιουργήθηκαν από τον Oκτώβριο του 2009 ώς τον Mάιο του 2011». Συνέχεια
Εἶπα σήμερα νά μήν ἀκολουθήσω τά τετριμμένα. Βαρέθηκα τήν γκρίνια, τήν οἰκονομική κρίσι, τήν κατάθλιψι, τούς τοκογλύφους, τά τσιράκια τους, τόν Δράκουλα Βενιζέλο πού μᾶς πίνει τό «αἷμα», τόν Γάπατο καί τούς γλεῖφτες του, τόν Παπαδήμ(ι)ο τόν φυτεμένο ἀπό τούς ξένους νταβατζῆδες, τό χαζοκοῦτι, τούς φίλους, τούς συγγενεῖς. Ὅλους καί ὅλα.
Προσπαθῶ νά κάνω θετικές σκέψεις. «Τσάκισα» μερικά καταΐφια ἀπό τόν Βάρσο (οἱ κατοικοῦντες στό κλεινόν ἄστυ θά τόν ἔχουν ἐπισκεφτεῖ, φαντάζομαι), τραγουδάω, ἔχω βάλει ἀκουστικά (νύχτα, γάρ) στά αὐτιά καί ἀκούω μουσική πολύ δυνατά. Ἔτσι γιά νά εὐθυμήσω λίγο, βρέ ἀδερφέ.
Κάτι, ὅμως, μέ γυρίζει πίσω στά «τετριμμένα». Κάτι δέν μπορῶ νά ξεχάσω. Κάτι δέν Συνέχεια
Τέτοιες εἰκόνες, τελευταίως, βλέπουμε πολύ συχνά. Πῶς ἀντιδρᾶμε;
Συνήθως, γυρίζουμε ἀλλοῦ τό κεφάλι γιατί μᾶς σοκάρουν. Δέν ἀντέχουμε νά βλέπουμε τόση δυστυχία. Ἐμεῖς νά περνᾶμε καλά……Ἤ ντρεπόμαστε γιατί ξέρουμε ὅτι ἔχουμε βάλει κι ἐμεῖς τό «λιθαράκι» μας στήν κατάντια αὐτοῦ τοῦ τόπου.
και μετά (αν ακόμα πιστεύεις ότι το μπορείς) άρχισε να φτιάχνεις τον κόσμο γύρω σου.
Όποιος είναι στραμμένος στους άλλους πιστεύει ότι ο κόσμος/η κοινωνία είναι προβληματική, γι’ αυτό κι εκείνος ζει χάλια. Περιμένει πρώτα να φτιάξει ο κόσμος (να διεκδικήσει το δίκιο του, να νοιάζεται για τον διπλανό του, να μην εκμεταλλεύεται, να σέβεται, να είναι δίκαιος κλπ), και μετά θα μπορέσει κι εκείνος να γίνει σωστός άνθρωπος.
(Σημείωση: για όλους τους υπόλοιπους, ο κόσμος είσαι εσύ που δεν φτιάχνεις γιατί τους περιμένεις.)
Είναι πανεύκολο να λύσω το πρόβλημα ενός ξένου, πανδύσκολο να λύσω ένα δικό μου. Γιατί.. το πρόβλημα του ξένου δεν με πονάει. Επειδή δεν με αφορά, δεν με βάλλει το πρόβλημά του, βλέπω ξεκάθαρα τι φταίει, βλέπω ξεκάθαρα και τη λύση, και του λέω εύκολα «κάνε αυτό». Και η λύση πάντα είναι πολύ απλή, αν δεν είσαι εσύ αυτός που πρέπει να το πράξει. Συνέχεια
