Ζωντανεύοντας τοὺς Ἥρωες…

Ζωντανεύοντας τοὺς Ἥρωες...

Ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ σημεῖα ποὺ πάσχουμε, ὡς κοινωνία, εἶναι ἡ ἀπουσία προτύπων.
Πρότυπα ποὺ μᾶς δίδονται ἀπὸ ὁπουδήποτε εὔκολα, ἀνέξοδα καὶ ἐν ἀφθονίᾳ εἶναι σκουπίδια.
Ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὰ σχολικὰ (ποιός ἦλθε;;;) ἐγχειρίδια, ποὺ «διδάσκουν» τὴν μυθολογία μας ὡς …μῦθο καὶ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1821 στὸ …φτερό, ἢ ἀκόμη καὶ τὴν δόξα τοῦ 1940 …ξέπνοα, μποροῦμε νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ πόσο πολὺ ἐνοχλοῦν τὰ σημερινὰ συστήματα διακυβερνήσεως οἱ ἀξίες ποὺ πηγάζουν ἀπὸ τὰ ἀληθινά, τὰ ὑγιειῆ καὶ τὰ ἄφθαρτα πρότυπα. Συνέχεια

Εὐρωπαῖος ἤ Ἕλλην;

Εὐρωπαῖος ἤ Ἕλλην;

Πατριώτης καὶ κοσμοπολίτης

Δὲν ὑπάρχει ὁ ὅρος «Εὐρωπαῖος πατριώτης».
Νὰ πληροφορήσω ὅσους τὸν χρησιμοποιοῦν, ὅτι πατρὶς εἶναι ἡ Ἑλλάς, ἡ Ἰταλία, ἡ Γερμανία κ.ο.κ. Συνέχεια

Ἄλλο λαοὶ κι ἄλλο ἔθνη…

Ἄλλο λαοὶ κι ἄλλο ἔθνη...

Προφανῶς καὶ ὑπάρχει διάκρισις ἀνάμεσα σὲ ἔθνος καὶ λαό.
Ὁ γαλλικὸς λαὸς καὶ ὁ βρεταννικὸς λαὸς εἶναι τὸ ἴδιο πρᾶγμα –σύνολο ἀνθρώπων- τὸ γαλλικὸ ἔθνος καὶ τὸ βρεταννικὸ ἔθνος, διαφορετικὰ –ἄλλες συνήθειες, ἄλλοι νόμοι, ἄλλο πολίτευμα, ἄλλα συμφέροντα, ἤτ Συνέχεια

Ὁ κάθε «Πάκης» εἶναι ἡ βιτρίνα τῆς τραγῳδίας…

Ὁ κάθε «Πάκης» εἶναι ἡ βιτρίνα τῆς τραγῳδίας...

Γιὰ νὰ εἴμαστε ἀκριβεῖς καὶ νὰ μὴ χανόμεθα σὲ ἀποπροσανατολιστικὲς συζητήσεις, γιὰ τὸ ἐὰν «ὁ κάθε πρόεδρος τῆς δημοκρατίας» εἶχε δικαίωμα νὰ πιστεύῃ, γιὰ τὸ ἐὰν ἡ πίστις του εἶναι δικό του θέμα ἤ ὄχι, γιὰ τὸ ἐὰν μὲ τὴν ἐπίδειξι τῆς πίστεώς του δημοσίως προσβάλῃ τοὺς μισοὺς ποὺ δὲν πιστεύουν, ἐπειδή, δῆθεν, πρέπει νὰ εἶναι οὐδέτερος, γιὰ νὰ τοὺς ἐκπροσωπῇ ὅλους κλπ κλπ κλπ, νὰ ποῦμε ὅτι τὸ πρόβλημα τοῦ ἀγαπητοῦ Πάκη, δὲν εἶναι αὐτὸ καί, κακῶς, οἱ κουβέντες παίρνουν τέτοιον δρόμο.  Συνέχεια

Τρομοκρατία καὶ… βλακεία!

Τρομοκρατία καὶ ...βλακεία

Κάποιοι ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἐκτιμοῦν τὴν σκέψη μου –πάντως ὄχι πολιτικοί– μὲ ἐρωτοῦν, πῶς θὰ καταπολεμηθῆ ἡ τρομοκρατία ποὺ κάνει θραύση στὶς Η.Π.Α., στὴν Τουρκία καὶ στὴν Γαλλία.
Ἀπαντῶ: μὲ λιγώτερη βλακεία. Ουδεὶς συνετὸς  βάζει τὸ δάκτυλο στὴν τρύπ
Συνέχεια

Ἑλλάς, ἡ χώρα τῆς μισαλλοδοξίας

Ἑλλάς, ἡ χώρα τῆς μισαλλοδοξίας4

Όταν ξεκίνησα το 1984 την έρευνά μου για την Κυπριακή Τραγωδία, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι μετά από 32 ολόκληρα χρόνια που σχεδόν την τελείωσα, θα είχα βλαστημήσει την ώρα και την στιγμή που την ξεκίνησα!

Πρώτον γιατί απέκτησα – χωρίς να έχω πολεμήσει τότε – τα ίδια προβλήματα στον ψυχισμό μου, όπως κι αυτοί που πολέμησαν τότε… που πολέμησαν πραγματικά….
Δεύτερον γιατί διεπίστωσα με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι η Ελλάς ναι μεν προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει, αλλά μέσα σε διχασμούς, σπαραγμούς και καταστροφές… σε μια ατέρμονα επανάληψη της Ιστορίας που αποδεικνύει ότι είμαστε απ’ ευθείας απόγονοι των Αρχαίων ημών προγόνων. Με τις έριδες μας, την δίψα μας για προβολή και τις μισαλλοδοξίες μας
Συνέχεια