Ἡ ἰταλικὴ γραφειοκρατία, δίδει στήν Ἑλλάδα «ὅπλα»!

«Ὅπλα» κατὰ κάθε ἐπιδόξου καταπατητοῦ ἢ ἀμφισβητία. Ὅπως γιὰ παράδειγμα οἱ γείτονες ποὺ μέσῳ τῆς δράσεως τοῦ μεγάλου βεζύρου, ἀρχίζουν κι ἀμφισβητοῦν ἀδιαπραγμάτευτες καταστάσεις.

Βέβαια, τὸ μεγάλο πρόβλημα ξεκινᾶ καὶ καταλήγει στὶς δουλικότατές μας κυβερνήσεις. Κυριολεκτικῶς οἱ ἀπόγονοι τῆς Ψωροκώσταινας λύνουν καὶ δένουν σὲ ἕναν χῶρο ποὺ δὲν ἔχουν κανένα δικαίωμα. 

Πρὸς ὥρας ὅμως ῥίξτε μίαν ματιὰ στὶς ἰταλικὲς καταγραφές.

Πολύτιμες.

Φιλονόη.

Τα ντοκουμέντα για τις νησίδες και τους κατοίκουςΣύρνα. Στο έγγραφο με ημερομηνία 15/3/1928 των Καραμπινιέρων της Συνέχεια

Κῦττα λοιπὸν ποιὸς βαρᾶ!!!

Ποιός κουβαλάει ῥόπαλα, στειλιάρια καὶ μολότωφ; Ποιός περνᾶ μέσα ἀπὸ τοὺς «κλοιοὺς» τόσων ἀστυνομικῶν δυνάμεων καὶ ἔχει τὸ «δικαίωμα» νὰ «δημιουργῇ» ἐπεισόδια καὶ συγκρούσεις;

Ποιός εἶναι αὐτὸς ποὺ δὲν θέλει μὲ τίποτα νὰ  χάσῃ τὸ μέλι ἀπὸ τὰ δάκτυλα; Καὶ τί σχέσι ἔχει μὲ τοὺς ῥοπαλάκηδες, μπαχαλάκηδες καὶ «συνδικαλιστάκηδες»; 

Οἱ παρακάτω φωτογραφίες ἀπό τὸ ἔχω μάτια καὶ βλέπω: Συνέχεια

Ἕλληνες ἦσαν τὰ καθάρματα ποὺ ἐλήστευαν ἡλικιωμένους;

Ἐδῶ ποὺ ἔχουμε φθάσει, ὅλοι Ἕλληνες γίναμε. Βέβαια, ἐγὼ δὲν πῆρα τὴν μαγκούρα ἀκόμη γιὰ νὰ βαρῶ παπποῦδες καὶ νὰ τοὺς ἁρπάζω τὴν σύνταξι.. Εἶμαι ἐξαίρεσις… Φαντάζομαι οὔτε κι ἐσεῖς! Μᾶλλον κι ἐσεῖς ἐξαιρέσεις θὰ εἶσθε… Ἀλλὰ μᾶς προέκυψαν «νεοέλληνες» οἱ ληστές! Καὶ μάλιστα ἐκπληκτικῆς ἱκανότητος μιμήσεως τῶν Ἑλληνικῶν συνηθειῶν καὶ τοῦ ἤθους! (Ὄχι, μὴ μὲ παρεξηγεῖτε… Ἔτσι δὲν μᾶς ἀντιμετωπίζει σύσσωμος ἡ κυβέρνησις τῶν κουδουνισμένων; Γιὰ ἐτοῦτον τὸν λόγο δὲν ἔχει λυσσάξει πρὸ κειμένου νὰ ἑλληνοποιήσῃ μερικὰ ἑκατομμύρια λαθραίων, πρὸ κειμένου νὰ ἀλλάξῃ τοὺς μέσους ὅρους καὶ τὶς μέσες κοινωνικὲς συμπεριφορές;)

Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα λοιπόν, ὅταν θὰ ἀναφερόμεθα σὲ  ἐγκληματικότητα εἰσαγωμένη, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἀλλάξουμε τὸ λεξιλόγιόν μας. Δὲν ξέρω τί θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιοῦμε. Ἴσως «μελαμψοὶ Ἕλληνες», ἴσως «ὑπερβόρειοι Ἕλληνες», ἴσως «παγκόσμιοι Ἕλληνες». Ἀλλὰ πάντα μὲ εἰσαγωγικά. Διότι πῶς Συνέχεια

Ἡ Ἀννούλα ἐξῳργίσθη;

Τὸ καϋμένο τὸ κορίτσι, εἶδε κι ἀπὸ εἶδε μὲ τὸν ΓΑΠ καὶ εἶπε νὰ ἐξοργιστῆ κι αὐτή! Βέβαια δὲν μᾶς λέει μὲ τὶ ἐξοργίστηκε… Κι ἐφ’ ὅσον εἶναι τόσο ἐξ-ὀργισμένη μὲ τὸ πολιτικό σκηνικό, μὲ τὸ σύστημα καὶ μὲ τὶς βρωμιές του, γιατί δὲν πάει στὸ σπιτάκι της νὰ τὸ παίξῃ νοικοκυρούλα; 

Προσέξατε:

 Αννα Διαμαντοπούλου: «Ενώνω κι εγώ τη φωνή μου με τους νέους που είναι στο δρόμο

ΡΕ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ!!

Συνέχεια

Ἐμεῖς τί γυρεύουμε ἐδῶ;

Καλό ἐρώτημα… Τί γυρεύουμε ἐδῶ; 

Πρὸ χθὲς δημοσίευσα ἕνα ἄλλο κείμενο, τοῦ Τάκη Μίχα (Ποῦ ἤσουν ἀγανακτισμένε;) καὶ μᾶλλον κάποιοι ἐνοχλήθηκαν. Γιατί;  Μήπως δὲν εἶναι μία πραγματικότης ὅλο αὐτό; 

Δὲν ἀμφισβητῶ αὐτοὺς ποὺ κατεβαίνουν στὶς πλατεῖες ὡς ἐξ-ὀργισμένοι. Εἰλικρινῶς καὶ ἐντίμως ὅμως. Ἀμφισβητῶ ὅλο αὐτὸ τὸ τερατούργημα ποὺ στήθηκε ὡς κάτι «φυσικό» ἐν ὧ παρέμεινε ὡς ὕβρις μέσα στὴν κοινωνία μας νὰ τὴν καταστρέφῃ. Δὲν μπορεῖ ὁ Λάκης ποὺ στὰ 35 του πῆρε σύνταξι καὶ γενναῖο ἐφ ἄπαξ, νὰ μοῦ βγαίνῃ ὡς Συνέχεια

Ὅταν δέν πιστεύεις στή νίκη, δέν κερδίζεις

Τό πρωί λαβαμε στό ἠλ. ταχυδρομεῖο τό  μήνυμα (ἄρθρο) πού παραθέτω πιό κάτω. Οἱ διαδηλώσεις στήν Ἀθήνα, κυρίως, συνεχίζονται ἀλλά ἀνταπόκρισις δέν ὑπάρχει ἀπό μέρους τῆς πολιτείας (φωνή βοώντος ἐν τῆ ἐρήμω σάν νά λέμε). Ἡ ἐξουσία ἔχει καταντήσει αὐτιστική γιά τούς δικούς της λόγους. Οὔτε μία κίνησις. Μία προσπάθεια, ἔστω, νά συζητήση μέ τούς διαδηλωτές. Τί γίνεται ὅταν μιλᾶς κάπου καί δέν εἰσακούγεσαι; Ἤ σηκώνεσαι καί φεύγεις (γιά νά ἀντιδράσης κάπως ἀλλοιῶς στό μέλλον) ἤ χτυπᾶς τήν πόρτα πιό δυνατά. Ἴσως οἱ διαδηλωτές τῆς πλατείας Συντάγματος νά ἐπέλεξαν τό δεύτερο. Τουλάχιστον, γίνεται προσπάθεια νά κλιμακωθοῦν οἱ ἀντιδράσεις. Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι ἔχουν σκεφτεῖ καί τό ἀποτέλεσμα τῶν κινητοποιήσεων τους. Πολλές φορές ἡ κατάστασις γίνεται χειρότερη! Συνέχεια